INGEZONDEN

Nigeria-Biafra.

Gisteren ontving ik van bevriende zijde uit Biafra een schrijven, met hot verzoek aan de inhoud ervan zo groot mogelijke bekendheid te geven. Gaarne voldoe ik daaraan door dit ingezonden stuk.

Ik citeer: „Wat is nu in juni 1968 het grootste probleem in Biafra? Dat is het grote aantal vluchtelingen, 4 miljoen op een bevolking van 11 miljoen, en het aantal stijgt dagelijks. In de kampen heerst honger en ziekte. We zijn geweldig geholpen met de melk-en eipoeder via de Wereldraad van Kerken. Deze hulp kwam vnl. uit Duitsland, Noorwégen (stokvis), Frankrijk, Canada en Amerika. Uit Nederland kwam niets. Dit is echter een druppel op een gloeiende plaat als het basisvoedsel ontbreekt. Het is nu het begin van de regentijd en de nieuwe yamoogst komt pas in juli. Sommige kampen hebben sinds 6 weken geen voedsel meer gehad van het voedselcomité. Met melkpoeder moet met vakkennis worden omgegaan. Teveel veroorzaakt nl. vreselijke diarree in ondervoede mensen. En dat is dan ook het einde. Dagelijks sterven honderden mannen, vrouwen en vooral kinderen van de honger. Onze kliniek werd op een woensdag bezocht door 1400 mensen, normaal is dit 600 h, 700. De militairen zijn hier dan nog niet bij inbegrepen. Het is overbodig te zeggen dat 1 vliegtuiglading melkpoeder, dit is 400 zakken, dan gauw op is. We zien reikhalzend uit naar een volgende zending. Komt deze niet binnen 2 weken dan moet met het werk in de kampen worden opgehouden. Een andere grote moeilijkheid is het tekort aan benzine sinds Port Harcourt oorlogsterrein is. Ook dit kan spoedig de oorzaak worden van het stopzetten van het werk. Zuster Polkerts, en Dr. Middelkoop werken na het bombardement van hun ziekenhuis in Intigidi beiden voor de vluchtelingen. Hoe lang zal dit nog kunnen? Deze vraag vervult ons met angst. Niets is zo erg als het machteloos aanzien van dit lijden. Zolang je kunt werken ben je dankbaar voor iedere dag die je hier nog krijgt”.

De brief van zuster van Dam die vorig jaar Molenaarsgraaf verliet en in dienst kwam bij de Schotse Zending in Biafra (Queen Elisabeth Hospital) spreekt duidelijke taal. Wat kunnen wij doen? Ten eerste, een verantwoorde bijdrage storten op giro 5261 van Oecumenische Hulp te Utrecht voor de hongerigen in Biafra. Ten tweede, de kamerleden die wij gekozen hebben, vragen wat deze denken te doen aan deze noodsituatie. Alleen maar de eigen wapenleveranties stopzetten is wel erg magertjes! Ten derde, bij onze predikant informeren hoe zwaar onze Kerk aan de gruwelijke strijd in Nigeria tilt.

Als ik goed heb waargenomen, probeert men zowel in de kerken als in de politieke partijen strikte neutraliteit in acht te nemen. Kan dit echter wel, nu de Haussa's in Nigeria bezig zijn de Ibo's in Biafra uit te roeien? Het christelijk geloof kiest altijd partij voor de zwakkere, óf het is niet christelijk. Indien de Haussa's door de Ibo's werden uitgeroeid, zouden wij voor de Haussa's partij moeten kiezen. Nu zijn evenwel de Ibo's het kind van de rekening. Regering en parlement, kerk en zending dienen, zolang Biafra duidelijk onderligt, partij te kiezen voor Biafra.

Den Haag  J.A.B. Jongeneel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen