ELSPEET

Van het Persbureau der Ned. Hervormde Kerk ontvingen wij het volgende persbericht:

Hervormde Kerk positief tegenover inentingen.

In sommige perspublicaties over de anti-polio-actie in Elspeet is begripsverwarring ontstaan in de benamingvan kerken. Het Persbureau van de Ned. Hervormde Kerk wijst er in verband hiermede op, dat wat in Elspeet is voorgevallen geheel voor rekening komt van de plaatselijke gereformeerde gemeente, die niets uitstaande heeft met de Hervormde Kerk, noch met de gereformeerde bond in de Hervormde Kerk.

Het mag als voldoende bekend worden verondersteld, aldus 't Persbureau van de Ned. Hervormde Kerk, dat het in de Hervormde Kerk juist op prijs wordt gesteld dat ook de middelen die door de wetenschap worden geboden, worden aangewend om ziekten te voorkomen. Hieruit vloeit voort, dat ook inentingen e.d. door de Hervormde Kerk positief worden gewaardeerd.

Het Persbureau wijst er met nadruk op, dat de Ned. Hervormde Kerk zich niet kan vinden in de opvattingen van hen, die op grond van godsdienstige meningen zich tegen de toepassing van deze medische middelen verzetten en daarmee de gezondheid van hun medemensen in gevaar brengen.

Het leek ons goed, dat deze circulaire onder de aandacht van onze lezers gebracht wordt.

Wanneer in dit persbericht gezegd wordt, dat de Gereformeerde Gemeente in Elspeet niets uitstaande heeft met de Hervormde Kerk, noch met de gereformeerde bond in de Hervormde Kerk, dan is de bedoeling van dit bericht wel duidelijk, al kan het lezen ervan een misverstand oproepen. Kerkelijk gezien is de Gereformeerde Gemeente een zelfstandige kerk, die voor eigen doen en laten verantwoordelijk is. Als zodanig mag noch de Hervormde Kerk, noch de gereformeerde bond in de Hervormde Kerk voor de houding van de Gereformeerde Gemeente in Elspeet verantwoordelijk worden gesteld.

Intussen worden wij opnieuw op een pijnlijke wijze met de verscheurdheid van de kerk in aanraking gebracht. Het is een schande, dat voor „de niet-ingewijden" het woord gereformeerd zoveel toelichtingen behoeft. Laat deze wondeplek maar schrijnen, opdat wij de nood ervan gevoelen.

Verder hebben wij als Hervormde Kerk met de oecumene nogal moeite. Wanneer b.v. in de Hervormde Kerk gewezen wordt op richtingen en personen, die afwijken, wordt veelal een beroep gedaan op ons geduld en onze liefde.

Iets meer van dit geduld en deze liefde met de Gereformeerde Gemeente in Elspeet was ook wel wenselijk geweest in dit bulletin.

In de tweede plaats worden wij geconfronteerd met de oude vraag, die telkens weer actueel blijkt te zijn: Mogen wij van de medische wetenschap alleen gebruik maken, wanneer er ziekteverschijnselen zijn of ook wanneer wij ziekten trachten te voorkomen.

Deze vraag dient opnieuw ook in de Gereformeerde Gemeenten met ernst onder de ogen te worden gezien. Zonder ook maar één ogenblik aan een hetze mee te doen, die in de pers enz. tegen deze gemeenten gaande is, moet juist uit de verbondenheid met deze Gereformeerde Gemeenten gezegd worden, dat het nodig is om deze vraag op korte termijn opnieuw aan de orde te stellen. Er staat nogal wat op het spel.

Wanneer de wetenschap een gave Gods en God door middel van deze wetenschap ons medicamenten toereikt, waardoor onder Zijn zegen ziekten worden bestreden en voorkomen, kan daartegen vanuit de Schrift moeilijk bezwaar worden gemaakt.

Wij schrijven dit niet uit bedilzucht, maar uit de liefde, die zich voor elkander verantwoordelijk weet.

Calvijn schreef eens met het oog op het gebruik der middelen: „Want God, die ons leven binnen bepaalde grenzen heeft afgepaald, heeft tevens de zorg daarvoor aan ons toevertrouwd, ons voorzien van middelen en steun om het te bewaren, en ook gemaakt, dat wij gevaren zien aankomen, en opdat die ons niet onverhoeds zouden overvallen, heeft Hij ons voorzorgsmaatregelen en middelen ter beschikking gesteld. Nu is het duidelijk, wat onze plicht is: namelijk, als God ons leven geschonken heeft ter bescherming, dat wij het dan ook beschermen; als Hij middelen aanbiedt, dat wij die dan ook gebruiken; als Hij ons gevaren doet voorzien, dat wij dan ook niet roekeloos daarin storten; als Hij geneesmiddelen verschaft, dat wij die dan ook niet veronachtzamen". (Inst. I, XVII, 4).

Wij raden onze lezers aan, voorzover zij in deze gebieden wonen, zich niet te onttrekken aan de maatregelen, die de Geneeskundige Dienst daarvoor treft.

Daarmee wordt niemands geweten geweld aangedaan, maar een beroep gedaan op ieders verantwoordelijkheid, niet alleen voor eigen kinderen, maar ook voor die van anderen. De liefde doet de naaste geen kwaad.

Katwijk aan Zee, G. Boer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen