VRIJ BEHEER

Het is met de kerkvoogdijen een wonderlijke zaak. Er zijn nu drie soorten van kerkvoogdijen.

1. Kerkvoogdijen, die onder nieuw toezicht staan.
2. Kerkvoogdijen, die onder oud toezicht staan.
3. Kerkvoogdijen, die vrij beheer hebben.

Aan deze verschillende vormen zit een hele historie vast. In de regel hebben hervormd gereformeerde gemeenten zich niet aangepast aan de Nieuwe Kerkorde en staan of onder oud toezicht of hebben vrij beheer.

Prof. dr. J. Severijn heeft steeds er voor geijverd, dat de kerkvoogdijen zich niet zouden aanpassen aan de nieuwe kerkorde en de ouderling-kerkvoogd niet zouden aanvaarden. Daarnaar is grotendeels geluisterd.

Voortdurend wordt er vanuit de organen en moderamina van de kerk aandrang uitgeoefend, dat de kerkvoogdijen, die vrij beheer hebben of onder oud toezicht staan, zichzelf zullen opheffen.

Vooral tegen „vrij beheer" is de oppositie gaande. Allerlei verhalen over wanbeheer van kerkvoogdijen, die door geen enkele instantie gecontroleerd worden, doen de ronde. Voorzover deze verhalen waarheid bevatten, onderstrepen deze verhalen alleen maar de grote verantwoordelijkheid van de kerkvoogdijen om toch vooral deze vrijheid niet te misbruiken, maar in alle zaken recht te doen.

Maar het misbruik heft het rechte gebruik niet op. Negen-en-negentig kerkvoogdijen met eigen beheer, die het goed doen, krijgen geen aantekening in allerlei verslagen, maar de ene, die uit het spoor loopt, is de aanleiding om oude ergernis tegen vrij beheer te spuien. Het is een doorn in veler kerkelijk vlees. Zij moeten verdwijnen. „En als dit gewaakte euvel niet spoedig de wereld uitgeholpen wordt — zo staat te lezen in het Jaarverslag van de Prov. Kerkvergadering 1966-1967 van Gelderland — (het heeft meer gevaarlijke kanten!) dan is er maar één weg: grondige voorlichting over deze zaken aan toekomstige predikanten tijdens de voorbereiding van hun ambtsbediening op het Seminarie. Dan is er kans dat meer algemene navolging vinden enkele ons bekende, recente gevallen, waarin een predikant voor een overigens aantrekkelijk beroep bedankte, omdat de kerkvoogdij van de roepende gemeente niet aangepast was. Een wijs besluit."

Dit weten wij dan ook weer. Waar het seminarie al niet goed voor is.

Laten de kerkvoogdijen rustig, nuchter en geestelijk hun werk doen. Laten zij zich niet ongerust maken over al deze aanklagers. De laatste resten van de plaatselijke zelfstandigheid ook in het beheer (en het zijn nog vele gemeenten!) moeten worden weggeruimd voor centralisatie, enz.

Eenmaal sprak een onderdaan van de Pruisische koning, die onrecht wilde doen tegen deze onderdaan: Er zijn gelukkig nog rechters in Berlijn. Dat was fier van deze man en een compliment aan de onafhankelijke rechters in Berlijn.

Zo mogen wij in Nederland gelukkig ook nog zeggen: Er is behalve kerkelijk recht ook nog een burgerlijk recht. De rechter bemoeit zich niet met de zaken in de kerk, maar wel met de kerkelijke goederen en handhaaft de daarover beschreven rechten en jurisprudentie.

Laten de kerkvoogdijen zich niet aanpassen en op de verkregen rechten blijven staan.

Daarom: geen ouderling-kerkvoogd. Wanneer men daartoe overgaat zijn alle rechten verspeeld.

Katwijk aan Zee  G. Boer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen