HET GEBED OM DE HEILIGE GEEST

Wat is er een schreeuwende behoefte aan de HeiHge Geest. „Behoefte" bedoelen wij hier niet in de zin van: de mens of de gemeente van Christus zit er om te springen. Helaas niet. Maar het moet in deze zin worden verstaan: de gemeente van Christus lijdt aan een verschrikkelijke armoede aan de Heilige Geest.

Ik hoop, dat u niet zult vragen: maak mij dit eens duidelijk, want ik zie deze armoede niet. Als u die niet ziet, dan is dat juist een teken van deze armoede.

En toch constateren wij dit niet-zien. Ik bemerk dit niet-zien in de kreet: wij leven naar Schrift en belijdenis, wij hebben nog volle kerken, wij verzamelen mooie collecten, bij ons is er nog levend volk.

Ach, dit doet mij denken aan het woord van de verhoogde Heiland aan Zijn gemeente van Laodicea: Want gij zegt: ik ben rijk en verrijkt en heb aan geen ding gebrek; en gij weet niet, dat gij zijt ellendig en jammerlijk en arm en blind en naakt. U moet niet boos worden, als dit van ons, u en mij, gezegd wordt. Want ook dit boos worden, als door het Woord Gods nu eens niet anderen maar wijzelf aan de kaak gesteld worden, is een teken van armoede aan de Heilige Geest. Want de Geest geeft eerlijke zelfkennis en verootmoediging.

De armoede aan de Geest leren wij kennen en erkennen, als het ons concreet voor ogen gesteld wordt. Is het niet mijn roeping om dit te doen?

De armoede aan de Geest blijkt daaruit, dat er weinig leven met God is, sprankelend geestelijk leven. U zegt: u mag niet oordelen. Nee, over het hart niet. Maar de Geest werkt altijd krachtig. Waar er innerlijk door de Geest gewerkt geestelijk leven met God is, daar komt het naar buiten en naar voren.

Hoe duidelijk bleek dat niet in de eerste Pinkstergemeente? Waar het leven met God is, daar is blijdschap, blijdschap in God, die uitstraald tot de ander en aanstekelijk werkt. Waar is die blijdschap onder ons?

Waar het leven met God is, door de Geest, daar is vrijheid. Dat zegt de Schrift. En die vrijheid is in de Schrift heel duidelijk, denk aan de Galatenbrief, het vrij geworden zijn van de menselijke inzettingen, van wat mensen van de Wet Gods gemaakt hebben, van een godsdienst zonder Christus en Zijn genade. Waar is die vrijheid onder ons? Zuchten ook wij nog niet, evenals de Galaten, onder het juk van menselijke inzettingen?

Waar het leven met God is, gewerkt door de Heilige Geest, daar is de liefde. Wij denken aan Psalm 133. De liefde tot God, die als een narduszalf zich uitbreidt tot liefde tot de broederen en tot de ander, ook de buitenstaander. Waar is die liefde onder ons, die liefelijke hartverwarmende en tot jaloersheid verwekkende geur van de Geest?

Ik dacht, dat we niet hoeven door te gaan met deze armoede van de Geest aan te wijzen. Alleen vraag ik u wel er van overtuigd te zijn, dat wij dit niet aanwijzen uit hooghartigheid, of zelfs uit een zeker leedvermaak. Wij zeggen dit, wij moeten dit zeggen, met een diepe smart in ons hart.

Ons is wel de woorden Gods toebetrouwd. Wij mogen ons beroemen op de beste tradities. Maar wat zijn wij weinig vruchtbaar. Wat betekenen wij weinig voor Gods Koninkrijk. Van ons, persoonlijk en gezamenlijk, zal eenmaal worden gevraagd: wat hebt gij gedaan met het goud van mijn Woord en van de belijdenis der Kerk. Hebt ge ermee gewoekerd, of hebt ge het in een muffe zweetdoek weggelegd?

Wij mogen ons de oproep tot gebed om de Heilige Geest wel zeer aantrekken. En ook wij vallen onder de mensen, die boos zijn.

Nu staat tegenover die boze mens niet alleen de goede God, maar ook, in Hem besloten, de goede gave van de Heilige Geest.

Boze mensen geven aan hun kinderen zelfs nog goede gaven. Dat zijn heilzame gaven. Geen stenen, maar brood. Geen schorpioen, maar een ei, geen slang maar vis. Goed, voedzaam, gezond voedsel.

Maar dit voedsel is maar zeer weinig vergeleken bij de Heilige Geest als de goede Gave van God. Weet u wat de gave van de Heilige Geest uitwerkt? De Heilige Geest maakt van dood levend. De Heilige Geest maakt het dorre veld tot een vruchtbaar land. De Heilige Geest zijn de waterstromen op het droge.

Dat betekent voor ons: De Heilige Geest verbreekt onze starheid, Hij bevrijdt ons van het juk van onze vleselijke vroomheid. De Heilige Geest doet ons roepen om en roemen van Gods genade in Christus, een luid naar buitenklinkend roemen in woord en daad. Die Geest doet ons de Heere en elkander vurg liefhebben. Wij houden elkaar vast, wij luisteren samen naar het Woord, wij hebben de mensen lief om Christus' wil.

O, wat een dringende behoefte bestaat er om de Heilige Geest.

Misschien worstelt u er ook mee. Misschien, ik hoop het, lijdt u ook, niet alleen aan, maar ook onder de geestelijke armoede. Het kan zijn, dat u er heel persoonlijk voor u zelf onder lijdt en er mee worstelt. Ik wil u er op wijzen, dat uw persoonlijke armoede in verband staat met onze gemeentelijke, gezamenlijke armoede. Uw persoonlijke armoede is de armoede van uw gemeente, van de kerk, van de prediking en de predikanten en ambtsdragers.

Wanneer wij dus bidden om de Heilige Geest, laten wij dan in dat gebed bedenken, dat wij niet alleen staan. Ons persoonlijk roepen om die Geest staat in gebed in het gezamenlijk roepen om die Geest.Bidt niet alleen: Heilige Geest, kom in mijn hart. Maar bidt evenzeer: Heilige Geest, kom in onze gemeente, kom in onze kerk, kom in de prediking, kom in de huisbezoeken.

Want de Geest werkt zeer persoonlijk, maar niet individualistisch. De Geest heeft Christus immers aan Zijn discipelen, en in hem aan Zijn Gemeente beloofd. Bidt met een algemene stem om de komst van de Geest. Veni, Creator Spiritus!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen