KERKNIEUWS

Beroepen te:

Oude Tonge, B. A. van Donkersgoed te St. Philipsland — Wageningen, (vak. R. C. G. Troelstra) (toez.), J. Verburg te Didam — Rijswijk (Gld.), R. Das te Ovezande en Driewegen — Dedemsvaart (toez.), kand. B. Martel te Zaandam — Valburg en Homoet, B. A. van Donkersgoed te St. Philipsland — Wijk bij Heusden, J. Zwijnenburg te Oudewater — Schoonhoven (vak. J. C. Schuurman), C Treure te Hasselt — Middelharnis, (btgw. wijkgem. in wording), kand. D. H. van Hoogstraten te Utrecht.

Aangenomen naar:

Middelharnis (btgw. gem. in wording) kand. D. H. van Hoogstraten te Utrecht, die bedankte voor Nieuwe Niedorp en voor Medemblik.

Bedankt voor:

Waddinxveen (vak. J. R. Cuperus), L. Blok te Ridderkerk — Wolsum (ca.) H. R. J. Rijenga te Yerseke — Wittewierum, Ten Post en Lellens (toez.), R. Boerma te Bredevoort — Elst (U.), B A. van Donkersgoed te St. Philipsland — Dinxperlo (2e pred.pl) (toez.), A. Meijerling te Schoonebeek — Delft (wijkgem. 8) toez.), en voor Poortvliet (Zl) (toez.), J. Catsburg te Opheusden — Eibergen (vak. H. Gordeau), T. Feenstra te Avereest — Den Haag (vak. C. M. Krijger), J. Grolle te Groningen — Oud-Beijerland (vak. W. H. van Kooten), J. van der Velden te Amersfoort — Kloetinge, H. Belder te Maasdijk — Groot Ammers, L. Blok te Ridderkerk Oostzaan (toez.), P. L. M. Sterrenburg te Broek op Langendijk — Huizum (5e pred.pl.) (toez.), P. Landweer te Nigtevecht — Sprang, M. J. G. van der Velden te Renkum.

Adreswijziging.

Het adres van ds. G. C. Post is veranderd in: Stationsstraat 6, Hardinxveld-Giessendam. Het nieuwe telefoonnummer luidt: (01846) 2941.

Driesum.

Zondag 4 december j.l. heeft des middags ds. M. Verwey afscheid genomen van de hervormde gemeente van Driesum na een verblijf van vijf jaren. In een druk bezette dienst had ds. Verwey voor zijn afscheidspreek tot tekst gekozen 2 Petrus 1 : 29: En wij hebben het profetische woord, dat zeer vast is; en gij doet wel, dat gij daarop acht hebt, als op een licht, schijnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlicht, en de morgenster op ga in uw harten". Twee punten werden daarbij ontvouwd:1. Het bezit van het woord Gods en II. Het gebruik van de woorden Gods. Na de predikatie werd ds. Verwey toegesproken door de wethouder van de burgerlijke gemeente Dantumadeel, de edelachtbare heer De Bruyn uit Zwaagwesteinde, door ds. H. Miedema van Dokkum namens de classis Dokkum, door ds. J. Kronenburg van Rinsumageest namens de Ring Akkerwoude, door ds. P. C. 't Hooft van Kollumerzwaag als consulent, door de eerw. heer L. van der Sluys van Kollum, door de kerkvoogd K. J. Dansuma, door ouderling W. Haalstra van Wouterswoude, waar de vertrekkende predikant consulent is geweest, tenslotte door ouderling W. van der Maat, die de scheidende herder en leraar liet toezingen de verzen 12 en 13 uit Psalm 71.

Oud-Beijerland.

Het was zondagmiddag 11 december even over half drie, toen d.s. W. H. van Kooten, voorafgegaan door de voorzitter van de centrale kerkeraad, ds. C. v. d. Bergh, de pas fraai gerestaureerde eeuwen oude dorpskerk binnen trad, om voor de laatste maal als Oud-Beijerlands predikant, het woord Gods te bedienen, voor een bijna geheel gevulde kerk. Het was een belijdenis, toen de gemeente als eerste psalm in deze dienst zong: „Gij evenwel. Gij blijft dezelfd' o Heer, Gij zijt van ouds mijn toeverlaat, mijn Koning" en direct daarna „Herdenk de trouw, aan ons voorheen betoond. Denk' aan Uw volk, door U van ouds verkregen." Als tekst voor deze dienst had de scheidende herder en leraar gekozen 1 Corinthe 13 vers 13, het slotvers van het lied der liefde, „En nu blijft geloof, hoop en liefde, deze drie, doch de meeste van deze is de liefde.

In de verklaring van deze tekst, verwees hij naar een van de prachtige gebrandschilderde ramen van de kerk, waarop in drie taferelen deze tekst zo mooi uitgebeeld is. Het geloof, de geharnaste strijder met aan zijn voeten de overwonnen draak. De hoop, de boer, die het graan aan de aarde toevertrouwt en wacht op de vrucht. De liefde, centraal geplaatst, de moeder met het kind op de arm en de pelikaan zijn jongen voedend met zijn bloed, zichzelf niet zoekend, maar alles gevend.

Na de met aandacht aangehoorde preek, werden woorden van afscheid gesproken tot de vertegenwoordigers Classis en ring, burgerlijke gemeente, afgevaardigden van andere protestantse kerken van Oud-Beijerland, kerkeraad, gemeente en tot zijn collega, ds. v. d. Bergh.

Namens de classis Dordrecht en de ring Beijerland sprak ds. C. de Jong van Puttershoek, ds. J. v. d. Schaft, gereformeerd predikant, deed dit namens de andere Oud-Beijerlandse kerken, burgemeester Aantjes sprak namens het gemeentebestuur en als laatste spreker, als consulent en mede namens kerkeraad, kerkvoogdij en gemeente sprak ds. C. v. d. Bergh hartelijke en indringende woorden van afscheid tot de naar Harderwijk vertrekkende predikant. Op zijn verzoek zong de gemeente haar scheidende predikant toe Psalm 143 vers 10 gewijzigd, waarna ds. van Kooten afscheid nam van de gemeente met de bekende woorden uit 2 Cor. 13 vers 13: “De genade van de Heere Jezus Christus en de liefde Gods en de gemeenschap des Heiligen Geestes zij met u allen. Amen."

Jaarvergadering Geref. Zendingsbond.

De voortzetting van deze vergadering zal D.V. plaats vinden op maandag 27 december a.s. in Gebouw voor Chr. Soc. Belangen, Kromme Nieuwe Gracht 39 te Utrecht. Aanvang 10.30 uur.

Voor de aanstaande feestdagen.

Naast allerlei, meer huiselijke genoegens voor jong en oud, zal deze tijd van het jaar, met veel vrije dagen, ook veel kunnen geven via onze musea. Wat deze musea betreft: om uw Bijbelkennis te verrijken, ga dan eens het Bijbels Museum bekijken! Daar in Amsterdam, Hemonylaan t.o. no 19, treft u uitstekend illustratie-materiaal aan: het grote, prachtige Tabernakel-model; maquettes van de Tempel, de stad Jeruzalem en de huidige Tempelberg; voorwerpen betreffende Israëls eredienst, alsook diverse vondsten van opgravingen, met name uit Egypte en Palestina.

Met een reeks grote actuele foto's tracht alles tezamen een beeld te geven van godsdienst en cultuur in de bijbelse landen: het is een leerzaam en boeiend relaas!

Corr. adres: Stadhouderskade 137, telef. 020— 72 6410.

Dagelijks geopend, behalve op donderdag, zonen feestdagen, van 10—12 en 14—17 uur.

Groepen gratis rondleiding na afspraak.

Commissie voor de oudejaarscollecte van de Herv. (Geref.) kerkeraden.

Aan de Hervormd Gereformeerde Kerkeraden,

Weleerwaarde en Eerwaarde Broeders,

In het jaar, dat achter ons ligt, heeft de Heere onze voorzitter, prof. dr. J. Severijn, van ons weggenomen. Onze commissie verliest veel in hem. Hij verrichtte dit werk met zo grote liefde. Intussen gaat dit werk door. De nadering van de Oudejaarsavond betekent, dat wij gaarne een beroep op u doen, om op Oudejaarsavond, of op een zondag in de buurt van de Oudejaarsdag, een collecte te houden ten behoeve van het fonds voor de Emeriti, Predikantsweduwen en - wezen.

Het werk, dat door u aan de commissie is opgedragen, blijkt nog steeds in een grote behoefte te voorzien. Zelfs nu, nu er enige verbetering in de pensioenen en de uitkeringen valt op te merken, is er nog steeds werkelijke nood te lenigen. Dit geldt vooral voor de Predikantsweduwen, ook verschillende Emeriti hebben hun grote moeilijkheden. Is het niet de Heere zelf, die ons de taak heeft gegeven, in deze noden te voorzien.

Het kan zijn, dat de naam van uw gemeente of kring op de lijst niet meer of nog niet is genoemd. Wij wekken u op om mede te gaan doen, om wéér mede te gaan doen. Gij wilt toch ook voor de achtergelaten betrekkingen van uw Dienaren zorgen?

De collecte 1965-1966 heeft een bedrag bereikt van ruim f 39.000, —. Wat hebben wij met dit geld veel hulp kunnen bieden. Ds. Moll, die in Duitsland onder de militairen werkt, heeft het te druk om het werk als penningmeester te blijven verrichten. Wij danken hem voor al zijn arbeid. In de vacature prof. dr. Severijn, is gekozen ds. C. J. P. Lam te Putten. Deze zal nu als penningmeester optreden. De zendingen moeten nu naar hem wórden gestuurd. Zijn adres is: Penningmeester Oudejaarscommissie p.a. ds. C. J. P. Lam - Kerkstraat 94 - Putten (Gelderland) - Giro 9 3124.

Nederlandse Vereniging tot Bevordering van de Zondagsrust en Zondagsheiliging, gevestigd te Ede.

Aan het Bestuur van de Nederlandse Christelijke Sport Unie Beukelsweg 55b, Rotterdam 6.

25 november 1966.

Geachte Heren,

Professor Huizinga heeft in zijn bekende werk „In de schaduwen van morgen", — handelend over het verval der morele normen — zich aldus uitgedrukt: „De volstrekte verbindende geldigheid van het christelijk systeem der zedewet heeft voor tallozen afgedaan." De constatering van dit feit schijnt zich hedentendage niet alleen tot dat deel van ons volk te beperken, dat met zijn christelijk verleden heeft afgerekend. Ook in de kringen van het belijdend christendom moeten wij toenemende invloed van het moderne levensgevoel en relativering der christelijke normen waarnemen.

Als uitvloeisel van de devaluatie der christelijke levenspraktijk wordt momenteel in sterke mate de zondagviering tot het onderwerp gemaakt van kritische beschouwingen. De opvatting dat Gods Woord met betrekking tot bepaalde levens-en gedragsregels „tijdgebonden" is komt aan deze moderne gezindheid welwillend tegemoet. De solidariteit met de medemens is het uitgangspunt, heroriëntatie is het wachtwoord geworden! In het kader van dit vernieuwingsproces, dat menigeen in zijn ban dreigt mee te slepen, moeten overgeleverde tradities en op de Heilige Schrift ge­ fundeerde beschouwingen liefst op korte termijn worden opgeruimd.

In dit verband zijn wij zo vrij u op het navolgende te attenderen:

In de christelijke pers van recente datum troffen wij een uitvoerig verslag aan van het forumgesprek, dat de Ned. Chr. Sport Unie op zaterdag 19 nov, j.l. in Amersfoort had georganiseerd. Dit geschiedde naar aanleiding van enkele stellingen, welke de heer W. F. H. Grashoff uit Voorburg onder de titel „De zondag in deze tijd" te berde had gebracht. Aangezien wij ons uit principieel oogpunt onmogelijk met de in deze stellingen vervatte zienswijze kunnen verenigen, zouden wij als interkerkelijke vereniging gaarne onze bezwaren onder uw welwillende aandacht brengen.

Reeds de door de pers gebezigde opschriften waren o.i. niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. Dagblad „Trouw" plaatste boven genoemd verslag: „Zondag: probleem in de christelijke sportwereld". „De Rotterdammer" sprak van: „Nieuwe beleving van de zondag dwingende noodzaak". Resumerend kunnen wij dus zeggen, dat men schijnbaar met de besteding van de zondag geen raad meer weet. De zondag wordt tot een probleem. Er moet wat op gevonden geworden!

Enkele ter vergadering aanwezige Geref. predikanten gaven te kennen, dat huns inziens de tweede kerkdienst niet nodig was, maar dat deze door sport en spel een ander karakter moet worden gegeven. Met het oog hierop moeten speel-en sportplaatsen in de omgeving der kerken worden gerealiseerd, christelijke scholen worden opengesteld voor de binnensport en jeugdouderlingen met sportieve aanleg met de leiding belast. Op deze wijze moet dus de crisis, waarin het kerkelijk leven blijkbaar verkeert — de kerkgang inbegrepen — worden opgeheven en wordt ons van theologische zijde — zij het nog officieus — het geneesmiddel aan de hand gedaan.

Ook de inleider Grashoff sprak in deze geest. Volgens hem is de formalistische zondagsviering, zoals we die door puriteinse invloeden nog altijd kennen, van elke Bijbelse grond ontbloot. Ook hij spreekt het verlossende woord:  “Aangezien de kerkelijke beleving van de zondag armetierig moet worden genoemd, zie ik sport en spel aan de horizon verschijnen om meer band te brengen in het kerkelijk leven."

Wij zijn in onze verlichte eeuw al aan heel wat gewend geraakt, dit kan er ook nog wel bij. De provocerende prikkels moeten immers in onze tijd wel zeer sterk zijn, zullen ze nog enige indruk maken op het apathisch zenuwgestel van de huidige christenheid. En dreigt dit zenuwgestel al te zeer worden geschokt door confrontatie met het Schriftwoord, dan is daar altijd nog de marihuana der moderne theologie om ons in slaap te sussen.

Ondanks deze wellicht enigszins cynische woorden strekt deze gang van zaken ons tot ernstige bezorgdheid. Wij vragen ons in gemoede af: Heeft ons Reformatorisch voorgeslacht dan voor de beoefening van sport en spel op zondag — gecompenseerd door een uurtje kerkgang — goed en bloed veil gehad? Was niet de inzet van deze schijnbaar hopeloze strijd om God te mogen dienen naar Zijn Woord en in de weg Zijner ordinantiën? Dit Woord stempelde immers het openbare leven en heeft de praktijk der zondagsviering geadeld. De publieke eredienst stond centraal, al het andere werd hieraan ondergeschikt gemaakt. Door middel van de verkondiging des Woords werd de zondag een der voornaamste bronnen, waaruit het christendom werd gedrenkt. De hedendaagse ontwikkeling getuigt van het tegendeel: Inventarisatie der christelijke waarden, maar dan een inventarisatie die tot uitverkoop leidt!

Niemand minder dan prof. dr. J. Waterink heeft er in een artikel, getiteld: „Theorie en Praktijk" (voorkomende in het „Centraal Weekblad" van 21 aug. 1965) op gewezen, dat ingevolge Gods Woord en de hierop gebaseerde Heidelbergse Catechismus het karakter van de zondag niet bestaat in een keertje naar de kerk gaan, maar dat deze dag voluit dag des Heeren moet zijn. Ernstig heeft ook hij gewaarschuwd tegen sportbeoefening op zondag. Hij schrijft in dit verband: „Wat betekent sport op zondag? Als ik dat in de praktijk zet, dan betekent dat onverbiddelijk: wedstrijden op zondag. Ondanks alle verhalen wast het water van de zee niet af, dat er bij jonge mensen een onweerstaanbare drang is tot clubvorming." En even verder merkt hij op: „Zondag wordt dan de sportdag, maar natuurlijk, je bent ook nog christen, dus moet er een kansje zijn, dat je voor en na je eigenlijke dag nog even naar de kerk gaat (alsjeblieft kort, want de bus wacht!). De eigenlijke zondag als de dag des Heeren is er dan niet meer bij."

Het is een droevig verschijnsel te noemen dat degenen, die met dit vooruitstrevend christendom niet meekunnen, zonder meer worden gezet in de puriteinse hoek, waar men met zijn armetierige zondag dreigt te verkommeren.

Wij mogen de inleider en zijn geestverwanten vriendelijk in herinnering brengen, dat de door hem gelaakte zondags-opvatting generaties lang gemeengoed was bij de gereformeerde gezindte en dat deze opvatting werd gemotiveerd met een beroep op het vierde gebod van de Decaloog. De werken van onderscheidene Geref. theologen leggen hiervan getuigenis af. De rustdag werd gezien als een scheppings-ordening Gods en als zodanig van universele strekking. Deze ordeningGods werd later met gebiedend gezag ingelast in de Wet des Heeren en reikt als zodanig over de oudtestamentische bedeling heen tot alle volken en tijden. Of neemt het vierde gebod misschien een uitzonderingspositie in in de totaliteit van de Decaloog?

Deze opvattingen hebben ingevolge de stelling van de heer Grashoff momenteel geen Bijbelse grond meer. „De jeugd vraagt nu om geargumenteerde uitspraken", aldus de inleider.

Maar als een beroep op het gezaghebbende karakter van Gods Woord geen geargumenteerde uitspraak meer is, welke maatstaf is dan waardebepalend en inzake de zondag normatief? Geen wonder dat — waar dit bijbels fundament wordt losgelaten — de christelijke zede in de lucht komt te zweven en van betrekkelijke geldigheid wordt geacht. O.i. is de vrees niet ongegrond dat de beginselen van het „New Babylon", — waarin de slavernij van de arbeid is verdwenen en de mensheid door spel en creatief bezig-zijn tot ontplooiing moet worden gebracht — de inleider meer tot uitgangspunt hebben gediend dan die van het Nieuwe Jeruzalem, waarvan de bijbel spreekt. Of is dit misschien de hersenschim, die de inleider zegt na te jagen?

Bij een voortgaande ontwikkeling in deze richting zal het wellicht nog slechts enkele decennia duren of de kerk heeft niets anders meer te bieden dan wat gezapige religiositeit, een verdund aftreksel van de geref. religie, die zich voetstoots conformeert aan de geest des tijds, geen weerstand meer oproept en door de vijand zonder veel tegenstand onschadelijk wordt gemaakt. De (ex-Geref.) minister drs. Den Uyl was misschien niet van profetische gave ontbloot toen hij — sprekend over de veranderingen in de Geref. wereld — voorspelde, dat hierin over 15 a 20 jaar ook de zondagssport zal zijn geaccepteerd. Wij weten niet precies wat de voorzitter van de N.C.S.U., prof. dr. J. H. Christiaanse met het citeren van bovengenoemde bewering op het oog heeft gehad. Adhesie-betuiging? Dan zien wij ons genoodzaakt als Vereniging, wier leden onderscheidene kerkgenootschappen van geref. richting vertegenwoordigen, hiervan nadrukkelijk te distantiëren.

Het strekt ons tot voldoening dat ondanks de overwegende progressieve geluiden ter vergadering een minderheidsgroep het principieel verkeerd achtte de zondag aan de begeerte naar sport aan te passen. Deze bezwaren worden onzerzijds blijkens dit schrijven volkomen gedeeld. Reeds eerder werd door onze Vereniging een brief aan uw bestuur gericht n.a.v. de door ds. G. W. Rijksen van Rotterdam verkondigde visie, dat de chr. sportbeweging de zondag voor zich mag opeisen als uiting van dankbaarheid aan God. U hebt destijds hierop niet gereageerd. Ook nu zal onze hoop wel ijdel blijken te zijn om over de onderhavige zaak nader in discussie te kunnen treden. Wij meenden echter bij vernieuwing ons standpunt u kenbaar te moeten maken — gezien het gewicht der in het geding zijnde zaken — en verblijven met beleefde hoogachting.

Namens het bestuur der Ned. Vereniging tot bevordering van de Zondagsrust en de Zondagsheiliging,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen