Kerknieuws

Beroepen te:

Bennekom (vac. wijlen P. J. F. Lamens) J. H. Cirkel te Huizen (N. H.) — Ermelo (4e pred. pl.) C. A. Korevaar te Rotterdam — door de gen. synode tot vlootpred. (toez.) M. A. Westerbeek van Eerten te Buurse — Molenaarsgraaf W. A. S. Laurense te Benthuizen — Oudega (W.) (toez.) J. M. Snijders te Hekelingen — Katwijk aan Zee (vac. P. Moerenhout) (toez.) J. P. van Roon te Ermelo — Vinkeveen J. van Sliedregt te Baarn — Haarlem (vac. W. M. van Asperen) H. Bouter te Leiden — door prov. kerkverg. van Zuid-Holland te Waddinxveen (overg. bep. 238) dr. A. van Haarlem te Nieuw- en St. Joostland.

Aangenomen naar:

Etten-Leur (toez.) kand. B. J. Blaauwendraad te Utrecht, die bedankte voor Marken (toez.). Hulst, Ternaard en Vlaardingen (als jeugdpred. toez.) — Woudrichem (toez.) P. Kamstra te Wateringen — Tzum A. P. Peschar te Ballum—Hollum (Ameland) — Nieuw-Buinen C. Vijfhuizen te Noordbergum — het beroep door centr. kerkverg. van Amsterdam als pred. bijz. werkz. (stichting Herv. Scholen) G. Lans Jr. te Amsterdam- West — het beroep door de gen. synode tot zendingspred. t.d.v. Soendanese Chr. Kerk te Bandoeng, ds. L. Flier, woonachtig te Oegstgeest — de benoeming tot geestel. verz. v. h. nieuw Diaconessenhuis te Voorburg J. B. Weener te Assen.

Bedankt voor:

Kollum (toez.) J. W. Zimmerman te Uskwert — Harskamp B. Haverkamp te Groenekan — Amsterdam-West (Jeruzalemkerkgem. a), P. H. de Pree te Hendrik-Ido-Ambacht — Ermelo A. J. de Jong te Scheveningen.

Soest.

Ds. J. Fokkema kreeg vorige maand van een tweetal personen giften van elk ƒ 1000, — voor het bouwfonds van de nieuwe kerk, welke dinsdag 17 nov. a.s. D.V. in gebruik genomen wordt.

Adreswijziging.

Het adres van ds. L. Kievit te Leiden is : Zoeterwoudsesingel 68. Telef. 311 69.

Afscheid ds. J. C. de Bie te Aalst.

Zondagmiddag 1 nov. nam ds. de Bie afscheid van gemeente Aalst wegens vertrek naar Ederveen. De tekst was de Brief van Judas: 24:25. In de prediking wees hij er op, dat de weg van het kruis niet ten leven leidt, maar de weg tot het kruis. In de prediking heeft hij dit steeds laten uitkomen, daarom ook steeds gebeerd tegen schijnvroomheid en dode rechtzinnigheid. Na ontvangen genade gaan we het verstaan, dat het dan slechts gaat om de roem van Christus. God alle eer gevend, vermanend en vertroostend wil hij zijn gemeente verlaten. Hij wees op de eis van geloof en bekering, zonder uitvluchten, en dat slechts vanuit de liefde. We moeten strijden om in te gaan tot Zijn Heerlijkheid. Hij eindigde zijn preek: Leer Amen zeggen met uw ganse hart op het volle woord Gods.

Na deze afscheidsdienst werd het woord gevoerd door burgemeester Aantjes namens de burgerlijke gemeente; ds. Versseput uit Kerkdriel namens de classis Bommel; ds. Douwes namens de ring; ouderling van Willigen uit Brakel voor het jeugdwerk; de heer Bouman namens de Ger. Gemeente; Ds. Kamerbeek van Poederooyen als consulent en ouderling van Ballegooyen namens kerkeraad en gemeente.

Bijeenkomst „Protestants Nederland" op Hervormingsdag te Utrecht.

Nadat de voorzitter van deze vereniging, ds. L. Lagerwey uit Den Haag, de samenkomst geopend had, sprak de Apeldoornse hoogleraar prof. dr. J .van Genderen over „De kracht van de Reformatie". De Hervormers hebben de bevrijdende en vernieuwende kracht van Gods Woord persoonlijk leren kennen. Toen zij de strijd aanbonden tegen leringen en instellingen van mensen, die in de kerk overheersend waren geworden. De overmacht van het Woord drong hen er toe.

Het anti-papisme werd vervolgens verdedigd door prof. dr. S. van der Linde van Utrecht. Wel te verstaan het échte anti-papisme, niet de blinde haat tegen alles wat rooms is. Dat laatste verdient geen goed woord. Het echte anti-papisme wijst de paus (in het latijn „papa") at en de mispriester (vroeger „paap" genoemd).

Christus hééft geen stadhouder, omdat Hij beloofd heeft altijd Zelf bij ons te blijven. In de met pracht en praal overladen paus kunnen wij geen beeld van Christus zien, aldus prof. Van der Linde.

Ook de priester staat Christus in de weg. Chrtetus heeft ons zo geheel met God verzoend, dat priesterlijke bediening uitgesloten is. Waar die zich toch aandient, dringt ze (onbedoeld) Christus van Zijn unieke plaats. Het echte anti-papisme leeft niet uit haat tegen rooms-katholieken, maar uit liefde voor Christus en Zijn kerk, aldus de Utrechtse hoogleraar.

Prof. dr. L. W. G. Scholten van de Vrije. Universiteit sprak over „De Nederlandse staat als objectivering van het Protestantisme". De Nederlandse staat is ontstaan in de Unie van Utrecht, waarvan de belangrijkste bepaling was „mits dat een ieder particulier in zijn religie vrij zal mogen blijven". Met een wolk van getuigen toonde prof. Scholten aan dat dit beginsel van godsdienstvrijheid in ons land juist door de protestanten (gereformeerden) werd beleden.

Aan de predikanten werd in de bekende Synopsis voorgehouden, dat de overheid niemand mag dwingen tot het geloof, dat zijzelf voor waar houdt. Voetius leerde hetzelfde. Slechts harde noodzaak in de oorlog tegen Spanje verhinderde soms dit in praktijk te brengen.

De geestelijke vrijheid bloeide in ons land zo op, dat vervolgden om het geloof. Joden, doopsgezinden, independenten en hernhutters van heinde en ver toestroomden. Zo is Nederland Nederland geworden, een staat, die de objectivering is van het protestants beginsel van godsdienstvrijheid.

Na twee hervormde sprekers (één gereformeerdebonder en één confessioneel), een gereformeerde en een christelijk gereformeerde, sprak ds. A. Vergunst, predikant van de Gereformeerde Gemeente van Rotterdam-Centrum een slotwoord.

Brandwijk — Hardinxveld-Giessendam.

Ds. G. C. Post van Brandwijk, die de toezegging van beroep naar Hardinxveld-Giessendam aannam hoopt zondag 14 februari 1965 afscheid te nemen van zijn tegenwoordige gemeente en zondag 21 februari daaraan volgend intrede te doen in zijn nieuwe gemeente.

Het Internationaal Reformatorisch Verbond

nodigt leden en belangstellenden uit tot een bijeenkomst op 12 nov. a.s. om 20.15 uur in het Woestduincentrum (Woestduinstraat 16) te Amsterdam-Zuid.

Spreker is de algemeen secretaris van de Reformed Ecumenical Synod, dr. Paul G. Schrotenboer, over het onderwerp: „Is de Gereformeerde Oecumenische Synode Oecumenisch? "

Dank zij "Klaproosdag"

REEDS WAREN BIJNA 40.000 OORLOGSNABESTAANDEN VOOR GRAFBEZOEK IN ONS LAND

Toen in 1945 de Tweede Wereldoorlog voorbij was en daarna de geallieerde legereenheden geleidelijk werden gedemobiliseerd, bleven meer dan 30.000 gesneuvelden in ons land achter. Zij waren Britse, Amerikaanse, Poolse, Franse en Belgische vliegers, soldaten en marinemannen die — elk op hun wijze — hun aandeel hadden geleverd om Nederland te bevrijden. — Zij waren tijdens de bezettingsjaren met hun vliegtuigen boven ons land neergeschoten. Ze waren gesneuveld bij gevechten op zee en aan onze stranden aangespoeld. En vele duizenden vielen in de strijd, toen in 1944 en 1945 Nederland daadwerkelijk werd bevrijd.

Kort na de bevrijding werd het Nederlands Oorlogsgraven Comité opgericht. Deze oprichting geschiedde spontaan, door mensen van allerlei stand, religie en politieke richting. Aller drijfveer was gelijk: de dankbaarheid voor de herkregen vrijheid, dank zij het offer van die tienduizenden gesneuvelden uit vele landen.

Dankbaarheid betuigen aan de gevallenen was helaas niet meer mogelijk. Maar dan zou de dank uitgaan naar hen, die achterbleven: vaders en moeders, vrouwen en kinderen, broers en zusters. Het Nederlands Oorlogsgraven Comité zag als eerste taak de zorg voor de meer dan 30.000 oorlogsgraven op ongeveer 540 kerkhoven in ons land. Deze graven lagen veelal op plaatsen, waarvan de nabestaanden nooit eerder hadden gehoord. Want wie wist vóór 1940 in Amerika waar Margraten lag? Welke Canadees kende Holten, Groesbeek of Bergen op Zoom en welke Engelsman had ooit van Oosterbeek gehoord, om van de honderden kleine plaatsen maar te zwijgen? Door het Nederlands Oorlogsgraven Comité wend een actie gevoerd om de geallieerde graven te doen adopteren door Nederlandse burgers. Zij namen contact op met de nabestaanden overzee. Zij vernamen hun wensen: bloemen leggen op de verjaardag, de trouwdag of de sterfdag van hem, die sneuvelde. De nabestaanden ontvingen foto's van de kerkhoven en de graven. En dit was eigenlijk de inleiding tot de hoofdtaak, zoals het Nederlands Oorlogsgraven Comité deze thans heeft.

Want bij de nabestaanden begon hoe langer hoe meer de wens te leven om eens naar Nederland te kunnen gaan en zèlf te kunnen staan op het stukje grond, voor de zerk met de naam van hem, die in dat verre land aan de Noordzee bleef om niet weer thuis terug te keren. Zij schreven hierover aan het Nederlands Oorlogsgraven Comité en aan de adoptanten van de graven. Op deze wijze werd de eerste steen gelegd voor de nabestaandenreizen naar Nederland, zoals die nu al vele jaren door het comité worden georganiseerd.

Bijna 40.000 oorlogsnabestaanden — die de reis niet uit eigen middelen konden bekostigen — waren zo de gast van het Nederlandse Volk en konden een bezoek brengen aan de graven van hun gesneuvelde familieleden.

De gasten van het Nederlandse Volk? Ja, want het Nederlandse Volk maakt elk jaar opnieuw deze reizen mogelijk door de steun aan de „KLAPROOSCOLLECTE". Deze inzameling — die éénmaal per jaar in november wordt gehouden — brengt de geldmiddelen voor het Nederlands Oorlogsgraven Comité bijeen om deze „tochten der dankbaarheid" te kunnen organiseren.

Straks — op en omstreeks 14 november — zullen allerwege in ons land de raambiljetten en affiches weer de aandacht op de „Klaprooscollecte 1964" vestigen; de inzameling waarvan het resultaat bepaalt hoeveel vrouwen en kinderen, vaders en moeders, broers en zusters van gesneuvelde geallieerde militairen in 1965 kunnen worden uitgenodigd om voor grafbezoek naar Nederland te komen.

Uit dankbaarheid.

Het grafbezoek, zoals dit in ons land door het Nederlands Oorlogsgraven Comité wondt mogelijk gemaakt, ondervindt in de voormalige geallieerde landen veel waardering. Daarom biedt The Britisch Legion (de grote organisatie van Britse oudstrijders en nabestaanden) uit erkentelijkheid aan 22 collectanten van de Klaprooscollecte 1964 een gratis reis en vakantie in Engeland aan. Uit elke provincie worden twee collectanten door het lot aangewezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen