TOT ZIJN VOLKEN VERZAMELD...

Woensdagmorgen om elf uur had op de begraafplaats „Den en Rust" te Bilthoven de teraardebestelling plaats van de overleden prof. dr. J. Severijn.

Een donkere dag met zware, laaghangende regenwolken maakte de met zwaar geboomte begroeide begraafplaats te meer indrukwekkend. Reeds vroeg verzamelden zich allerlei mensen in één van de wachtkamers van de ruime aula. Zij waren gekomen als de vertegenwoordigers van velen, om de korte rouwdienst bij te wonen, die door de waarnemend voorzitter van de Gereformeerde Bond, ds. G. Boer van Katwijk aan Zee, gehouden zou worden. Daar verzamelden zich allerlei mensen van de Utrechtse Universiteit, afgevaardigden van de A.R., legerautoriteiten en dan uiteraard de velen uit kerkelijke kringen. Toen de kleine stoet van familieleden en genodigden in de aula had plaatsgenomen rondom de baar, vulde zich de aula.

Bescheiden en voornaam, zoals de overledene geleefd had, was ook de begrafenis; alleen een korte dienst des Woords. Daar werd gezongen van het weerspannig overtreden, dat Christus zuivert, verzoent en zuivert, en van 't goede van Gods woning, dat verzadigt reis op reis, van de vreselijke dingen, die God in gerechtigheid ons doet horen en van het blijde zingen van 't heil voor ons bereid. Daar werd gesproken indringend, vertroostend, getuigend over de vijf en zestigste psalm. Daar werd geluisterd, ik denk wel door allen, ernstig en vredig. Het is goed, als God spreekt bij het begin en bij het eind van ons leven en het is goed als een mens in zijn leven heeft gezegd: „Spreek Heere, Uw knecht hoort!" Het is goed, als iemand de vreselijke dingen van de zonde, van zijn zonde, gehoord heeft, en als hij gehoord heeft, gesmaakt heeft, de verzoening door Hem. Professor Severijn is in grote vrede heengegaan. Wij hebben dat gezien! Professor Severijn is in grote vrede begraven. Dat moet wel elk zo gevoeld hebben!

Het is niet tevergeefs God te dienen. God te dienen naar Zijn woord. Deze man heeft God gediend op niet zo gemakkelijke posten. Als hoogleraar heeft hij het geloof betracht, beoefend en behouden. In de staat heeft hij dat gedaan. In de kerk heeft hij dat gedaan. Als leidsman van een groep Gereformeerden in onze kerk heeft hij dat gedaan. Het één was zo moeilijk als het ander, en hij deed dat, omdat dat geloof in zijn familie woonde, in zijn huis, in zijn hart. Hij deed dat, omdat dat geloof hem van boven geschonken was. De genade hield hem daarbij, deed het hem betrachten, beoefenen, behouden.

Door de hoge lanen, langs de vele graven, is een stille schare van geleerden en eenvoudigen achter de baar gegaan naar de plaats, waar hij rusten zal tot de morgen, waarop goedertierenheid en waarheid voor Christus' aanschijn henen zullen gaan. Dat is de waarheid, waarvan dr. Johannes Severijn een dienaar geweest is, op de kansel, op de katheder of waar ook Gods voorzienigheid hem plaatste. Hij heeft dit met gebrek gedaan, hij heeft dit met genade gedaan. En dit is het woord, dat onder ons verkondigd is.

Aan de groeve bad ds. J. J. Timmer het Onze Vader. Aan de groeve dankte de zoon, de heer J. Severijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen