gesproken en gezongen tekst
gesproken en gezongen tekst worden gezonden naar Addis Abeba, de hoofdstad van Ethiopië. Daar bevindt zich het station ETLF van de „Lutheran World Federation" dat sinds 1962 in de lucht is. De „Voice of Uhe Gospel" verzorgt via deze zender elke dag uitzendingen in Arabisch, Perzisch en andere Middel-Oosterse talen. Studenten van de N.E.S.T. helpen bij de samenstelling van de programma's.
Bij een bezoek aan deze studio laat men u een grote kaart zien, waarop spelden zijn geprikt bij plaatsen, waarvan brieven naar aanleiding van de uitzendingen zijn ontvangen. Heel de wereld van het Nabije Oosten wordt door de „Voice of the Gospel" bereikt. Een blik op die kaart toont aan dat men luisteraars heeft zowel in Koeweit en Katar als in Damascus en Istanboel. Het aantal luisteraars neemt snel toe nu men schier overal in het bezit komt van een transistor. Prof. Mulder, tot voor kort één van de hoogleraren aan de N.E.S.T. beëindigt een artikel over de transistor in het „Gereformeerd Weekblad" met: zullen de herders in het bergland van Judea' en de boeren op de hellingen van Libanon, voorzien van hun ontvangtoestel nu het Evangelie Gods horen? Of zullen zij uitsluitend worden beïnvloed door de propaganda uit Moskou en andere landen, en zullen ze rijp worden gemaakt voor de communistische ideologie? Nog altijd geldt het woord van Jesaja's profetie: Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede aankondigt, die goede boodschap brengt, die heil verkondigt.. ." Jes. 52 : 7a.
Russische penetratie.
Rusland is al jaren bezig langs verschillende wegen in de Arabische landen te penetreren en zowel moslims als christenen gunstig voor zich te stemmen.
Hoe Rusland dat sinds de tweede wereldoorlog langs diplomatieke weg doet, mag-als algemeen bekend beschouwd worden. Minder bekend is langs welke weg men ook de Oosterse kerk tracht te benaderen. In het kader van de hulpverlening aan de Arabische landen is ook al heel gauw na de tweede wereldoorlog de steun aan de Oosterse kerken gekomen.
Patriarch Alexei van Moskou, die jarenlang geen contact, of althans weinig, met de vertegenwoordigers van kerken buiten Rusland had, bezocht in juni 1945 Antiochië, en had in deze stad, vanouds belangrijk in het leven van de Oosterse kerken, uitvoerige besprekingen met de leiders van de Grieks-Orthodoxe kerk. Er werd toestemming gekregen tot heropening van de legatie van de Grieks-Orthodoxen te Moskou, en het Russische patriarchaat kreeg gelegenheid om de verstrooide geloofsgenoten in Beiroet en Damascus weer bijeen te brengen. Het patriarchaat van Moskou bouwde een Grieks-Orthodox ziekenhuis te Beiroet waar een bedrag van ruim 12 miljoen 'gulden aan besteed werd. Opvallend is ook, dat bij bezoeken van leiders van de Grieks-Orthodoxe kerk in het Nabije Oosten aan de Sowjet-Unie het Russische persbureau Tass van deze bezoeken op uiterst vriendelijke wijze melding maakt. Maar niet alleen de Grieks-Orthodoxe kerk in het Nabije Oosten ondergaat die op vallend vriendelijke benadering ook de Armeens-Apostolische kerk deelt er in. Zoals reeds gezegd is bezit deze kerk al meer dan vijf eeuwen twee centra, vanwaar een Catholicos leiding geeft aan het kerkelijk leven. Het éne centrum, dat van Etihmiadzin bevindt zich geheel in de Russische invloedsfeer en heeft te maken met de problematiek van het leven onder communistisch regime. Het andere centrum te Antelias in Libanon. Van hieruit worden de leden die in de z.g.n. vrije wereld leven begeleid. Mede door het conflict tussen Israël en de Arabische landen gaan velen twijfelen aan die „vrije wereld". Telkens duiken geruchten op over een op handen zijnde burgeroorlog tussen moslims en christenen in de landen van het Nabije Oosten. Op welke steun uit het Westen mogen wij, zo gaat een deel van de leden van de Armeens-Apostolische kerk, in dat geval rekenen? Is het, zo redeneren zij, in deze situatie niet verstandiger weer in nauwer contact te gaan leven met Etchiadzin en daarmee op goede voet te 'komen met Rusland, opdat men in geval van nood op een grote macht een beroep kan doen? Als vanzelf moedigt Rusland deze gedachtengang graag aan om ook op deze wijze zijn invloedsfeer in het Nabije Oosten te kunnen vergroten.
Moeilijke positie van de Protestantse Kerken.
Temidden van al deze verwikkelingen en politieke intriges moeten de kerken in het Nabije Oosten, ook de kleine Evangelische kerken, hun houding bepalen en hun getuigenis laten horen.
Ja, de vestiging van de jonge staat Israël en de oorlog van vorig jaar heeft het ook de leden van de Evangelische kerken moeilijk gemaakt. Onder de Palestijnse vluchtelingen zijn ook leden van deze kerken. Het is moeilijk een algemeen beeld te geven van wat er onder deze mensen leeft ten aanzien van dit probleem. Bij de protestanten leeft de vrees voor het uitbreken van een dreigende strijd met en vervolging door de moslimbevolking, die de protestantse christenen heel gemakkelijk aanziet als gelijken met het Westen, dat zo menen zij, in de laatste oorlog uitgesproken de zijde van Israël koos.
Blijft nog over kort te spreken over de zending onder de Islam. Die is de eeuwen door zeer moeilijk geweest. Toch zegt men dat vele Moslims in hun hart zich christen voelen, maar in hun omgeving daarvoor niet durven uitkomen. Volgens deze zegslieden is het wachten op een verdere secularisatie, die in de hele samenleving bezig is zich te voltrekken en die de gehele samenleving de oude bindingen zal doen verslappen en de individu de gelegenheid zal laten vrij en openlijk te kiezen.
Dat deze mening wat sceptisch wordt neergeschreven zal duidelijk zijn, maar wel is het een feit, dat er met jongeren en intellectuelen gemakkelijker contact is te krijgen. Men leent zich voor een gesprek. Over de wijze waarop dat kan geschieden leest u in een uitstekend geschrift daarover van dr. Emanuel Kellerhal „Und Muhammad ist sein Prophet".
In Syrië (en de gehele Verenigde Arabische Republiek) is alle ledenwerving voor het Christelijk geloof bij de wet verboden. Godsdienstvrijheid bestaat er wel in die zin, dat de kerken hun diensten vrij kunnen houden en dat christenen over kunnen gaan tot de Islam-Daarentegen mogen moslims het christelijk geloof niet aannemen en kerken en zending mogen moslims niet tot toetreden tot de kerk aansporen. Ondanks dat wordt de boodschap van Christus ook onder moslims uitgedragen. Men kan openbare verkondiging, verspreiding van lectuur enz. verhinderen maar niet de persoonlijke gedachtenwisseling en het getuigenis van mens tot mens en evenmin het uit het leven der christenen naar voren komende getuigenis.
Een student aan de N.E.S.T. zei: „wij zullen moeten leren dat iedere Christen zendeling behoort te zijn, dat hij offerbereid in het leven moet staan, wars van de neiging om door vrees gedreven zijn land te verlaten."
Tot indirecte zendingsarbeid door de protestantse kerken aan de moslim kan men ook rekenen alles wat bijdraagt tot verlevendiging en zuivering van de oosterse kerken, met name het uit de weg ruimen van de, de moslim aanstoot gevende, iconendienst en relikwieën.
In Libanon zijn de wetten minder streng dan in de overwegend mohammedaanse landen. Bekeerde mohammedanen uit Syrië nemen dan ook nogal eens hun toevlucht in Libanon, omdat zij in hun vaderland vervolgd worden.
Maar wie zal het werk des Heiligen Geestes keren. De HEERE heeft beloofd al de zijnen uit alle volken te zullen vergaderen voor Hij weerkomt. Zo gaat de zending voort, gehoorzaam aan de opdracht: verkondig alle volken Mijn heil, blind in de uitkomst. Dragen wij deze kerken in den gebede:
Uw koninkrijk koom' toch, o Heer!
Ai, werp de troon des satans neer:
Regeer ons door Uw Geest en Woord
Uw lof word' eens alom gehoord
En d' aarde met Uw vrees vervuld
Totdat G' Uw rijk volmaken zult.
Woudenberg. H.Pol
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 december 1968
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 december 1968
De Waarheidsvriend | 10 Pagina's