Kerknieuws

Beroepen te:

St. Annaland, W. van Tuyl te Rijssen — Garijp, kand. D. Bouman te Katwijk aan Zee — 't Harde, H. G. van Kooten te Huizen (N.H.) — Emmercompascum (toez.), H. H. van der Neut te Lemelerveld — Noordwijk aan Zee, W. I. Doude van Troostwijk te Doorwerth — Ooltgensplaat, C. den Boer te Sliedrecht — Kolder- en Dinxterveen, kand. P. Hazekamp te Bedum.

Aangenomen naar:

Ophemert (toez.), kand. H. M. Boogert te Oosterland.

Bedankt voor:

Nieuwe Tonge, A. J. Timmer te Elspeet.

Benoemd tot en aangenomen als voorganger van de Ned. Herv. Evangelisatie op G.G. te Kollum de eerw. heer L. van der Sluys, thans voorganger der Ned. Herv. Evangelisatie te Apeldoorn.

Ds. L. van Mastrigt overleden

Te Zeist is overleden ds. L. van Mastrigt. Hij werd candidaat in Friesland in 1900, predikant te Heteren 1901, Krimpen a.d. Lek 1903, Barneveld 1905, Vlaardingen 1915, Harderwijk 1919. 27 Dec. 1943 ging hij met emeritaat.

Vrijdag 21 aug. j.l. is hij in Zeist ter aarde besteld.

Ds. Van Mastrigt was Ridder in de Orde van Oranje Nassau.

De heer Van Woerden

godsdienstonderwijzer uit Stolwijk, kan voorlopig geen toegezegde spreekbeurten vervullen wegens een aan hem overkomen auto-ongeluk.

IJsselmuiden.

Bevestiging en intrede ds. J. Jongerden.

De Hervormde Gemeente van IJsselmuiden- Grafhorst zag gisteravond haar tweede predikantsplaats, ontstaan door het vertrek van ds. Biesbroek, vervuld door de bevestiging en intrede van ds. J. Jongerden.

De bevestiging geschiedde door ds. B. J. Zaal van IJsselmuiden. Het ruime kerkgebouw was geheel met gemeenteleden gevuld. Onder de belangstellenden merkten we op vele collegae van ring en classes, alsmede het college van B. en W. van IJsselmuiden, afgevaardigden van plaatselijke kerken en de oud-predikant ds. Biesbroek van Vlaardingen, alsmede een bus met gemeenteleden, die de verre reis uit de vorige gemeente van ds. Jongerden hadden gemaakt naar IJsselmuiden.

„Zo zijn we dan gezanten van Christus wege". De bevestiger, ds. Zaal had zijn tekst gekozen uit Cor 2, hoofdstuk 5 en speciaal de bekende tekst: Zo zijn wij dan gezanten van Christus wege. De Inhoud in deze woorden valt uiteen, aldus ds. Zaal in

1ste een boodschap,

2de, de opdrachtgever,

3de, de prediker en ten

4de, in de hoorders.

Paulus beschrijft hierin het leven en de houding van de herder en zijn verhouding tot God. In het Paradijs is de mens van God afgevallen en eenmaal zal hij rekenschap moeten geven van zijn daden in dit leven. Maar vers 14 zegt het ons: de liefde Gods dringt ons, d.w.z. het moet niet mogelijk zijn, dat wij die liefde onbeantwoord laten. Daarom is deze genadeboodschap, die wij mogen en moeten brengen: vergeving der zonde. Onze zonden worden ons niet toegerekend. Uit genade en onverdiend, door Hem, die zondeloos was en onze zonde heeft overgenomen. Om niet. Dit is een rijk evangelie, voor hen, die hun schuld hebben leren erkennen en de noodzaak zien van betaling. Die prijs der ziele, dat rantsoen, in tijd noch eeuwigheid te voldoen. Maar de Heer zal uitkomst geven. Uit louter goedheid, en Zijn Goddelijk welbehagen.

Zo zijn wij dan gezanten van Christus wege. Niet van synodes, dominees, of kerkeraad, maar van Gods wege. De uitdeling der zonde kan door geen mens geschieden, maar is een wonder van God, alsof Hij door ons bade: Laat u met God verzoenen. Een smekende Christus, Zullen wij dan niet bereid zijn?

Hier wordt een zondig mens, gezant van Christus wege. Hij ontleent zijn ambt aan Zijn Zender. Dan valt alle bij- of afval weg en is hij slechts een dienaar Gods, die de boodschap mag uitdragen. Vanwege deze autoriteit moet de gemeente horen, naar zijn getuigenis. Gedenk dan de prediker in uw gebeden.

Hoorders, wat doen wij met de prediking? Wees bij het opgaan in het midden der gemeente en zing ervan: Kom ga met ons en doe als wij. Zo gij Zijn stem dan heden hoort, gelooft Zijn trouw en troostrijk woord. Verhardt u niet, maar laat u leiden. Laat God niet roepen en versmaadt het woord der verzoening niet door daar geen prijs op te stellen. Door de toepassing van de Heilige Geest zullen de woorden van de prediker dan ingang vinden.

Na het lezen van het bevestigingsformulier, verbond ds. Jongerden zich aan de gemeente van IJsselmuiden door met vaste stem het uit te spreken: „Ja, ik van ganser harte", waarna ds. Zaal hem toewenste om samen te mogen arbeiden in de wijngaard des Heeren, de een de ander uitnemender te achten dan zichzelven en met blijdschap de taak vervullen, daarbij de gemeente verzoekende beide dienaren op te dragen aan de troon der genade. De Heere sterke Zijn knechten en Hij make het wel. De gemeente zong vervolgens haar nieuwe herder en leraar de bede toe uit ps. 119: Doe bij Uw knecht weldadigheid, o Heer.

Na ds. Zaal beklom de nieuwe herder ds. Jongerden de kansel. Zijn intreepreek was gebaseerd op de tekst uit Lukas 24 vs. 47 : „En in Zijn Naam moet gepredikt worden bekering en vergeving der zonden, beginnende in Jeruzalem". Deze opdracht ging uit tot de discipelen, die daardoor tot apostelen werden verheven. Maar het beperkt zich niet tot de apostelen, maar is uitgebreid tot de kerken, die gebouwd zijn op dit fundament. Zij krijgen dan een taak van de Heer, die gisteren en heden dezelfde is. Bezien wij nader deze opdracht, dan onderscheiden wij drie delen, n.l.:

1e. de inhoud;

2e. het gezag waarmee het bekleed is, en

3e. de hoorders, tot wie het gericht is.

Wellicht vraagt men zich af, of deze opdracht niet te sober is. Het zijn eigenlijk slechts twee woorden: bekering en vergeving. Maar hierin ligt alles wat de kerk in haar belijdenis nodig heeft. Het is de hoofdinhoud en hierop komt het aan. Bekering, wat is dat eigenlijk? Het is ons leven van richting veranderen. Onze eigen wil ombuigen naar de wil van God, zoals Augustinus het uitdrukt: ophouden met wat ik wil en beginnen met wat Hij wil. Eens was daar de harmonie in het Paradijs. Maar de mens heeft zich vergrepen aan de vruchten van de boom der keimis en de verwijdering met God kwam. In onze tijd worden wij geconfronteerd met de steeds groter wordende verwijdering. Onze lichamen zijn gezonder geworden, maar de zielen zijn naakt en dood in zonden en misdaden. En nu wordt aan dezulken gepredikt: bekering en vergeving der zonden. Door Zijn bloedstorting is het wonder geschied en is Hij bewogen geweest met zondaren. Daarvoor is nodig geen bekering tot de deugd, maar tot God, waarvoor een nieuw hart nodig is, vernieuwd door de Heilige Geest. Als het zo met ons gesteld is, blijft het niet binnen in ons, maar treedt naar buiten op alle terreinen des levens. Anders is het maar imitatie.

Moeten wij ons dan eerst bekeren en daarna als beloning vergeving ontvangen? Dat zou een temperen van de genade zijn. Ook de bekering is Gods werk en Christus stierf niet voor rechtvaardigen, maar voor goddelozen. Hij is ons eeuwig vóór. Maar de eis blijft in volle scherpte: bekeert u! Hij nodigt u op grond van Zijn belofte.

De andere kant van de prediking is, dat de mens verloren gaat, als hij de zonde blijft dienen. Daarom prediken wij in Zijn Naam en op Zijn gezag, want het ligt in de raad Gods opgesloten, die behagen heeft in Christus. Alle andere middelen zijn besmet en verwerpelijk. Er is geen andere Naam, waardoor wij zalig kunnen worden. Dat legt op de prediker een diepe verantwoordelijkheid. De Geest gebruikt het Woord als een voertuig om ons op de eeuwige weg te leiden en Hij geeft antwoord op de vraag van de benauwde ziel. Door Hem ontvangen wij kracht.

Verbergen wij ons dan niet achter schoon klinkende verzinsels, maar de Heere geve ons getrouwheid om dit woord te brengen aan jong en oud, zonder aanzien des persoons, verlokkend aan allen, die om Hem verlegen zijn. Geen eigenwillige godsdienst, noch eigen belang, alleen de boodschap der Konings.

Laten wij dan amen zeggen op Zijn belofte en capituleren voor Hem en niet het oor lenen aan de verleidende geesten van satan. Verhardt u niet, maar laat u leiden. Hij handelt niet naar onze ongerechtigheden. De boodschap is rondgebazuind over het rond der aard, onder blank en bruin. De kruisbanier moet wapperen, zelfs onder blinde heidenen. Te beginnen, zegt de Schrift, in Jeruzalem, waar Hij verworpen werd, omdat Hij werkt in de lijn van het verbond. Als zij Hem verwerpen, is het oordeel des te zwaarder. Dit geldt ook voor ons: Het zal Tyrus en Sidon verdraaglijker zijn in die dag des oordeels.

Deze prediking trekt een scheur door dorpen en steden. Het is geen algemene verzoening maar God wil dat zij allen tot Hem komen en Hij biedt zich aan. Ook tot u die het nauw neemt en u die er aan voorbijgaat. Niet eenmaal, maar dagelijkt moeten wij ons bekeren. Legt deze prediking niet naast u neer, want wie een vriend van de wereld is, is eenmaal een vijand van God. Buigt u dan voor Hem neer in verootmoediging, want daar is nog genade. De regen, die overvloedig komt, stroomt naar het dal en ook de genade blijft in de lage plaats, waar de zondaar het uitroept: wees mij genadig. In deze vernedering wordt Zijn Naam geprezen.

Na de prediking richtte ds. Jongerden zich tot ds. Zaal, die hij dankte, mede namens zijn vrouw voor de ontvangst in de gemeente. Mocht dit een gezegend gevolg hebben in dit deel van de wijngaard, tot eer van Zijn Naam en tot heil van de gemeente.

Hardinxveld—Giessendam.

Op de zomerse zondagmiddag van 16 aug. brak voor de Hervormde gemeente van Boven-Hardinxveld een moment aan, waarop men jarenlang hopend en biddend had gewacht. De gemeente kreeg weer een eigen herder en leraar in de persoon van ds. P. Alblas uit Scherpenisse, na een vakante periode van niet minder dan 7 jaar. Deze ontstond op 13 jan. 1957, toen ds. H. Kraay naar Zuid-Beijerland vertrok. Er moesten meer dan 40 beroepen uitgebracht worden, vóór de pastorie weer door een domineesgezin werd betrokken.

Voor de intree-dienst bestond dan ook een overweldigende belangstelling. In het stampvolle kerkgebouw gaf de predikant in zijn gebed al het motief aan dat zijn eerste bediening des Woords zou kenmerken. Hij opende namelijk met de woorden van David: Heere, open mijn lippen, zo zal mijn mond Uw lof verkondigen.

Het Schriftgedeelte dat gelezen werd was Hand. 10 vs 24 tot 44 en hieruit werd als tekst gekozen het tweede gedeelte van vers 33 en vers 36 geheel. In het voorgelezen gedeelte van Handelingen wordt de geschiedenis verhaald van de Romeinse hoofdman Cornelius.

Cornelius spreekt hem dan toe en zegt in vers 33: Wij zijn dan allen hier nu tegenwoordig voor God, om te horen al hetgeen u van God bevolen is. Dit was het eerste punt van de prediking, door ds. Alblas samengevat in: het begerig luisteren. Het tweede punt was: een Goddelijk antwoord, te vinden in vers 36: Dit is het Woord dat Hij gezonden heeft de kinderen Israels, verkondigende vrede door Jezus Christus; deze is een Heere van allen.

Na de prediking richtte de nieuwe dominee zich tot diverse aanwezigen, onder wie de consulent ds. C. van Schoonhoven van Giessenburg, de classis en het ring-college, die hij dankte voor de wijze waarop men de belangen van de vakante gemeente had behartigd. Spreker begroette het college van B. en W. met hun dames en tot de plaatselijke vertegenwoordigers van de kerk richtte hij de vraag om samen één te zijn. Oudburgemeester K. de Boer van Rijswijk, hoofden van scholen, de vroegere consulent ds. J. Bakker, de heren Kortleve, Kamerbeek en Oskam werden ook in deze begroetingswoorden betrokken. In het bijzonder dankte spreker de kerkvoogdij en de vrijwilligers, die de pastorie zo prachtig opgeknapt hadden. Tenslotte hebben zes sprekers de nieuwe predikant begroet, o.w. burgemeester Brinkman, ds. Verwijs, ds. Van Brummelen, ds. Van Schoonhoven en de heer D. Alblas als scriba van de kerkeraad. Ook werd het woord gevoerd door ouderling Salger uit Scherpenisse.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen