DE ROEPING

Dan is er nog een derde, een nog iets naderbijkomend spreken van God over de hele aarde. Het is het spreken Gods in het redelijk zedelijk bewustzijn van de mens, in het geweten namelijk. De Bijbel zegt ons, dat het geweten twee dingen doet, dat het een mens beschuldigt, maar ook dat het hem ontschuldigt. Daar hebt ge aan de ene kant het kwade geweten, en aan de andere kant het goede geweten. Dit ziet u ook onder alle volkeren der aarde, daar is geen spraak, geen oord waar men deze stem van God niet kent. Daar zijn ook in de Bijbel treffende voorbeelden van. Ik denk aan de koning van Gerar, de man met het zuivere geweten, voorzover een heiden een zuiver geweten kan hebben, de man van een hoge zedelijkheid. Daar hebt u dat ontschuldigende geweten, dat geeft God dan zelfs aan de meest van God vervreemde volkeren dan toch nog maar mee, dat er een stem is hierbinnen, die het pleit voert in een goed geweten voor datgene, wat men niet gedaan heeft. Aan de andere kant het kwade geweten. Daar is geen mens op de ganse aarde, die niet dit heeft dat het kwade, wat hij doet, gemeten wordt naar de innerlijke wet, die God hem meegegeven heeft, die ingeschapen zedewet, die innerlijke maatstaf, die elk mens en elk volk tenslotte nog heeft. Als hij daarvan afwijkt, weet hij dat hij kwaad doet, dan heeft hij een geweten, dat hem beschuldigt. Dan gaat de Apostel zelfs zover, dat hij dit gebruikt om dit eenmaal in de weegschaal te werpen.in de oordeelsdag. Mensen, die geheel vreemd van het Evangelie geleefd hebben, zijn zichzelf een wet, een wet geschreven in hunne harten. Dat is een geweldige gave. Daarmee doet God verschillende dingen. In de eerste plaats is dat een zegen voor het zedelijke in het algemeen. Hier hebt u die scintillae, vonkskens die overgebleven zijn uit het paradijs. van het beeld Gods, genoegzaam om ons alle onschuld te benemen. Die vonkskens, die overgebleven zijn, brengen een zeker zedelijk leven onder de volkeren. Wat zou er van deze wereld geworden zijn, als er dat niet was. Deze aarde is geen hel, maar is gebleven de aarde, die des Heeren is. Het is naar Gods algemene goedheid, dat deze stem Gods altijd spreekt, tot elk mens spreekt, wie hij ook is, zelfs al heeft hij zijn geweten toegeschroeid, zelfs al heeft hij zijn geweten op de mond geslagen, zelfs al heeft hij zijn geweten het zwijgen opgelegd. De stem van het geweten is een bron van veel algemene zedelijkheid, die er onder de volkeren dan nog gevonden mag worden naar Gods algemene genade.

Dat is het tweede: er is geen volk op de aarde, zelfs waar men grondig afgerekend heeft met alle godsdienst, wat niet een zeker religieus, uitwendig religieus leven kent. De heidenen zijn daarvan een voorbeeld. De wat meer religieus getinte filosofieën die opkomen naarmate men de godsdienst terzijde stelt, die bewijzen dat God zo zeer Zichzelf presenteert aan de mensen, dat ze zonder godsdienst niet kunnen. En dat leeft daar dan, het komt van die stemme Gods, die daar innerlijk klinkt op de grens van goed en kwaad; op de grens van zedelijkheid en onzedelijkheid maar ook op de grens van zedelijkheid en religie, 't Is heel moeilijk om niet religieus te zijn, dat beloof ik u. Er staat in een oud catechisatieboek: als de goddelozen zeggen dat er geen God is, dat dat meer een wensen is dan een geloven. Als zelfs de duivelen geloven dat er een God is zullen dan degenen die dienstknechten van de duivel zijn niet geloven, dat er een God is?

En dan is daar het derde, de zgn. theodicee, de Godsrechtvaardiging. God spreekt door die innerlijke stem, en spreekt zo, dat straks dit instrument gebruikt wordt om de wereld te oordelen. Dan zal God in het gelijk gesteld worden, zelfs door ons eigen geweten. Als de Openbaringen zeggen, dat in het eind der dagen de boeken geopend zullen worden, dan zijn dat de boeken van ons leven, dan zijn dat die gewetens, die niet alleen een stem geweest zijn, maar die een registratie geleverd hebben van heel ons leven. Daar ligt dan in dat boek van ons geweten gans ons leven opgetekend, geregistreerd, wat God eenmaal gebruiken zal beschuldigend of ontschuldigend in de dag des oordeels. Dat is de vocatio realis, de zakelijke roeping Gods.

En nu die andere, de vocatio-verbalis. Daarom gaat het ons hoofdzakelijk. Ze is de roeping door de Heilige Schrift. Deze roeping sluit natuurlijk de eerste, de algemene roeping, de zakelijke roeping, in de schepping, in de natuur, in de geschiedenis, en in ons geweten, niet uit. Maar de roeping uit de Bijbel neemt deze op. Dat kunt u prachtig zien in de 19e Psalm, waar David een helder licht ontvangt vanuit het Woord op deze stem Gods in de hemelen, en deze stem Gods in al het geschapene. Dan wordt de Bijbel voor ons als een bril. Als we de letteren Gods in de natuur, doordat onze ogen verdonkerd zijn, niet helder zien, dan zegt Calvijn ons, dat de Bijbel gaat werken als een bériel (als een bril), waardoor ineens al deze letteren, die onduidelijk zijn en door elkaar heen dansen, staan, zodat we de heilige name van God eruit kunnen lezen. Wat wij niet konden lezen dan alleen bij vage schemering, komt dan ineens helder voor ons te staan. Met de Bijbel gaan we èn de natuur verstaan, èn de geschiedenis verstaan, en dan wordt ook ineens de spraak in ons geweten scherp gesteld door de Wet, door het Woord van God. Nu begrijpt u, dat als we hier gaan spreken over deze bijzondere roeping door het Woord, dan is hiermee tegelijk geboden om het gezag van de Bijbel te erkennen. Als we niet dit gezag kennen en erkennen, dan hebben wij u niets te zeggen, dan heeft de Kerk u niets te zeggen. Dan komt heel onze boodschap te staan in het vlak van de godsdiensten die uit dat natuurlijk levensgevoel voortgekomen zijn, en dan zijn we één met Mohammedanen en heidenen enz. Maar als de Schrift met gezag tot ons komt, dan erkennen wij daarmee dat het 't Woord van God is, ons gegeven door de Heilige Geest, die de heilige mannen Gods geïnspireerd heeft om deze dingen te schrijven, en om ze zó te schrijven. De Bijbel, het Woord van God, draagt de stem Gods, niet de stem van zoveel mensen, profeten of apostelen, maar de Stem van God, de levende God, de Vader; de stem van God, de levende God, de Zoon; de stem van God, de levende God, de Heilige Geest.

En nu deze stem van God, die tot ons komt, en tot ons gaat spreken, door het Woord, is noodzakelijk willen we weten Wie ons roept; willen we goed weten waartoe God ons roept; en willen, we het goed weten waarmee Hij ons roept. Dat is noodzakelijk, want het geloof is uit het gehóór, en het gehoor is door het Woord Gods. En nu behaagt het God om deze Bijbel aan de Kerk mee te geven door de eeuwen heen, en door mannen Gods te geven die het Woord verkondigen, die het Wood Gods proclameren, die het Woord Gods uitroepen, die de roeping Gods, de stem van de Bijbel aan uw oren brengen; die de stem van God, de roeping uit de Bijbel aan uw hart brengen.

God zendt Zijn knechten uit, eerst Zijn profeten, dan komt Jezus Zelf, en dan zendt Hij Zijn apostelen met een nadrukkelijke opdracht om te prediken. En zo zendt Hij door de eeuwen heen verkondigers, er is geen tijd geweest dat God dat Woord niet heeft laten verkondigen. Dit moeten wij duidelijk stellen tegenover allerlei mystieke en doperse geesten, die de werking van de Geest los willen maken van de prediking van het Woord. De prediking is een buitengewoon belangrijk ding, zij is tot uw zaligheid, zij is het middel, waarmee de Heilige Geest Zich nu evenzo goed bedient als één keer van de pen van apostelen en profeten toen zij het Woord hebben te boek gesteld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen