KERKNIEUWS

Beroepen te:

Hykersmilde; J. L. Keyzer te Nieuw Vennep — Woerden: J. van der Velden te Amersfoort — Assen: W. A. de Pree te Hindelopen — Haaften: P. P. J. Monster te Barneveld — Zoutelande: J. H. de Vree te Sleeuwijk — Doornspijk: R. T. Huizing te 's-Grevelduin Capelle — Jutphaas: S. Brandsma te Gramsbergen. Maassluis: B. C. Jukema te Marknesse — Vorden: J. C. Krayenbrink te Emmen — Tjerkwerd: J. L. Leestemaker te Zeist — Huizen: L. Kievit te Leiden — Dieren: G. H. Cassito te Ten Boer.

Aangenomen naar:

Apeldoorn: J. v. d. Werf te Assen — Arnhem: H. de Noo te Meppel — Brugge: J. Veen te Wassenaar — Renesse: L. de Wit te Lemmer — Weerselo: M. J. W. Schopenhauer te Roosendaal — Maarssen: dr. A. v. d. End te Kootwijkerbroek — West Irian: cand. H. J. v. d. Steen te Oegstgeest — Nieuw Helvoet: S C. Oosterhoff te Hoogerwoud

- St. Anna Parochie: G. v. d. Meulen te Zevenhuizen.

Bedankt voor:

Gouderak: A. Stekelenburg te Lexmond — Zwijndrecht: C. v. d. Bosch te Gorcum.

De heer A. van de Beek, Goudseweg 99, Bodegraven, theol. candidaat, heeft maandag 11 nov. des avonds om 8 uur zijn proefpreek gehouden in de Nicolaaskerk te Utrecht.

Rotterdam.

Voor de a-s. Najaarsvergadering heeft het Streekbestuur beslag kunnen leggen op de grote zaal van de Chr. Ger. REHOBOTHKERK aan de Noordsingel nr. 90, vlakbij het Hofplein en dus dicht bij alle aansluitingen van trein-, bus-, metro- of tramverbindingen.

Deze najaarsvergadering zal gehouden worden op D.V. DINSDAGAVOND 10 DECEMBER a.s., aanvang acht uur precies.

De Inleiding zal D.V. verzorgd worden door ds. C. A. Korevaar van Rotterdam, welke voor en met ons zal behandelen het onderwerp „350 jaar Dordtse Synode".

Middelburg.

Op D.V. dinsdag 3 december a.s., des middags om 8 uur, zal er een streekvergadering van de Geref. Bond worden gehouden met als spreker ds. W. L. Tukker uit Zwolle. Onderwerp: „De gereformeerde gezindte in de Ned. Herv. Kerk".

Plaats van samenkomst: de hal van de Ontmoetingskerk, Oosterscheldestraat, Middelburg (Stromenwijk).

Belangstellenden zijn hartelijk welkom.

Utrecht

Voor de Gereformeerde Bond in de Ned. Herv. Kerk, afdeling Utrecht-Zuid, spreekt D.V. donderdag 21 november 1968, aanvang 8 uur, ds. Joh. Verwelius van Schoonhoven. Onderwerp: „Een gevaarlijke vijand". Plaats van samenkomst: in het wijkgebouw Blayerlaan hoek Croesestraat.

Voor leden en belangstellenden.

Grammofoonplaat met 30% opbrengst voor Bartiméus.

Een op geestelijk muziek gespecialiseerde grammofoonplatenmaatschappij heeft een - door deskundigen gunstig beoordeelde - plaat uitgebracht met bekende geestelijke liederen. De plaat, 30 cm L.P. (stereo en mono afspeelbaar) kost ƒ 9,90 waarvan een bedrag - van ƒ 3,50 ten goede komt aan Bartiméus, Christelijke instituten voor blinde-, slechtziende-en meervoudig gehandicapte kiinideren. Graag bevelen wij de plaat en het goede doel van harte aan.

Bestellingen dient men te richten aan: Verkoop-Centrum Zwijndrecht, Griend 24, Zwijndrecht, tel. (01850) 28942. Giro 1577649. Titel van de plaat: „Halleluja laat opgetogen".

Najaarszitting Hervormde Synode.

Van 18 tot en met 20 november 1968 zal de hervormde synode In najaarszitting bijeenkomen in het pastoraal centrum Hydepark te Driebergen. Enkele punten op de agenda zijn: de vierde assemblee van de wereldraad van kerken in Uppsala, bespreking van een rapport over de Rechten van de mens, een bespreking over doel en functie van het hervormd seminarie en behandeling van een brief over de strijd in Biafra.

Een groot deel van de vergadering zal zijn gewijd aan de herziening van de kerkorde. Daarmee wordt een periode van vier jaar (1965 tot en met 1968) revisie-arbeid aan de kerkorde afgesloten. In 1951 werd de kerkorde door de generale synode aanvaard. Later werd besloten, dat om de vijf jaar de mogelijkheid tot revisie (speciaal wat betreft technische onvolkomenheden) zou worden gegeven. Hoewel het dus niet om principiële wijzigingen van de kerkorde ging, bleek in de praktijk dat de periodieke mogelijkheid tot het voorstellen van technische wijzigingen door vrijwel alle organen in de hervormde kerk werd aangegrepen. Dat heeft er bij deze laatste revisie toe geleid, dat de synode de laatste vier jaar zich steeds met revisievoorstellen heeft moeten bezighouden.

Datzelfde geldt ook voor de (54) classicale vergaderingen, die in twee lezingen alle revisievoorstellen moeten behandelen.

In de komende najaarssynode wordt nu een belangrijk stuk kerkordelijk werk afgesloten.

Gift.

De Herv. Gemeente van IJsselmuiden ontving bij gelegenheid van de dankdag een gift van ƒ 1000, —.

Het tweede gesprek met de verontrusten.

Hoewel ds. L. Geluk in het vorige en in de volgende nummers een uitgebreider verslag van deze samenspreking geeft, willen wij dit verslag, geschreven door dr. H. J. Langman aan de lezers niet onthouden. In dit persbericht staan aanvechtbare uitdrukkingen, waarop Ds. Geluk nader zal ingaan. Wij hopen, dat de lezers met deze hoogst belangrijke zaken van de kerk zullen mee­ leven en meebidden.

Red.

Op 21 maart 1968 had de eerste ontmoeting plaats tussen de groep van verontrusten, de vierentwintig predikanten die zich in hun Open Brief hadden gericht tot de kerk, en het breed moderamen van de Ned. Herv. Kerk; Op 21 oktober 1968 kwam het tot de tweede ontmoeting. Teken dat het moderamen zich niet wilde afmaken van de zaak die door de vierentwintig aan de orde was gesteld: de nood van de kerk in allerlei vorm, maar die vooral tot uiting kwam in de nood van de prediking. Integendeel: het moderamen wenste daar diepe ernst mee te maken.

Het gesprek bij deze tweede ontmoeting concentreerde zich om twee vragen. De eerste was: Waarom vindt men dat er momenteel een ander, niet echt evangelie verkondigd wordt. De tweede: Wat houdt het in dat we Jezus Christus als Heer der wereld belijden? Twee vragen waarachter twee visies te construeren zijn die wel tegengesteld schijnen, maar het in werkelijkheid niet zijn, eerder twee brandpunten van één en dezelfde ellips. Door deze verhouding werd het gesprek beheerst dat slechts aan levendigheid won doordat nu de ene, dan weer de andere visie sterker werd geaccentueerd. Tenslotte vond men dat de bezwaarden en het moderamen van de synode toch niet de rechte gesprekspartners waren: er was te veel eenheid van opvatting, men stond te dicht bij elkaar.

Dat dit de conclusie was betekent niet dat van de zijde van de verontrusten soms niet met kracht en felheid werd geprotesteerd. Voornamelijk bij monde van dr. W. Aalders, van tijd tot tijd gesecondeerd 'door enkele van zijn vrienden. Het protest betrof de verwereldlijking van de kerk in haar arbeid en prediking In plaats van het echte evangelie dat spreekt van genade en gericht, werd een evangelie gebracht dat uitsluitend beoogde vernieuwing van de wereld. In plaats van de prediking van Jezus Christus de Verzoener een prediking van aards messianisme dat zover ging dat van sommige kansels zou zijn gezegd: „bekering is niet nodig"; en: „de wereld is de kerk". Er werd in de prediking en bij het werk der kerk niet geput uit de éne bron, het Woord der openbaring, maar ook uit een tweede bron: de geest van de tijd, de geschiedenis, zoals ook het geval was geweest bij een deel van de Duitse Christenheid voor en in de laatste oorlog, met al het noodlottig gevolg van dien.

Het ligt voor de hand dat niemand van al de aanwezigen deze dingen voor zijn rekening nam of wilde verdedigen. Maar was wat dr. Aalders naar voren bracht niet sterk overtrokken? En bracht deze eenzijdigheid niet een overaccentuering mee van de ene zijde van de prediking ten koste van de andere? Het was prof. dr. H. Jonker vooral die dit liet zien vanuit het Oude Testament. Hoe valt daar de nadruk op de eis van waarheid, recht en gerechtigheid! De prediking is niet „recht en loopt gevaar van spiritualisering, wanneer ze niet rust op het geheel van de Schrift, op Oud en Nieuw Testament beide, waardoor niet op egocentrische wijze de nadruk alleen valt op het persoonlijk behoud, maar ook op onze roeping in de «wereld van nu.

Dit kwam ook naar voren in de uiteenzetting van jonkheer L. de Geer: Jezus is niet slechts Heer der Kerk, maar ook hoofd der schepping. „We maken het evangelie ongeloofwaardig als we het leven niet iets menswaardiger maken", merkte ds. P. H. Landsman hierbij op. Daar was ook van de zijde van de verontrusten niets tegenin te brengen. Behalve dan - en dat bracht ds. L. Kievit naar voren - dat zo heel veel afhangt van de volgorde.

„De waarheid hangt samen met de volgorde", zei hij. Primair moet in de prediking zijn de boodschap van genade en de roep tot bekering en dan, na de toe-eigening, de roeping tot onze taak in de wereld. En dat is het wat zo vaak ontbreekt; wel de prediking van onze roeping in de wereld, maar niet wat het fundamentele is, de persoonlijke verhouding tot Christus. En vandaar die verschraling van de prediking! „Maar" werd nu opgemerkt (ds. M. A. Krop): „Wat is de roep tot bekering? " Dat is toch geen algemene zaak, zoals zo vaak wordt gesteld, maar een zeer persoonlijke waarbij de mens wordt aangesproken in de kern, ook van zijn aardse bestaan. Neem de roep van Johannes de Doper, zo persoonlijk tot soldaten, tollenaar en Farizeeër.

Er is natuurlijk nog veel meer te zeggen Over de samenspreking, die met onderbreking, bijna de gehele dag heeft - geduurd. Zo bijvoorbeeld dat de heer De Geer aan de verontrusten vroeg: „Maakt u wel voldoende ernst met de woorden: het Woord is vlees geworden? Jezus die ingaat in deze volle aardse werkelijkheid? " Maar dit was met andere woorden ook al gezegd. Of een andere opmerking: „Wij kunnen het binnenkomen van Christus niet losmaken van de wereldgeschiedenis. Geschiedenis en eschatologie moeten we met elkaar in verband brengen, persoonlijk en in de samenleving." M.i. is dit punt niet voldoende tot zijn recht gekomen, zoals aan het hele betoog van de heer De Geer niet voldoende aandacht is besteed. Maar wat wil men als zoveel dingen aan de orde komen?!

Was men tevreden aan het eind van de bijeenkomst? Ja en neen! Ja, want het was een gesprek geweest waarbij men open stond voor elkaar zonder bitterheid. En zo'n gesprek moet gevolgen hebben. Eh toch ook: neen! We hebben het al gezegd: de partners stonden te dicht bij elkaar.

Tot een eigenlijk treffen kwam het niet.

Natuurlijk zijn de ogen van het moderamen opnieuw geopend voor de misstanden die er zijn. En het zal zijn invloed aanwenden tot wegneming daarvan. Maar de macht van het moderamen is ook maar beperkt. We leven niet in een bisschoppelijke, maar in een presbyteriale kerk, waar een andere opvatting van het - gezag heerst dan in een episcopale kerk.

Er zou nog meer te zeggen zijn. Iets dat mij zelf bij het aanhoren van dit alles heeft bezig gehouden: is er nog geen andere oorzaak voor de verontrusting die er is bij de gemeente die klaagt over gebrek aan zekerheid, aan vastheid en daardoor aan betrouwbaarheid in de prediking? Is het niet de twijfel die - door welke oorzaken ook - vreet aan het geloof zowel van de prediker als van de gemeente? Wat is hier het geneesmiddel?

„Het weer gaan tot de Schrift en leven uit de Schrift, integraal", zei dr. Aalders. En de voorzitter eindigde met het woord van God zelf bij de roeping van Jeremia: „Ik waak over Mijn Woord".

Dr. H. J. Langman.

Bondsdag Herv. Geref. Mannenbond.

Ds. A. Vroegindeweij uit Veenendaal riep in zijn openingswoord als voorzitter de mannenverengingen op, om meer dan ooit vast te houden aan de Heilige Schrift en de belijdenis. Dan staan we niet op drijfzand, maar op de vaste grondslag van Gods Woord".

In dit verband memoreerde ds. Vroegindeweij de verontrusting. In vele kerken worden verenigingen opgericht en samenkomsten belegd. De Veenendaalse predikant wilde daar geen oordeel over geven, maar, zei hij, we moeten het meest verontrust zijn over de valse rust, de lauwheid, slapheid en onverschilligheid, ook in onze eigen kring. Het materialisme maakt ook in onze kring zijn slachtoffers.

„De gemeente wordt niet meer gesticht, maar met opzet ontsticht door de prediking. Mobiel maken in de revolutionaire gang van vandaag is het doel van vele predikanten."

Dit betoogde ds. L. Kievit. Hij sprak er over de Open Brief waarvan hijzelf een der ondertekenaars is.

Men noemt het een brief van „verontrusten", maar ds. Kievit vond dat een gebrekkig woord. Men brengt graag alle verontrusten van alle kerken onder één noemer: behoudenden contra vooruitstrevenden. Dat is het bepaald niet. Wij willen ons op generlei wijze vereenzelvigen met de rooms-katholieke verontrusten. Onze verontrusting is ook niet negatief, maar positief", aldus ds. Kievit.

„Door hun uitgangspunt te nemen in het thema kerk en wereld hebben de Open-Briefschrijvers het zich niet gemakkelijk - gemaakt, maar blijkens de reacties is dit toch de juiste keuze geweest."

Dankbaar memoreerde ds. Kievit de positieve reactie van de synode. Erkentelijk, hoewel niet voldaan toonde hij zich over de samensprekingen, die met wederzijdse toewijding gevoerd zijn.

Tenslotte waarschuwde hij de hervormd-gereformeerden, dat zij als het gaat over waarachtige reformatie van de kerk zelf niet buiten schot kunnen blijven. „Als Christus op Zijn plaats kwam, - in ons leven, onze prediking, onze gemeenten, zou dan vandaag oog niet alles veranderen? "

Dr. C. A. Tukker te Kinderdijk hield een referaat over Gereformeerd kerkelijk leven, voorheen en nu. Daarin schetste hij de gang van de Hervormd-Gereformeerde kerk in de laatste vier eeuwen. Bij de beantwoording van de vele vragen zei hij dat hij de nieuwe Bijbelvertaling niet acceptabel vond.

Het opwekkend slotwoord werd gesproken door ds. Iz. Kok te Baarn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen