nog veel erger

Maar nu, als ik het artikel van prof. van Itterzon „Predikanten ruil" in Hervormd Weekblad d.d. 4 juni 1964, goed begrijp is men in de synodale winkel wat anders van plan. Men heeft klaarblijkelijk het oog op predikanten, die om het maar huiselijk te zeggen in hun gemeente niet op hun plaats zijn of — dit staat er niet bij — die in de practijk blijken te missen, wat een predikant broodnodig heeft: geloof, roeping, liefde tot de geestelijke arbeid. Deze voorname zaken zijn voor iedere predikant broodnodig en vormen een onmisbare kracht in vaak moeilijke omstandigheden. En als die er niet zijn? Kan men dan eigenlijk wel Herder en Leraar in de gemeente van Christus wezen?

Dit staat er niet bij, maar zijn er geen verschijnselen, die er op wijzen, dat het aan waarachtig geloof en geestelijke kracht bij velen ontbreekt. Zijn er geen tekenen, die op een vlucht uit het gewone geestelijke ambt wijzen?

Of het dan niet voorkomt, dat een dominee eigenlijk niet op zijn plaats is. Dat zal wel voorkomen en het kan ook bij kerkeraden en dominees, — geestelijke mensen —, gebeuren, dat zij zich vergissen en fouten maken. Maar — de maatregel, die hier door de Synode wordt voorgesteld ziet niet op een enkel geval van vergissing of menselijke zwakheid, want prof. van Itterzon schrijft: „Als ik het bekende mutatierapport mag geloven en de nood zo hoog gerezen is, als daaruit blijkt, neem ik aan, dat ongeveer 10% van het aantal predikanten en hun respectieve kerkeraden van elkaar af wil en op het register zal tekenen. Dat worden dan 190 dominees, die tot elke prijs een andere gemeente zoeken".

Art. 14 van de ordinantie voor de verkiezing van ambtsdragers tracht reeds te voorzien in geval van ruiling van predikanten, wanneer zich de wens daartoe zou voordoen.

De voorgestelde wijziging van dit artikel bewijst intussen reeds, dat het hier niet om een enkel geval gaat.

De commissie voor het beroepingswerk — op zich zelf reeds een vreemde aangelegenheid in verband met de zelfstandigheid der plaatselijke gemeente — stelt volgens dit voorstel eenmaal in de vijf jaar — voor het eerst in 1965 — de gelegenheid open zich te doen opnemen in een register voor verwisseling van standplaats.

En dan 190 gevallen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen