BEROEPINGSWERK
Een zeer meelevende lezer schreef de redactie over de predikantentrek van west naar oost. Hij geeft een lijstje van namen van plaatsen in het westen die door predikanten zijn verwisseld voor plaatsen in het oosten van het land. Hij komt tot zestien van deze gevallen. Laat ik ze even vermelden:
Schoonhoven – Putten. Schoonhoven – Veenendaal. Groot Ammers – Uddel. Meerkerk - ’t Harde. Bodegraven – Ede. Zegveld – Baarn. Willige-Langerak – Driebergen. Vinkeveen – Veenendaal. Giessendam – Hierden. Oude Tonge – Otterlo. Sint Maartensdijk – Zwartebroek. Hedel – Veenendaal. Lopik – Putten. Noordeloos – Wezep. Oud Beijerland – Harderwijk. Alblasserdam - Wierden. Wij kunnen er aan toevoegen: Sint Philipsland - Wierden.
Onze briefschrijver maakt ons dus opmerkzaam op het eenrichtingsverkeer in de verplaatsingen. Dit gaat niet helemaal op, want er zijn ook bewegingen in tegenovergestelde richting te signaleren. Mag ik er een paar noemen?
Hierden – Papendrecht. Uddel – Sliedrecht. Wezep – Delft. Huizen – Delft. Baarn - Ouderkerk a.d. IJssel.
Er zouden er — bij nauwkeurige studie waarschijnlijk wel meer te noemen zijn. Maar dan zijn wij er nog niet. De briefschrijver wijst er op, dat b.v. in Zuid-Holland een aanzienlijk deel van de gemeenten Hervormd Gereformeerde prediking begeren. Maar juist een deel van deze gemeenten komen door de grote verschuivingen in de bevolking in de klem. Vroeger onbekende modaliteiten-en richtingskwesties komen in deze gemeenten aan de orde. Tevoren waren deze moeilijkheden er niet of nauwelijks.
Als voorbeeld noemt de schrijver de gemeente Reeuwijk, die voor enkele jaren een gemeente was voor een kandidaat, maar nu uitgegroeid is tot een gemeente, waar nu werk zou zijn voor twee predikanten, maar de plaats is en blijft vacant. Het binnenkomen van veel mensen uit andere plaatsen geeft deze en andere gemeenten handenvol werk en plaatst hen voor grote vragen: kerkbouw enz.
Juist deze gemeenten, b.v. Bodegraven, Waddinxveen, Reeuwijk, die beroep op beroep uitbrengen, krijgen steeds bedankjes. Het noemen van namen is gevaarlijk, omdat ook andere gemeenten te vermelden zouden zijn. De schrijver stelt de vraag: Waarom? Durft men de confrontatie met de wereld van vandaag niet meer aan en verschuilt men zich in het wat rustiger kerkelijke oosten? Daar liggen de vragen! Wat daarop te zeggen? Wie zal daarover een rechtvaardig oordeel vellen? Niemand. Dat kan God alleen.
Intussen mag opgemerkt worden, dat er in ieder mens, dus ook in een dominee, een rustzoeker schuilt. Wij begeren allen op zijn tijd een windstil plekje. Niemand van ons staat graag op de tocht. Het bestaan van richtingen naast, soms tegenover elkander is geen aantrekkelijke zaak. Maar de ervaring leert, dat juist die plaatsen, waarin wij niet zonder meer in de gereformeerde traditie staan, bijzonder kunnen bijdragen tot onze geestelijke vorming. Wie zijn positie maar zwak in het Woord des Heeren heeft, kan in een homogene gemeente, waar alles zo in hetzelfde spoor gaat, een langere of kortere tijd vast gehouden worden, maar gaat onherroepelijk overstag of voor de bijl, wanneer hij in een z.g. gemengde gemeente komt. Wie echter op het Woord Gods alleen wordt teruggeworpen en daarin door Gods genade bevestigd wordt, zal rijk gezegend worden, wanneer hij met dit Woord in deze gemeenten werken mag.
Er was een collega, die bij èen beroep altijd stelde: Waar ben ik het meest nodig? Dit is zeker één van de aspecten bij een beroep, dat in de overwegingen een voorname plaats mag innemen.
Gezien vanuit de gemeenten, die sterk in de bevolkingsaanwas staan, mag een dringend beroep op de dienaren worden gedaan. Het is beslist niet waar, dat hervormd gereformeerden alleen in het oosten of daar, waar een uitsluitend of een overwegend agrarisch levenspatroon is, op hun plaats zijn.
Nog altijd kampen wij met een aanzienlijk predikantentekort. Meer dan ooit tevoren worden ook onze gemeenten o.a. in het westen van het land met grote veranderingen geconfronteerd. Dit betekent niet, dat er een andere boodschap moet worden gebracht. Ook in de randstad Holland is hetzelfde Woord nodig als elders in het land. Maar de confrontatie vraagt voortdurende bezinning om het oude Woord in een nieuwe tijd te brengen.
De diepste nood schuilt niet alleen bij de predikanten en ook niet alleen bij de gemeenten, maar bij ons allen. Het is de nood om de Heilige Geest, die alles heenslaat en ook moderne mensen doet „ophoren" bij het oude Evangelie, dat altijd nieuw is.
Dit zijn enige opmerkingen over een vraag, die ons bereikte. Reeds geruime tijd hebben wij een van onze medewerkers gevraagd over studenten, predikanten, gemeenten te schrijven. Wij hopen, dat hij spoedig in de gelegenheid zal zijn daaraan aandacht te schenken.
Hopelijk heeft onze briefschrijver een voorlopig antwoord gekregen op zijn vraag.
Katwijk aan Zee G. Boer
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 april 1967
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 april 1967
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's