Contact met Jezus (2)

Terstond, zo zegt de evangelist Marcus — hoe vaak gebruikt hij dit woord om er mee aan te duiden, hoe het koninkrijk van Christus komt' met haast, om er mee aan te duiden, hoe de Heiland mee opneemt in de vaart van het evangelie — terstond is de fontein van haar bloed opgedroogd en zij gevoelde aan haar lichaam dat zij van die kwaal (die haar met vuisten sloeg — het Grieks gebruikt hier een woord, dat ook zweep kan betekenen) genezen was.

U meent, dat zij van de zoom van Zijn kleed haar heil verwachtte? Mis! Haar heil verwachtte zij van Hem. Zij wist: heb ik de zoom, dan heb ik Hem! Door het geloof!

Wat zit ge daar nog treurig ter neer? Springt uw hart niet op bij het horen van zulk een boodschap, uw hart, verlorene? Maar ... is Zijn arm dan verkort. Zijn kracht gaan tanen, zo vraag ik u? Ach, zegt ge, was Jezus maar op aard. Ik zou mij ook bukken, diep bukken, van achter komend tot ik de zoom van Zijn kleed in handen had. Maar, die zoom hebt ge. O nee, naar de letter niet. De Heiland is verhoogd tot in de hemel. Maar naar de Geest zoveel temeer! Gij hebt die zoom van Zijn kleed in Zijn Woord en Belofte. U daaraan vastgeklemd, door het geloof, zodra de nood van uw lichaam of ziel dringt — en ge zult merken aan lichaam en ziel, dat kracht van Hem uitgaat!

Dat heeft Jezus ook Zelf terstond gevoeld, dat kracht van Hem uitging. Och, wat een Heiland! Zo diep boog Hij zich onder 's Vaders wil, zo stelde Hij Zich Zijn Vader ter beschikking, dat kracht van Hem uitging. Geeft God een mens geloof in Jezus' macht, welnu, dan stelt Hij ook de kracht van Jezus voor ons beschikbaar. En daar heeft God lust in, dat gij zo in het geloof tot Zijn Zoon nadert. Dan schenkt Hij Zelf door Zijn Geest contact met de Heiland! Zie, Jezus keert Zich om en zegt: Wie heeft Mijn kleren aangeraakt? Wie? Van dat zeggen snapt niemand iets. Allen ontkennen, zegt de evangelist Lucas. Nee ik niet, ik ook niet, niemand heeft Hem aangeraakt. Ach, hadden ze het maar gedaan. Doch velen raken Jezus aan en hebben toch geen contact met Hem. Velen verdringen zich rond Hem en verdringen Hem! Ze doen als die allen, die wel horen en nimmer zich bekeren, die trouw kerken en nooit enige kracht van Hem ondervinden, die Hem aanraken, zonder dat de nood hen dringt. Ja en nu lees ik. Petrus (naar Lucas) en ook de anderen, ze snappen er evenmin iets van. Hoe weinig begrijpen zij nog van Jezus' wondere macht! Maar nee, ik werp geen stenen naar die discipelen. Er zijn immers zoveel wonderen van de Heiland, die ook ik niet opmerk. Ik moet alleen maar mijzelf aanklagen. Ach Here, wat ben ik toch vaak dwaas en blind; verlicht Gij mijn ogen, dat ik zie.

Maar kom ... op Jezus maar gelet. Hem zij de eer. Hij wil haar uit de massa halen. Daar neemt Hij de tijd voor, al is Hij op weg naar het huis van Jaïrus, waar de doodsklok luidt. Wat een liefde! Hij wil haar doen weten, dat zij de gave niet gestolen heeft, maar dat Hij haar die gaf. Uit enkel barmhartigheid. Hij wil haar als een heldin des geloofs bekend maken. Hij wil haar laten zien dat HIJ haar hielp. Hij wil haar voorgoed van schaamte bevrijden. Hij wil dat straks niet de praatjes de ronde doen: „Wie Jezus' kleed aanraakt, wordt behouden", maar dat geweten wordt: „Wie in het geloof Zijn kleed aanraakt, die wordt behouden." Hij wil haar tenslotte doen rusten alleen in Zijn Woord: „Ga heen in vrede en wees genezen van uw kwaal, " en niet in haar geloofsdaad. En door zo te handelen wil Hij ook u lokken tot een zinken op Zijn Woord en beloften!

Daar ziet Hij rond. En in Zijn blik is liefde. Ach nee, dat ziet zij nog niet. Zij siddert en vreest en valt zo voor Hem neer en zegt Hem al de waarheid. „O Heiland straf mij niet". Dat zal zij gezegd hebben en nog veel meer. Jawel. Maar, lof zij U Christus, die al haar onreinheid op Zich nam — daar neemt Hij het woord en Zijn stem trilt van ontferming: Dochter — hoe vertrouwelijk klinkt dat — uw geloof heeft u behouden. Dat is: gij meent schuld te zien in uw daad, dat gij onreine. Mij, Reine hebt aangeraakt door het geloof tot uw behoud. Ik merk u dat niet aan als schuld. Ik zeg: UW GELOOF HEEFT U BEHOUDEN. En met dit machtwoord van Christus kan zij heengaan in vrede en mag zij weten: ik deed er goed aan contact met Hem te zoeken door het geloof. Had ik het niet gedaan — ik was voor altijd verloren. En op Zijn Woord mag zij de hand leggen. Zij is genezen van haar kwaal en het zingt in haar hart: ZIJN LIEFDE IS GROOT.

Zij laat de schare de schare. Zij had contact met Jezus. Door het geloof. Hoe groot is Zijn goedgunstigheid! En wie nu ook onder u door het geloof uit de volheid van Christus begeert te nemen in zijn grote nood, die laat zich, zo min als zij, weerhouden door mensen of duivel, dat hij de Here aanraakt in woord en belofte. Die weet het: Hij wil behouden. Zelfs in het voorbijgaan. Zo groot is Zijn Zondaarsliefde. O Heiland, vol barmhartigheid!

Maar laat de Geest u waarschuwen, die u tegenkomt in het Woord, door het voorbeeld van die velen, die zich rond Jezus verdringen en toch vreemd blijven aan Zijn schatten. Die dicht bij Hem zijn en toch ver van Hem vandaan. Laat u door dit woord, gelijk Luther het doet vermanen: Christus is het alleen. Luther zegt: vertrouw nooit op mensen en vrees ook nimmer voor hen. Hij zegt: „Het is een grote pest, ik ben slecht opgevoed; men heeft mij naar heiligen verwezen. Elke dag moet ik nog leren: Jezus is het alleen". Alleen wie Hem aanraakt in het geloof — hoe onrein hij dan mag wezen — vindt genezing.

Wat is er toch weinig voor nodig om verloren te gaan. Niets dan ongeloof — beschaafd ongeloof, geleerd ongeloof, vroom ongeloof, dom ongeloof, om het even, ongeloof is voldoende. Daar klinkt uit dit woord een ernstige waarschuwing: „wees niet tevreden met een enkel uitwendige aanraking. Daarmee komt ge om, voor eeuwig om."

Daar klinkt uit dit woord ook een aanmoediging: raak de Here Jezus aan door het geloof. Wat is er weinig voor nodig om behouden te worden. Alleen het geloof in Hem. Gods Geest wil het u schenken. En er is alle reden om de Here Jezus te vertrouwen. In Zijn bloed is kracht voor al onze onreinheid, ziekte en zonde. Dat roept Golgotha en dat schenkt Pinksteren. En wie Zijn sterkte aangrijpt — ervaart het: Hij maakt vrede met mij nu en voor altijd. De Heiland zegt het Zelf: Wees genezen van uw kwaal. Nu: tegen zulk een woord legt alles het af. Zulk pen woord doet roepen: de Triumfator de lof!

In en door en voor Hem leven wij, God drieënig ter eer!

Werkendam.   Ds J. Koolen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen