GENESIS II

II.

'Dit is de geschiedenis van de hemel en de aarde, toen ze geschapen waren" (Genesis 2:4a). Dit gedeelte van het tweede hoofdstuk, nader van het vierde vers, zou dan het opschrift of beginvers van het volgende gedeelte zijn, dat vooral omtrent de schepping van de vrouw en aangaande het paradijs uitvoerig is.

Zonder twijfel hangt dit samen met de val van ons geslacht, 'die ons in het derde hoofdstuk van Genesis wordt medegedeeld. Ook het taaleigen van de Hebreeuwse taal wijst er op, dat de aangehaalde woorden in vers 4 betrekking hebben op het vervolg. Immers eerst wordt ons de schepping medegedeeld in hoofdstuk 1 en dan als de mens, het eigenlijke doel, geschapen is en zijn leven aanvangt in de nieuwe schepping, begint de geschiedenis.

Dat wil niet zeggen, dat de machtige arbeid Gods, waardoor de wereld tot stand kwam, de aarde werd toebereid en Hij zorgde voor de wisseling van licht en duisternis, de aarde planten en bomen deed uitschieten, de vogels in de lucht, de vissen in de zee en de dieren op de aarde in het aanzijn riep, dat die machtige scheppingsarbeid geen geschiedenis zou zijn, maar er was nog geen mens.

Er was nog geen mens, die dit alles aanschouwde en meeleefde. Als de Heere God ons niets van Zijn scheppende arbeid had medegedeeld, zouden we er ook niets van weten. Geen mens zou het hebben waargenomen en daaruit kunnen spreken.'We zouden allen vragen en zoeken naar de oorsprong der dingen zonder het antwoord te kunnen vinden, dat ons in het eerste hoofdstuk der Heilige Schrift wordt gegeven.

Wij zouden armer zijn dan het ongeloof, dat Gods mededeling in het eerste hoofdstuk van Genesis niet als goddelijk onderwijs aanvaardt. Armer zouden we zijn, want de ongelovigen zoeken thans, nu wij de Godsopenbaring van Genesis I mogen bezitten, hun ongeloofstheorieën nog in de Heilige Schrift thuis te brengen.

Zij verstaan niet, dat het geloof, dat God, de God des geloofs, de almachtige Schepper der wereld is, door die goddelijke mededeling gesterkt en verzekerd wordt, dat er geen macht ter wereld is, die tegen de wil van God, de Zijnen scheiden kan van de liefde Gods.

Wij kunnen het ook anders zeggen: Zij verstaan niet, dat het Woord Gods geestelijk is.

In het tweede hoofdstuk van Genesis wordt ons een uitvoerige beschrijving gegeven van de schepping, met name van de vrouw, en van de hof, die God bereidde tot hun woonplaats, en van de zorgen Gods om hen op het leven te richten. Denk maar eens aan de boom der kennis des goeds en des kwaads (Gen. 2: 16 en 17).

Wij komen daarop nog terug, maar willen eerst nog op een paar dingen wijzen, die van belang zijn voor het lezen en verstaan van dit hoofdstuk.

De moeilijkheid schuilt in het tweede deel van vers 4 nl. in de vraag, of deze woorden, dit zinsdeel, bij 4a behoort, of als inleiding bij de volgende verzen moet worden gelezen. De meeste uitleggers zijn van mening, dat de verzen 5 en 6 een tussenzin vormen, die men tussen haakjes of gedachtenstreepjes moet plaatsen. Men vertaalt dan: „er was nog generlei struikgewas op de aarde, en er was nog geen veldgewas ontsproten, omdat God, de Heere, het niet had laten regenen op de aarde en er geen mens was om de bodem te bewerken, maar een damp steeg op uit de aarde om het ganse oppervlak van de bodem te bevochtigen".

Vergelijk ook de nieuwe vertaling, die een vrijwel overeenkomstige lezing geeft en ook de verzen 5 en 6 in een tussenzin zet.

Dr. G. Ch. Aalders is van mening, dat 4b en vers 5 zouden kunnen worden weergegeven met de woorden „bij de schepping".

Hij meent verder, dat het feit, dat de plantenwereld hier zo breed wordt vermeld, verklaard kan worden uit de omstandigheid, dat in de eerste periode van de wereldgeschiedenis het Paradijs met zijn weelderige plantengroei op de voorgrond treedt (zie Korte Verklaring der Heilige Schrift. Gen. blz. 113).

Struikgewas en veldgewas worden genoemd en dr. Aalders meent dat met struikgewas moet worden verstaan houtachtige overblijvende planten en onder veldgewas eenjarige planten. Let op het woord: ontspruit. Dat ontspruiten heeft tweeërlei oorzaak: de regen en de bewerking van de bodem door de mens.

De vertaling van dr. Aalders luidt dan:

4b. Ten tijde, dat God de Heere aarde en hemel maakte (vers 5) benevens alle struikgewas, eer het op de aarde was, en alle veldgewas, eer het ontsproot, omdat God, de Heere, het niet had laten regenen op de aarde en er geen mens was om de bodem te bewerken, —  (vers 6) maar een damp steeg op uit de aarde om het ganse oppervlak van de bodem te bevochtigen — formeerde God, de Heere, de mens enz.

De tussen — — gestelde zinsnede heeft prof. Aalders dus verkort tot dit gedeelte, wegens enkele taalkundige overwegingen, waarmede wij de lezers niet lastig vallen. Predikanten, die een en ander nader wensen te bekijken, kunnen in het genoemde commentaar een en ander vinden.

In ieder geval zijn we het met prof. Aalders en andere taalgeleerden eens, dat het tweede hoofdstuk van Genesis niet een ander scheppingsverhaal geeft naast dat, wat we in het eerste hoofdstuk bezitten.

Genesis 2 staat aan de aanvang van de geschiedenis der mensheid en maakt ons bekend met de goddelijke zorgen voor het welzijn van de mens.

Als zodanig is dit hoofdstuk ook een treffende inleiding op hoofdstuk 3, dat ons spreekt van de zondeval, waarbij de miljoenen mensen, die uit het eerste mensenpaar zijn voortgekomen, betrok­

ken zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen