De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zegenend afscheid

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zegenend afscheid

Meditatie

4 minuten leestijd

En Hij leidde hen buiten tot aan Bethanië, en Zijn handen opheffende, zegende Hij hen. En het geschiedde, als Hij hen zegende, dat Hij van hen scheidde; en werd opgenomen in de hemel. Lukas 24 : 50, 51.

In de tijd na Zijn opstanding heeft de Heere Jezus Zijn discipelen uit de Schriften onderwezen, dat Hij al deze dingen moest lijden, en alzo in Zijn heerlijkheid ingaan.

Nu neemt de Heere hen mee vanuit Jeruzalem naar de Olijfberg.

Weer gaan zij dezelfde weg, die zij met de Heere gegaan waren, de nacht waarin Hij werd gevangen genomen.

Dit moet hen nu wel in herinnering komen, juist na het onderricht van de Heere.

De hele lijdensweg tot in de dood van het kruis, die nodig was opdat zij met God verzoend zouden worden.

Juist omdat zij veel te groot en te vroom over zichzelf dachten, waren zij toen blind geweest voor het offer dat hun Heere en Meester bracht.

En zo ook voor de rijke betekenis van Zijn opstanding.

Nu waren hun hart en hun verstand voor Zijn werk geopend.

En bij het heilswerk van de Heere Jezus behoort ook Zijn hemelvaart.

Dat is moeilijk voor hen.

Hoe graag zouden zij Hem bij zich houden.

Straks zullen zij moeten uitgaan als Zijn apostelen om het Evangelie uit te dragen tot aan het einde der aarde.

Vijandschap en vervolging zal over hen losbreken.

Zullen zij zich niet eenzaam gevoelen en verlaten?

Al deze dingen weet de Heere.

Daarom aangekomen op de Olijfberg heft de Heere Jezus Zijn handen over hen op en zegent hen.

Zijn handen, die de tekenen dragen van Zijn lijden en sterven aan het kruis.

Of de Heere hierbij ook gesproken heeft weten wij niet.

Het zegenend gebaar spreekt echter al een duidelijke taal.

Als de grote Hogepriester van het Nieuwe Verbond zegent Hij zijn discipelen met de zegeningen van Zijn doorboorde handen, met de zegen van Zijn Paasoverwinning.

Zo kan Hij zegenen, want Hij heeft al de vloek gedragen en weggedragen die op hen lag.

Zo gezegend zijn, zij gezegenden, die het afscheid kunnen dragen, en straks met grote blijdschap kunnen terugkeren naar Jeruzalem.

Want deze zegening is een zegenend afscheid.

Terwijl de Heere hen zegent, neemt Hij afscheid, en wordt opgenomen in de hemel.

We moeten er wel op letten dat hier niet staat: En Hij voer op ten hemel, maar werd opgenomen.

God Zelf neemt Zijn Zoon op in de hemel.

Dat is het bewijs dat nu het werk van de Heere Jezus hier op aarde voltooid is.

En tegelijk ligt hierin het bewijs dat God de Vader hierin duidelijk laat zien, dat het afscheid in de hemelvaart louter zegen is voor al de discipelen van de Heere Jezus.

Louter zegen!

Zo had de Heere tot hen al gesproken voor Zijn laatste lijdensgang. Het is u nut dat Ik heenga!

Want op grond van Zijn verzoenend lijden en sterven gaat Hij voor hen een plaats bereiden in het Vaderhuis.

Hij maakt een deur open in de hemel, zodat zij onder een open hemel mogen leven en sterven.

Hij gaat in de hemel der heerlijkheid de plaats innemen aan Gods rechterhand, als de Koning aan Wie gegeven is alle macht in hemel en op aarde.

Wat voor tegenstand zij ook zullen ontmoeten, en hoe machtig het rijk van de duivel ook mag schijnen — Hij regeert, en heeft alle draden van de kerken wereldgeschiedenis in handen.

Hij neemt afscheid, maar niet om hen als wezen achter te laten.

In deze zegen ligt de troost en de verzekering: Ik zal u een andere Trooster zenden, namelijk de Heilige Geest, die bij u blijven zal tot in eeuwigheid.

Die zal u in al de waarheid leiden.

Die zal Christus en Zijn schatten heerlijk maken in hun hart en leven.

Hemelvaartszegen!

Dat is zegen voor mensen, die geen zegen verdienen.

Integendeel, alleen de vloek.

Maar die zich dan ook die vloek alleen waardig weten, mogen alle zegen verwachten van déze Christus.

Zie op Hem, die zegenend afscheid neemt van Zijn discipelen. Laten we ons stellen onder Zijn handen.

Daar gaat de hemel open.

Daar ervaren we de kracht van Zijn sterven, van Zijn opstanding, van Zijn hemelvaart.

(Ermelo)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 mei 1964

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Zegenend afscheid

Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 mei 1964

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's