Het heerlijk doel van Christus’ komst

De oude Zacharias is zo maar niet uitgezongen, als zijn mond geopend wordt, en zijn tong, gedreven door de Geest als de pen van een vaardig schrijver de schoonheid van Immanuël vermeldt. Diezelfde mond, die maanden lang, vanwege zijn ongeloof, had moeten zwijgen, is in de weg van geloofsgehoorzaamheid nu vervuld met zangstof. Zacharias zingt van het welbehagen van God Drieënig als de grond van het Kerstwonder, maar ook van de luister van de Verlosser zelf. In heilige verrukking gewaagt hij van Hem, als van de hoorn des heils, uit het huis van David, en bezingt hij Hem als de Opgang uit de hoogte. Ook voor deze oude priester ligt het leven en de vrede alleen in deze Priester-Koning. Brengt Hij niet alles met Zich mee?

Daar is in Hem de vervulling van het profetisch Godswoord, de verlossing uit de macht der boze vijanden, de ware dienst en vreze des Heeren, de kennis der zaligheid in de vergeving der zonden, de verlichting in de doodsschaduw en de weg des vredes, ja dat alles in Hem, als loon op Zijn werk. Maar buiten Hem dan ook niets van dit alles, een eeuwig omkomen.

En wat aanschouwt Zacharias door de Geest der profetie dan inzonderheid als het doel van Zijn komst? Daar is toch het slot van Zijn lofzang aan gewijd? Om onze voeten te richten op den weg des vredes.

Dan worden de gangen dus rechtgemaakt. Dat betekent immers het woord „richten": rechtmaken, neigen.

Daarmee is aanstonds erkend, dat wij het spoor bijster zijn geraakt, dat onze gangen scheef zijn. Een ieder van ons heeft een weg die hem of haar recht toeschijnt, ja, maar hij is het niet; het einde van die is de dood. En we weten en geloven er niets van. Dat is nog het ergste.

Hebben we het ooit geleerd bij ontdekkend licht van Boven? Poogden we toen niet zelf ons pad te effenen en recht te krijgen? Maar er deugde steeds minder van. Zo moesten we leren een Ander erin nodig te krijgen, om Hem nederig te voet te vallen, opdat we van Hem Zijn wegen leerden, die gans recht zijn.

Ook de oude, geoefende Zacharias moest dat leren. Zoudt ge hem gevraagd hebben: vertel eens, hoe lang bent u al op de weg, zou zijn antwoord geweest zijn: och, zelf ben ik er meer naast dan erop! Ik heb altijd maar weer nodig, dat mijn voeten gericht worden.

En dat is nu alleen door Hem, van Wie hij getuigt in zijn lofzang. Hij is toch de weg gegaan van het Woord en het Recht des Vaders, dat Hij vervuld heeft. Nooit ging Hij een scheve gang. Altoos wandelde Hij naar en in dat Woord. Steeds volbracht Hij de wil Gods. Hij stelde Zichzelf onder 't recht der wet, dat Hij voldaan heeft in al Zijn arbeid. En dat nu niet voor Zichzelf. Dat was niet nodig. Maar Borgtochtelijk en plaatsbekledend.

Is Hij u daarin dierbaar geworden, juist toen uw wegen aan een eind kwamen, en toen het door uw val en zonde geschonden recht u eeuwig tegen moest zijn? Daar openbaarde Hij Zich als een allesvervullende Borg. Toen werd Hij De Weg, waar geen weg aan uw kant meer was. Maar toen werd het ook nodig, dat Hij uw gang zou richten, zodat ge achter Hem moest komen en in Hem geplant worden.

Om onze voeten te richten. Hij zal leiden het zacht gemoed in het effen recht des Heeren. Toen moest ge nog omkomen, afgesneden worden onder dat effen recht, wildet ge het leven en de vrede met en voor God ontvangen.

Om onze voeten te richten ... Dat worden dus geen luie mensen intussen. Dat wordt een leven van strijd en moeite, want dat staat ons tegen. Onze voeten zijn o, zo onwillig om op die weg te gaan. Stap voor stap moeten we worden ingewonnen. Maar om zo ook in verwondering te mogen gaan, dat Hij het volhoudt en ons niet moe wordt, die nooit anders dan uit onszelf tegenstreven, ook na ontvangen genade. En toch zal Hij een gewillig volk hebben op de dag van Zijn heirkracht. Dan mogen ze van harte voor Hem onderdoen. Dan is er Kerstblijdschap in het hart. Dan hebben ze er een heilig vermaak in. Hoor de oude Zacharias er niaar van zingen. Dan kiezen ze door genade toch voor deze weg. Dan ontbrandt er des te heviger een vurige ijver om de voeten gericht te zien. Dan wordt Hij het zo waard. Dan is er liefde in het hart tot Zijn rechte wegen. Dan is er heimwee in de ziel om eens voor goed aan het einde van hun dwaalwegen te komen.

Waarheen is dan de gang? Op welke weg worden de voeten gericht?

Op de weg des vredes, zingt Zacharias. Dat is de weg, die tot vrede leidt en vrede doet genieten bij het voortgaan.

Vrede, een toverwoord, uiting van een wensdroom van het mensengeslacht van alle tijden. Hoe vaak zal dit woord op de lippen genomen worden, juist ook in deze dagen rond Kerstfeest?

Hoort u het wel goed? Zacharias zingt van de weg van de vrede, dus van de ware, absolute zalige vrede, waarheen ook maar Eén weg voert. Die Zelf de vrede is.

Wij verstaan onder het woord „vrede" een toestand, waarin de oorlog afwezig is. Hoeveel dieper inhoud heeft het Bijbels Woord „Vrede". Het betekent harmonie. Paradijselijk geluk, welzijn. Alle andere vrede is maar schijn.

Welke vrede is er dan op die weg, waarvan Zacharias zingt?

Ten eerste vrede met God. Alle oorlogen en twisten komen voort uit onvrede met God, aan Wie we in onze val de oorlog verklaard hebben. De goddelozen hebben geen vrede, al schijnt hun weg over rozen veeltijds te gaan.

Maar Zacharias zingt van de vrede met God. Daar zullen ook de engelen van doen horen in hun Kerstzang. En wanneer Hij gekomen is zal Hij tot de Zijnen ervan spreken: Mijne vrede geef Ik u en laat Ik u. Uit de doden opgestaan voegt Hij als groet Zijn Paasgemeente het toe: Vrede zij ulieden.

De apostel zal het uitjubelen: Wij dan hebben vrede bij God ...

Die vrede verwerft en bezorgt Hij, Wiens Naam Vredevorst is, en Die, als de Weg des vredes Zich openbaart. Hij voldoet het eisend recht en draagt de vloek der wet, om de hitte van Gods gramschap tegen de zonde te blussen door Zijn lijdelijke en dadelijke gehoorzaamheid. Vrede door Zijn gerechtigheid.

En in de weg van recht leren zij die persoonlijk ondervinden, waarin zij zelf in hun val en door hun zonde als oorzaak van de onvrede zich leren kennen. Zo wordt in Hem verkondigd vrede, dien die verre en dien die nabij is.

Het is ook een vrede met alle schepselen. Wanneer die vrede Gods in Christus afdaalt in het hart, hebben zij vrede met de dieren des velds, met de bomen langs de weg, het vrederijk licht op en het gelaat van het aardrijk is vernieuwd. Men zal nergens leed doen noch verderven op de ganse berg Zijner heiligheid.

Het is tenslotte ook een vrede met al het werk en al de wegen Gods, zoals Hij beschikte en leidde. Dan wordt en is alles goed in Hem. Ook als ge een zwaar kruis moet torsen en door veel lijden en zware druk heen moet. Dan wilt ge er niets van af hebben. Ook dit alles werkt mee ten goede en brengt tot vrede aan Zijn voeten. Want dan komt Hijzelf erin mee. Die voorgegaan is. Die uw vlees kruisigt en u hervormt naar Zijn beeld. Maar worden de voeten op die weg gericht, dan leert ge zelf ook vrede te werken. Ge wordt vreedzaam. Ge leeft niet voor uzelf meer. Strijdend tegen uw eigen natuur, tegen uw hatelijk ik, zoekt ge Gode door Hem te behagen en wordt ge des te milder voor anderen. Niet dat alles ermee door kan, integendeel, het komt veel nauwer te liggen, maar ge staat niet meer boven de ander, maar leert u voegen tot het nederige. Ge houdt met alle mensen vrede zoveel als mogelijk is, doch in een eerlijke weg. Immers: heb de waarheid en de vrede lief. Ge doet en laat dus niet van alles „om des lieven vredes wil", maar om Gods en Zijns Woords wil.

Maar zo leidt die weg des vredes tot het eeuwig Vrederijk, waarin het alles tot de vrede zal bloeien, omdat twist en wrok verdwijnt.

Dan zal Hij eeuwig uw vrede zijn, waarvan de zangen immer zullen opklimmen. Die Kerstvrede bid ik u toe in deze dagen, die alleen op deze weg te verkrijgen is, zoals de oude Zacharias ervan gewagen mocht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen