HET ENIGE FUNDAMENT

II.

Remedie.

Wanneer Calvijn nu het geneesmiddel tegen dit „venijn" gaat aanwijzen, brengt hij met kracht ons onder 't oog, dat wij ons alleen aan de Schrift hebben te houden. Willen wij niet omgevoerd worden met alle wind van leer dan moeten wij om dit gevaar te vermijden allen overeenstemmen in ware eenheid des geloofs. Dit omschrijft Paulus als kennis van de Zoon Gods. En op een andere plaats zegt Paulus (Rom. 10) dat het geloof voortkomt uit het Woord Gods. Elders vermaant hij daarom de gelovigen (Ef. 2) om zich Gode te laten bouwen op het fundament van apostelen en profeten. De Colossenzen worden zo ook vermaand (Col. 1) om te blijven in het geloof, gefundeerd en vast, en niet bewogen te worden van de hoop des Evangelies, dat zij gehoord hadden. De Thessalonicenzen worden geprezen omdat zij de met vreugde aangenomen leer van Paulus aan de hand van de Schrift gaan onderzoeken. Anders zou niet kunnen bestaan wat Paulus op een andere plaats zegt (1 Cor. 3) dat ons geloof niet steunt op de wijsheid van mensen, maar op de volkomenheid Gods, zodat wij van God alleen afhankelijk zijn. Met andere schriftwoorden uit Jes. 55, Jer. 23 en 1 Petr. 4 wordt dit nog door Calvijn bevestigd.

Als er dus enig meningsverschil rijst moet dit niet worden opgelost door het goeddunken van mensen, maar alleen op gezag van God. Tegen satan bewapent Paulus ons niet anders dan met het Woord Gods (Ef. 6). Onze Heere Jezus Christus heeft toch, belaagd door Satan, ook geen ander schild gebruikt om de slagen op te vangen dan getuigenissen van de Schrift. (Matth. 4). Anders zou, zo gaat Calvijn verder, de lof die Paulus de Heilige Schrift toebrengt, niet waar zijn, als hij zegt, dat zij nuttig is niet alleen om te onderwijzen en te vermanen, maar ook om de tegenstanders te weerstaan (2 Tim. 3).

Hoezeer de wereld dan ook heden ten dage in grote beroering moge zijn door de verscheidenheid der meningen, het is ons voldoende dit middel te gebruiken. Een behartenswaardig woord ook voor onze tijd. Waarin we zeker door niet minder „verscheidenheid der meningen" beroerd worden. Een ander middel past hier niet. Dat betekent dus dat wij onze toevlucht moeten zoeken bij de Schrift, of zoals Jesaja het zegt, bij de Wet en de Getuigenis (Jes. 3). Opdat wij het gebod van de apostel volgende, allen eensgezind zijn, verenigd in Jezus Christus.

En wanneer er dan sprake is van een duistere zaak, die niet bewezen kan worden door zekere en duidelijke bewijsplaatsen uit de Heilige Schrift, wat dan? Calvijn wijst dan op de schone lering die Augustinus geeft nl. dat de menselijke inbeelding dan beteugeld moet worden, zodat er niets bepaald wordt, noch te ener, noch te anderer zijde.

Kortom, wij moeten heden ten dage de regel volgen die Constantijn gaf aan de tot het concilie van Nicea verzamelde bisschoppen, nl. dat wij inzake de verschillen van de Christenheid de oplossing putten uit het zuivere Woord Gods. Calvijn haalt hierbij nog aan wat Hilarius zegt dat er grote wanorde is wanneer men omtrent de Christelijke leer bepalingen maakt volgens het oordeel der mensen of op hun gezag.

Ik geloof dat de faculteit van Parijs het hiermee voorlopig kan doen. En ... is dit ook heden ten dage niet het remedie tegen allerlei wanorde en veel tegenstrijdige en afwijkende meningen?

Moet de menselijke inbeelding niet beteugeld worden? Moeten wij nu de oplossing ook niet putten uit het zuivere Woord Gods? Terug naar het Woord, samen luisteren naar wat de Schrift zegt, duidelijk en klaar, opdat er geen grote wanorde zij, maar orde naar het Getuigenis des Heeren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen