Kerknieuws

Beroepen te:

Zonnemaire, B. v. d. Lelie te Buurmalsen — Elst (ü.), J. C. de Bie te Aalst, die bedankte voor 't Harde — Oosterwolde (Gld.), R. E. Kuus te Linschoten — Ederveen, J. C. de Bie te Aalst — Bleiswijk, G. Koerselman te Koudekerk aan de Bijn — Oost en West Souburg, R. D. H. Naber te Emmercompascum — Beusichem, W. Oost te Minnertsga — Scheveningen (vac. A. Groot), J. de Vries te Woudrichem — Hoogezand, A. D. H. Huysman te Ruinerwold — Bolsward (geest. verz. Bloemkamp), J. G. H. Eggink te Drachten — Nieuwe Tonge, T. Langerak te Vinkeveen — Goederede, L. Doppenberg te Wilsum — Ouderkerk aan de IJssel, J. van Sliedrecht te Baarn.

Aangenomen naar:

Beroep door gen. syn. tot zendingspred. voor arbeid ten dienste van raad van kerken in Indonesië, kand. J. Blommendaal te Oegstgeest — Welsrijp-Bajum, E. Chr. Poepjes te Raalte — Delft (vrijz. Herv.), A. Horst te Oisterwijk-Helvoirt — Bolsward (geest. verz. Bloemkamp), J. G. H. Eggink te Drachten — Welsrijp ca., E. Chr. Poepjes te Raalte.

Bedankt voor:

Maassluis (vac. dr. L. van Hartingsveld), E. J. N. Kronenburg te Hellendoorn — Eefde (2e pred. pl., toez.), K. van Otteren te Lathum — Papendrecht (toez.), G. Boer te Huizen (N.H.) — Diepenveen (toez.) W. E. Doude van Troostwijk te Doorwerth-Heelsum — St. Maria-Horebeke (België), G. Griffioen te Nuenen (N.B.) — Polsbroek- Vlist, J. C. de Bie te Aalst.

Beroepbaarstelling:

G. J. P. Lam, zendingspred. in dienst van de geref. zendingsbond, Neuweg 79 te Hilversum.

Vergadering generale synode Nederlandse Hervormde Kerk.

De zomervergadering van de generale synode der Nederlandse Hervormde Kerk wordt gehouden op 29, 30 juni en 1 juli op Hydepark te Driebergen.

De agenda vermeldt de behandeling van een concept-herderlijk schrijven over het gebed. Voorts de voortzetting van het gesprek over het vraagstuk der kernwapenen. In de vergadering van juni 1963 behandelde de synode een interimnota betrekking hebbende op de reacties op het geschrift over het vraagstuk van de kernwapenen. Deze interimnota is nader uitgewerkt en zal thans worden besproken. De bedoeling van het tweede geschrift is het inzicht van de generale synode te verduidelijken en misverstanden die mochten zijn ontstaan over aard en bedoeling van het geschrift zoveel mogelijk uit de weg te ruimen.

De voorstellen tot wijziging van de generale regeling vor de predikantstraktementen, die in eerste lezing reeds door de synode werden aanvaard, zullen nu voor de tweede maal besproken worden.

Een belangrijk punt op de agenda zijn de voorstellen van de commissie voor kerkordelijke aangelegenheden betrekking hebbende op de vervanging van de overgangsbepalingen 235-238 a-h van de kerkorde.

In de afgelopen jaren is in deze overgangsbepalingen een tijdelijke voorziening geschapen voor gemeenten waar een aantal lidmaten behoefte heeft aan een andere modaliteit van prediking dan ter plaatse wordt gevonden. De bedoeling was om deze, soms omvangrijke minderheden in haar nood te helpen en te voorkomen dat zij van de kerk zouden losraken.

Voor deze noodregeling werd een einddatum gesteld van 31 december 1964. De nieuwe voorstellen houden o.m. in het creëren van de figuur van buitengewone wijkgemeenten, waarin bepaalde categorieën van gemeenteleden zijn samengebracht In een niet geografisch bepaalde wijkgemeente. Bij voldoende grootte kan een minderheid deze erkenning krijgen en dat betekent, dat er in de centrale kerkeraad een aantal van deze mensen zitting krijgt, zodat er een mogelijkheid tot een ontmoeting tussen de beide groepen is. Naast het doen van een aantal benoemingen zal de synode tenslotte de jaarverslagen bespreken van de Gereformeerde Zendingsbond en van de stichting „Kerk en Wereld" en het ontwerp van het geschrift voor het Hervormd Gereformeerd gesprek behandelen.

..De Zaaier" te Gorcun 100 jaar.

Deze maand zal in feestelijke bijeenkomsten worden herdacht, dat in 1864 Adrianus Scheffers met „zijn" zondagsschool is begonnen. Deze „vader Scheffers", zoals hij in later jaren werd genoemd, was eerst kwekeling, later hulponderwijzer aan de stads-armenschool. Maar hij behoorde tot de mannen, die uitzagen naar een middel om de aan hem toevertrouwde kinderen te onderwijzen naar de eis van Gods Woord. Reeds jong (23 jaar) werd hij benoemd tot vader van het Diakoniehuis en nu kon hij kinderen de bijbelse boodschap brengen. In 1864 stichte hij de zondagsschool, die nu een eeuw mag bestaan. Veertig jaar heeft hij er aan gewerkt (1904). Nadien is de arbeid door vele anderen voortgezet. Het aantal kinderen, dat op de zondagsschool gaat en wel eens 400 heeft bedragen, is nu 220. Het programma vermeldt na een feestelijke bijeenkomst in de Exoduskerk op woensdag 24 juni, op zaterdag 27 juni een herdenkingssamenkomst in de Grote Kerk en gelegenheid voor gelukwensen in de Exoduskerk. Zondag 28 juni 's middags om 4.30 uur wordt de herdenkingsdienst gehouden in de Grote Kerk, in welke dienst hoopt voor te gaan de plaatselijke predikant ds. C. v. d. Bosch.

Zendingsavond te Scherpenisse.

D.V. 4 juli zal een zendingsavond gehouden worden te Scherpenisse in de openlucht en bij regen in de Herv. Kerk, aanvang 6.45 uur.

Sprekers:

Ds. P. Alblas, Scherpenisse: Openingswoord.

Ds. L. Blok, Ridderkerk: „De ware zendingsdrang".

Ds. C. den Boer, Sliedrecht: „Alle macht".

Ds. L. J. Zwanenburg, Stavenisse: Slotwoord.

Collecte voor de Zending.

Ds. J. C. Wolthers.

Ds. J. C. Wolthers, Koningin Wilhelminalaan 2 te Bunnik, is na het ondergaan van een operatie in het Diaconessenhuis in Utrecht, weer hersteld in zijn woning te Bunnik teruggekeerd. Na enige weken van rust hoopt hij begin juli a.s. onze gemeente weer te helpen in de bediening des Woords.

Zwolle. Men schrijft ons:

Als u als gereformeerd denkend mens in de Hervormde Kerk u steeds op de hoogte probeert te stellen van wat er op het brede erf van die kerk zoal gaande is en ook belangstelling hebt voor hetgeen zich afspeelt in de een of andere gemeente, buiten die waarvan gij deel uitmaakt, zult u ook wel iets afweten van de kerkelijke situatie in Zwolle. Met menigeen van de lezers is dat stellig het geval. Vooral ook omdat de naam Zwolle in de landelijk verschijnende bladen het Gereformeerd Weekblad en de Waarheidsvriend meer dan eens een plaats kreeg.

En wie onder ons weet niet van het bestaan van de Hervormde Evangelisatie op gereformeerde grondslag „Elim"? Daarvoor heeft zij te lang bestaan. De preciese datum van haar oprichting is niet bekend, omdat de notulen uit de tijd van oprichting verloren zijn gegaan. In ieder geval bestond zij reeds 55 jaar geleden.

Wat was de oorzaak van haar ontstaan? De nood der prediking in de kerk. Tot dan toe had het gereformeerde volk zich kunnen voegen onder de prediking van ds. Jan Vermeer, een confessionele prediker met een bevindelijke inslag. Met zijn heengaan werd dat anders. En daar er, menselijk beschouwd, toen geen gezicht op was dat aan het hopend verlangen van het gereformeerde overblijfsel zou worden voldaan, hebben enkele vromen, wier namen nu alleen nog maar bij de ouderen bekend zijn, de handen in elkaar geslagen om verdere verstrooiing van de feitelijk herderloze schapen tegen te gaan. Zo kwam men dan in 1909 al zoekend en tastend tot de oprichting van een Hervormde Evangelisatie op G.G. Het voorop gezette doel was de Hervormde Kerk trouw te blijven en het gereformeerde volk voor de kerk te bewaren, zonder dat zij behoefden te vergaan van de honger. Zo scholen zij weg als onder een afdak van de kerk en wachten vlak bij haar tot het ogenblik, waarop de gelegenheid werd geschonken in die kerk een prediking te brengen en te ontvangen, die is naar de Schriften en die in de gereformeerde belijdenis onzer kerk haar contouren heeft. Een prediking dus, waarin de harteklop van Gods vrije genade duidelijk voelbaar is. Om, warmeer die gehoord kon worden, dan ook haastig onder dat afdak vandaan te komen en met blijdschap zijn plaats in de kerk weer in te nemen.

Dat is intussen een lange wachttijd geworden: 55 jaren! En in al die jaren heeft „Elim" aan haar bedoeling trachten te beantwoorden. Dat is niet altijd even gemakkelijk geweest. Daar zal ook wel eens wat verkeerds in geweest zijn. Het was ook hier zo, dat mensen gingen en kwamen, onder wie er wel waren die om zo te zeggen „Jozef niet gekend hadden" en „Elim" anders wilden waarderen dan het naar zijn oorsprong gewaardeerd wilde zijn. Maar over het algemeen genomen mag toch gezegd worden, dat er iets goeds in deze druiventros was.

Eerst kwam men in de week samen, in een gehuurde zaal. Daarna ook 's zondags. In 1923 ging het bestuur over tot de aankoop van een gebouw, dat tot kerkgebouw werd ingericht. Hoe velen zijn er niet in den lande, die het witte gebouw aan de Jufferenwal kennen! Hoevelen hebben 't er ook goed gehad onder de bediening des Woords, die nu al zijn heengegaan. „God is ons genegen, onze God geeft zegen", is er menigmaal ervaren onder de prediking van predikanten en evangeUsten. Van alle kanten kwamen zij in der jaren loop te hulp. Velen van die zijn ook al korter of langer jaren weg: ds. Zandt, vader en zoon ds. Leenmans, ds. Kraaij, ds. Keck, ds. van Boven, om er nu maar enkele te noemen.

Ook andere arbeid kon doorgang vinden. Catechisaties werden regelmatig gegeven, de zieken bezocht. Het dopen van kinderen en het doen van belijdenis moest jaren lang in een andere gemeente geschieden. Maar nu kon dat al sinds wat jaren in de kerken van Zwolle zelf bij en door een predikant naar eigen keuze. En sinds verleden jaar wordt ook gelegenheid gegeven om het Heilig Avondmaal in de kerk te laten bedienen door zo'n predikant, nadat er een week tevoren voorbereiding is gehouden.

Aan deze bijzondere toestand komt nu spoedig een einde. Er wordt een predikantsplaats gesticht, waarin een predikant van geref. richting wordt beroepen. Alle betreffende stukken daartoe zijn door de kerkeraad van Zwolle reeds verzonden. Een hoorcommissie is al gevormd. En men hoopt in de eerstkomende weken reeds een beroep te kunnen uitbrengen.

Daar is heel wat aan voorafgegaan. Men heeft van het begin af aan wel contact gehad met de kerkeraad, maar zonder veel resultaat. Nog voor de tweede wereldoorlog kwam het zover, dat de Elimgroep doopbeurten in de kerk kreeg. Maar het is vooral na de oorlog, dat de zaak der samenspreking meer op gang kwam. Eten afdeling van de G.B. werd opgericht in 1950.

Leden van het bestuur van die afdeling hadden zitting in de kerkeraad. Er was een nauw contact tussen het bestuur van „Elim" en dat van de afdeling. En zij hielden niet op om gezamenlijk te kloppen op de deur der kerk. De kerkeraad had een commissie voor de minderheden benoemd. De eerste vergadering met die commissie stond onder leiding van ds. Stevens.

Dat is toen en nadien een heen-en-weer golven van besprekingen geworden. Mensen gingen, en mensen kwamen, in de kerkeraad en in de besturen. Soms was er een wolkje als eens mans hand. Dan weer scheen alle verwachting afgesneden. Tenslotte benoemde de kerkeraad een commissie, waaraan men de naam „Commissie Kerkelijk Overleg" gaf.

In 1962 richtten de toesturen zich in een gemeenschappelijk schrijven tot de kerkeraad. Daarin werd de toestand, en het verlangen naar een eigen predikant nogmaals duidelijk in het licht gesteld. Ook gaf men aan hoe men zich de realisering daarvan had ingedacht.

Tot grote verrassing en blijdschap van de besturen kwam in mei van dat jaar het bericht binnen, dat de kerkeraad met zo goed als algemene stemmen had besloten om over te gaan tot het stichten van een predikantsplaats die door een G.B.-predikant zou worden bezet. Nu schrijven wij juni 1964. Na dat principe-besluit waren de moeilijkheden nog vele. Waar en hoe zou de G.B.-predikant worden ingepast in het geheel der Zwolse gemeente? Hoe zou zijn positie zijn? Noch de kerkeraad noch de besturen achtten het wenselijk dat de predikant géén eigen wijk zou hebben om alleen maar de „eigen mensen" te bearbeiden, waar dan ook wonend in de stad. Het stond van meetaf aan wel vast, dat hij voor de Hervormd-Gereformeerden in de allereerste plaats kwam. Maar een ieder wilde toch méér dan dat. Anders hing zijn positie tezeer als in de lucht. Hij moest dus een eigen wijkgemeente hebben met het recht ook daarbuiten werkzaam te zijn. Maar dat laatste maakte noodzakelijk dat de wijk niet al te groot kon wezen.

Bovendien gaven de besturen de voorkeur aan een wijk in de binnenstad. Het heeft de kerkeraad heel wat hoofdbrekens gekost om in de huidige wijkindeling met zijn staande predikanten en zittende kerkeraden ruimte te scheppen.

Eerst bleek wijkgemeente I bereid de G.B.predikant op te nemen. Later had de kerkeraad van die wijk weer andere gedachten. Ook de besturen hadden bezwaren, omdat die wijkkerkeraad vrouwen onder zijn leden telt.

Toen wilde wijkkerkeraad II hem aanvaarden. Daarin zitten geen vrouwen. Maar dr. Roubos was haar wettig beroepen predikant. Hij wilde zich wel laten inpassen, b.v. door zich te laten beroepen in een wijkgemeente die in opkomst is, maar dat alles was nog niet voor verwezenlijking vatbaar. Tenslotte is er dit op gevonden: de kerkorde biedt in ord. 2—16 de mogelijkheid tot het vormen van een z.g.n. buurtgemeente. Meerdere wijken worden dan in een vrij los verband bijeen gevoegd, waarbij elke wijk echter zijn volkomen zelfstandigheid behoudt. En de buurtkerkeraad, gevormd door de wijkkerkeraden, is dan niet zoiets als een centrale kerkeraad, maar is meer te beschouwen als een vergadering van ambtsdragers.

Een groot-moderamen uit die buurtkerkeraad is als de draad, waarlangs de samenwerking tussen de buurtkerkeraad en de wijkkerkeraden wordt geleid. Zo ontstaat er een groot werk­ terrein, waarop gemakkelijk een kracht kan worden geplaatst, zonder dat er nog direct grenswijzigingen behoeven te worden aangebracht. Dit alles zal van tijdelijke aard zijn, totdat de wijken Westenholte en Ittersum aan de rand van Zwolle tot zelfstandigheid zullen zijn uitgegroeid. Nu worden deze twee wijken samengebracht in de buurtgemeente met de wijken I en II van de binnenstad. Zo blijven de predikanten van wijk I en wijk II, dr. Tuinstra en dr. Roubos, op hun plaats. Maar in wijk II wordt naast dr. Roubos de G.B.-predikant beroepen. Zij beiden verdelen het werk, maar het is dan de bedoeling dat dr. Roubos zijn werkkracht voor een groot deel aan Westenholte zal geven.

Hierbij is niet te vrezen dat de G.B.-predikant als een soort hulpprediker zou zijn in wijk II. Er wordt in die wijk een nieuwe predikantsplaats gesticht.

Waarom dit alles nu zo uitvoerig weergegeven? Ten eerste om te laten voelen hoe moeilijk de dingen in een stadsgemeente kunnen liggen. En ten tweede om aan te tonen dat er met wat goede wil veel te bereiken is. Door al dat spreken heeft men vooral de laatste tijd meer oog en hart gekregen voor elkaars zwarigheden en mogelijkheden. Toen men eenmaal goed wist wat men aan elkaar had liepen de besprekingen steeds minder stroef. Dat betekent niet dat men het tenslotte maar in een akkoordje gegooid heeft. Van weerskanten is niets verzwegen wat men meende dat nodig gezegd moest worden. Van het begin af heeft men eerlijk het hart op tafel gelegd. Als men hier of daar enige huiver of vrees had werd dat zonder meer uitgesproken, opdat die vrees zo zij ongegrond was werd weggenomen of als zij wel een grond had die grond zou worden weggenomen.

Bepaald is dat er voor de Hervormd-Gereformeerden elke zondag twee keer gelegenheid zal zijn om onder de Gereformeerde prediking te komen en dat wèl in de kerken die centraal gelegen zijn. Als dat vanwege de omwisseling niet altijd mogelijk is, dan zal in het gebouw „Elim" dienst zijn. De kerkvoogdij zal dat huren van de vereniging Elim" die blijft bestaan. Gaat de G.B.-predikant zelf niet voor, dan wordt in overleg met hem voor een plaatsvervanger gezorgd.

Ook in de week zullen er in de wintermaanden in „Elim" diensten worden gehouden, zoals dat tot nu toe het geval is geweest.

Alle Hervormd-Gereformeerden zullen met de bewoners van wijk II de G.B.-dominee de hunne mogen noemen voor huis- en ziekenbezoek, voor catechisatie en vereniging, bij overlijden en huwelijk. Moge de Heere het nu geven dat de begeerte van het Gereformeerde volk in de Hervormde gemeente van Zwolle spoedig haar vervulling vinde, door haar de man Zijns Raads te zenden. Niet om het nu van die man te verwachten. Wie dat zou doen wordt diep beschaamd. Niet beschaamd worden zij die alleen de Heere verwachten.

De weg naar de kerk terug was lang en hobbelachtig. Maar zij die geloven haasten niet.

„Die het zaad draagt dat men zaaien zal gaat al gaande en wenende; maar voorzeker zal hij met gejuich wederkomen, dragende zijne schoven".

De zegen van de drieënige God zij over de gemeente van Zwolle.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen