CHRISTUS TRIOMFATOR

In de voorgaande hoofdstukken heeft de apostel Paulus een lofzang gezongen op het werk van God, over het wondere heil dat in en door Christus aan de Gemeente geschonken is en wordt.

Gods gaven echter brengen voor de gelovigen opdrachten mee: een met de hemelse roeping waardige handel en wandel èn een zich beijveren om de eenheid des Geestes in de band des vredes te bewaren.

Tevens moeten de gemeenten aan wie Paulus zijn brief richt, bedenken, dat de Heere aan een ieder van Zijn kinderen de gaven geeft die Hij nodig en nuttig oordeelt. Er is onderscheid, verscheidenheid in de gaven; niet afhankelijk van de ontvangers, maar van de Gever.

Echter —-zo schrijft de apostel — deze verscheidenheid is er ten dienste van de eenheid! Elk ontvangt de gave en de dienst, die voor het geheel van het lichaam van Christus nodig is. Dat alles niet in volkomenheid, maar naar de maat van Christus.

Om dit te illustreren haalt Paulus Ps. 68 : 19 aan. Hij beroept zich niet op eigen inzicht, maar op het Woord. Nog altijd de beste methode!

Wanneer u deze tekst met het psalmwoord vergelijkt, vallen u verschillen op. In Ps. 68 lezen we: „Gij zijt opgevaren in de hoogte, Gij hebt de gevangenis gevankelijk gevoerd; Gij hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen, ja ook de wederhorigen om bij U te wonen, o Heere God.”

In Efeze 4 is Gij veranderd in „Hij" en „gaven nemen" in: „gaven geven". Zakelijk gezien is er geen verschil, maar wel onderscheid. Dat komt, omdat in Ps. 68 gesprokken wordt van de „opvaart" van de ark naar Jeruzalem en in Ef. 4 over de hemelvaart van Christus.

Wat die twee met elkaar te maken hebben? Meer dan u denkt. De ark was n.l. het bewijs van Gods tegenwoordigheid. Daarboven troonde en woonde God. Maar die ark zag op Christus in Wie al de volheid Gods lichamelijk woont.

Daarom is de gevangenneming van de ark een schaduw, 'n beeld van de vleesgeworden Christus Die door Zijn vijanden werd gevangengenomen.

Die vijanden echter hadden buiten God gerekend, want de Heere stond op tot de strijd.

Niet lang hadden de Filistijnen de vreugde over het bezit van de ark van de God van Israël. Dagon lag verslagen voor de ark, voor het pand van Gods presentie. Ja God deed Zijn vijanden zuchten onder Zijn plagen. We lezen: „de hand des Heeren was zeer zwaar" (1 Sam. 5 en 6).

De vijand moest zijn „prooi" loslaten en de ark kwam terug in het land, vergezeld van allerlei gaven van de vijand. Hij heeft de gevangenis gevangen genomen d.i.: Hij heeft hen die de ark gevangen hielden door Zijn kracht gedwongen haar weer los te laten en terug te geven en hen dus zelf gevangen genomen, overwonnen.

Na allerlei schokkende gebeurtenissen is de ark tenslotte in Jeruzalem gekomen en David heeft toen aan het volk gaven gegeven, zie 2 Sam. 6 : 19.

Wat nu eens met de ark gebeurd is, geschiedde in de volheid des tijds met Christus.

Christus is diep gezonken in Zijn vleeswording, in Zijn vernedering. Hij kwam immers in de gelijkheid van ons zondige vlees. Niemand zonk zo diep als Hij (vs. 9). Hij zonk in de onuitsprekelijke benauwdheid en angst der hel beladen met onze ongerechtigheid en vervloeking. Waarom daalde Hij zo diep af? Wel om zondaren te redden. Zo groot was Zijn liefde voor. God en de mensen.

Zelf sprak Hij eens van het huis van de sterke, de satan. Dat huis moest Hij binnengaan om Hem zijn vaten, zijn prooi te ontroven. Welnu dat is geschied. Hij heeft de sterke gebonden. Hij heeft de satan en de dood en de zonde overwonnen. Hij heeft die vreselijke gevangenis gevangen genomen. Hij kon van de dood niet gehouden worden. Als de Meerdere van Simson heeft Hij de poorten van de hel uit hun voegen gelicht, Hij is de grote Doorbreker (Col. 2 : 15).

Geweldig is deze Overwinnaar in de strijd, geweldig is Zijn overwinning. De gevangenis is er met satan en al aan gegaan. Zie hoe Hij opvaart met gejuich. Via de overwinning op Golgotha, via Pasen en Hemelvaart gaat Hij al hoger. Zijn Naam en kracht is verhoogd. Ps.24.

Zijn opvaren en Zijn overwinning prediken ons met grote kracht het Evangelie. Voor gevangenen is dit de meest vreugdevolle tijding: Jezus Christus heeft alle macht en kracht om gebondenen opening der gevangenis te geven. Jes. 1. Jezus heeft de handen vrij om hen die omkneld zijn door de banden van dood en hel los te maken en vrij te laten!

Dat moet u horen en mag u weten. Het is levensnoodzakelijk! Immers u en ik zijn gevangenen. Door eigen schuld zijn we in die gevangenis terecht gekomen. De satan is onze wrede meester. Wij hebben onszelf van de uitnemende gave die vrijheid heet, beroofd.

Velen stemmen dit zonder blikken of blozen toe. Het zijn voor velen bekende klanken. En toch leeft u wellicht ook alsof er geen vuiltje aan de lucht is. U voelt zich in de gevangenis best thuis, het valt allemaal wel mee. U kunt het met de duivel best vinden en omgekeerd.

Weet u, van nature dromen wij dat allemaal. Zijn we te vergelijken met mensen die aan een ketting liggen en die in hun slaap dromen, dat zij vrij zijn. In diezelfde roes houden wij ons voor de gek.

De Heere roept echter om ons uit die roes te ontwaken. Hij staat Zelf op om u wakker te schudden. Hoe Hij dat doet? Wel door het overtuigende werk van Woord en Geest. Hij opent Zelf onze ogen voor de verschrikking van de gevangenis. Hij doet ons tot onszelf komen, tot de werkelijkheid. Alle pogingen tot zelfverlossing lijden dan schipbreuk. Het wordt onmogelijk voor ons: het wordt een wonder om gered te worden en te zullen worden.

Maar dat wonder laat God juist prediken. De Heilige Geest stelt u Christus voor en nodigt u bij dezen uit uw geschonden en gebonden leven aan Hem te tonen. De Geest en het Woord roepen u indringend toe: zie op Hem, die Vorst met zoveel macht bekleed. Hij alleen kan en wil de boeien verbreken, u vrijmaken. Roep Hem aan Die tot uw hulp gereed is: „Heere voer mij uit mijn gevangenis tot roem Uws Naams Die heerlijk is." Pleit op Zijn toezeggingen.

Hij schenkt gevangenen vrijheid — daar is Zijn Naam de garantie voor — omdat Hij hun ellende kent en eraan denkt als de barmhartige Hogepriester.

Waar Hij aangeroepen wordt, daar komt Hij te hulp, op Zijn tijd en Zijn wijze, maar Hij bevrijdt en redt. Daarom ga tot Hem uit Die u Zijn redding biedt.

Als u er weet van hebt — en wat is rijker? — zing er nog eens van op het feest van uw Bevrijder en verwonder u. Ps. 116.

Christus laat Zijn heerlijkheid en overwinning ten goede komen van Zijn Kerk. Uit Zijn volheid ontvangen wij genade voor genade. De vruchten van Zijn overwinning worden toegepast. U krijgt uit de buit, hoewel u niet bent uitgetogen. Hij trad toch de pers alleen? Hemelvaart is het feest voor armen. Zij worden met goederen vervuld! Daarom wees op de plaats van uitdeling!

Welke gaven geeft Hij? Wel alle die nodig zijn om zalig te worden. Geloof, wedergeboorte, vergeving van zonden; een nieuw hart. Al wat u ontbreekt, heeft Hij in overvloed voorradig en zo gij het Hem smeekt, ontvangt u mild en overvloedig. Hij is echt niet karig. En alles uit genade!!

Hij geeft gaven ook ter bewaring en bevordering van de eenheid van Zijn gemeente: profetie, geloof om in Zijn Naam krachten te doen. Hij geeft, zegt Paulus, apostelen, profeten, evangelisten, herders en leraars (vs. 2 e.v.).

Hij deelt nog altijd uit. Waar Hij komt daar druipt het al van zegen en vet. U kunt het nergens beter krijgen dan bij Hem!

Want juist wederhorigen mogen altijd bij de Heere wonen.

Heft de lofzang aan zingt Zijn wonderdaan, zingt de schoonste stof, zingt des Konings lof, met een zuiv're galm met een blijde psalm; Hij de Vorst der aard, is die hulde waard.

Bruchem-Kerkwijk.  P.Koeman

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen