Onverwachte wending
Meditatie
En gij vergaaft de ongerechtigheid mijner zonde. Sela. Psalm 32 : 5b.
Een onverwachte wending treedt in, wanneer David voor God door de knieën gaat, wanneer zijn verzwijgen overgaat in belijden. In de Naam des Heeren sprak de profeet Nathan het goddelijke woord: „De Heere heeft uw zonde weggenomen; gij zult niet sterven". David was bijna aan zijn zonde te gronde gegaan. De zonde maakt dood voor tijd en eeuwigheid. In de zonde is toch geen leven, ook niet in onze zonde-kennis? De wending die in het leven van David optreedt is dan ook een wending van de dood naar het leven. Een onverwachte, een beslissende wending.
„En": het is alsof we met dit woordje een hoek omslaan en een volkomen nieuwe weg betreden. De jubel der verlossing breekt door. De gramschap Gods neemt een eind. Het is alsof alle klokken gaan luiden.
We kunnen gerust zeggen dat deze onverwachte wending de hele psalm beheerst.
Heeft David het van te voren geweten dat het zó zou aflopen? Sommige mensen weten precies hoe het zal gaan in hun leven. Eerst dit en dan dat . .. Nee, David heeft, dacht ik, niet kunnen denken dat het zo zou aflopen. Hij dacht eerder dat het met hem voor goed afgelopen was. 'k Stel me David in zijn schuldbelijdenis voor als een kind dat met de ogen naar beneden bij Vaders knie staat en alles zegt. En verder wacht op de straf. Wie wacht er nu op de straf? Waarom is David niet weggelopen bij God vandaan? Dat zou hij misschien wel gewild hebben, maar hij kon niet. Dat heeft Luther ook wel geprobeerd, maar hij kon niet. Er was iets dat hem vasthield. Zou dat niet de Vaderliefde zijn?
Gij vergaaft de ongerechtigheid mijner zonde.
Alle nadruk ligt op het Gij. In het hebreeuws wordt het nog eens apart genoemd. Gij vergaaft. David sprak zichzelf niet vrij. Gód sprak hem vrij. Het is alleen God die vrij spreekt. En God kan het ook alleen.
Gij vergaaft; letterlijk: Gij draagt weg de ongerechtigheid mijner zonde. Weg? Helemaal wèg? Ja helemaal weg. God haalt er een grote streep door. Hij delgt onze overtredingen uit als een nevel.
Hij werpt ze achter Zijn rug in een zee van vergetelheid. Ja maar ... kan dat dan zó maar? Eist God geen genoegdoening? Dacht u dat David dat niet geweten heeft? Dat wist David. Dat stond diep in zijn hart gegrift: zonder genoegdoening? Dacht u dat David dat niet gegeving. David heeft niet voor niets de ark weer naar Jeruzalem terug laten brengen. God eist genoegdoening. Daarom moest op het verzoendeksel van de ark bloed gesprengd worden. Toch wist David blijkens psalm 40 dat alles wachtte op het grote offer van Gods kant: het onberispelijke Lam van God.
God vraagt in Zijn Wet genoegdoening. Dat is niet te veel gevraagd. Dat vraagt de burgerlijke rechter toch ook: herstel wat ge stuk gemaakt hebt. Ja maar hoe dan? Als dat de vraag van ons leven is geworden, dan klinkt het goddelijk antwoord ook tot ons: Zie het Lam Gods dat de zonde der wereld wegneemt.
U kunt echt geen genoegdoening aanbrengen? Nu dat behoeft ook niet, dat kan ook niet. Dan zou u het offer van Christus krachteloos maken. Zijn bloed onrein achten.
God vergeeft: om der wille van de genoegdoening van Christus. De kennis van de vergeving der zonden ligt verborgen in de Naam van de Heere Jezus. Kennis krijgen aan de vergeving van zonden, betekent kennis aan Hem krijgen. De vergeving der zonden hangt aan de Naam Jezus. Jezus maakt zalig en verlost van al onze zonden. Dat is Zijn werk, dat is Zijn ambt: zonden te vergeven.
Daartoe is Hij van de Vader gezonden. Daarin heeft de Vader dan ook een welgevallen, dat wij betrouwen op de Naam van Zijn Zoon. God spreekt vrij in Christus.
En Gij vergaaft de ongerechtigheid mijner zonde. In deze dubbele uitdrukking laat David nog eens de grootheid van zijn zonde zien. Om die nog eens opzichzelf breed uit te meten? Nee, hoe zou dat kunnen. Wie werkelijk kennis van zonde heeft, meet zijn schande niet zo breed uit. Hoevelen kunnen dat doen, zonder soms een spier te vertrekken. Nee, David noemt nog eens de grootheid van zijn zonde, om de grootheid van de vergeving der zonden breed uit te meten! Om daarmee de grootheid van de Naam des Heeren uit te meten. Daarmee is hij druk doende in het vervolg van de psalm.
Deze wonderbare onverwachte wending eindigt met het wat onverklaarbare woordje „sela". Sommigen zeggen het is een rustpunt. Anderen een verhoging in de muziek. In ieder geval is men het er over eens dat met dit woordje het voorafgaande onderstreept wordt.
En Gij vergaaft de ongerechtigheid mijner zonde. Rust. Inderdaad de vergeving der zonden is wel een zaak om even de adem in te houden. Vergeving van zonden, van al mijn zonden, vroegere, tegenwoordige en toekomstige . .. en daarbij nog eens mijn zondige aard waarmee ik heel m'n leven lang te strijden heb. Dat alles weg? Door dat alles een streep? Ja God vergeeft, vergeeft en vergeet om der wille van de genoegdoening van Christus. Mensen die te gronde drefgen te gaan aan hun zonde, mogen het horen: uw zonden heeft dat onberispelijke Lam op zich genomen . . . Hij is om onze overtredingen verwond. Om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld . . .
Daartoe ontmoette Christus aan het Kruis een zwijgend God. In die nacht heette het niet: „toen ik zweeg, werden mijn beenderen verouderd in mijn brullen de ganse dag", maar toen was het: „toen God zweeg . . ."
Een zwijgend God opdat zwijgende mensen weer zouden kunnen gaan spreken. Opdat het zwijgen zou mogen overgaan in belijden, en in de weg van het belijden mag klinken het goddelijke: „En Gij vergaaft de ongerechtigheid mijner zonde ..."
Sela. Delitsch zegt dat in het „sela" klinkt het ja en amen van de rechtvaardigende genade Gods. Heeft in uw leven al dat amen geklonken? Amen op het goddelijke woord van vergeving?
De vergeving der zonden is het grootste geschenk dat een mens ooit ontvangen kan. Het is het grootste wonder dat God met ons in Christus kan doen. Dan pas breekt de vrede door. Dan pas gaan de klokken luiden.
U zegt: het is ongelofelijk. Dat zou het ook zijn, als Gód het niet gezegd had. „Ik roem in God, ik prijs 't onfeilbaar woord, ik heb het zelf uit Zijne mond gehoord ..."
Ik geloof Heere, kom mijn ongelovigheid te hulp.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 november 1964
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 november 1964
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's