De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

HOE LANG NOG?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

HOE LANG NOG?

7 minuten leestijd

Op de laatste vergadering van de synode, was er een vrij scherpe oppositie tegen het beleid van de Raad van Kerk en Gezin. Deze Raad had het gepresteerd de volksvertegenwoordiging te adviseren de z.g. pil door artsen te laten verstrekken aan meisjes vanaf zestien jaren buiten de voorkennis van haar ouders. Tegen dit advies hebben velen geprotesteerd. Ook op de synode was er verzet en wilde men een samenspreking met deze Raad. Er zal een nota komen, waarin bepaalde punten aan de orde worden gesteld.
Verwacht mocht worden, dat ds. R. Kaptein nu wel de nodige voorzichtigheid zou betrachten in zijn publicaties zodat de Hervormde Kerk niet opnieuw in opspraak zou komen. Maar daarin vergissen wij ons.
Want in Hervormd Nederland van 1 februari 1969 staat een lang artikel van ds. Kaptein met als kop: „De Abortus Provocatus". De ondertitel luidt: Afschaffing strafbaarstelling ingreep, mits toegepast door bevoegde mensen, dient ernstig te worden overwogen.
Ik kan er niet aan denken, dit artikel uitvoerig te gaan bespreken. De redactie heeft één van de medewerkers gevraagd op deze vragen nader in te gaan. Wij hopen, dat binnen afzienbare tijd deze artikelen in ons blad zullen verschijnen.
Waarop ik nu wil attenderen is de normloosheid in dit artikel van ds. Kaptein. Hij begint (als altijd) zijn standpunt te nemen in de verworden situatie. De gedachten over de abortus provocatus zijn gewijzigd. Volgens de wet is de abortus provocatus alleen geoorloofd, wanneer deze volstrekt noodzakelijk is ter rechtstreekse beveiliging van de lichamelijke of geestelijke gezondheid der zwangere vrouw. Over grensgevallen (o.a. verkrachting) was en is verschil van mening. Ook in zgn. kerkelijke kringen - zo gaat ds. Kaptein voort - komt de vraag op waarom abortus zo te verwerpen is en waarom dit niet mag als je een kind verwacht, dat je werkelijk niet wenst en dat dus een ongunstige levensstart heeft? Waarom mag een vrouw niet beschikken over haar eigen lichaam?
Dat is de inzet! En een slechte inzet. God noch Zijn gebod komen er aan te pas. Over een heilige wet wordt niet gesproken. Het woord zonde valt niet. Wel komt het woord fout voor. Er worden, ondanks de perfecte middelen (ter voorkoming van zwangerschap) fouten gemaakt, schrijft ds. Kaptein.
En als je een fout gemaakt hebt, dan moet je hem herstellen. Het leven is manipuleerbaar geworden. Dus, als de anti-conceptie mislukt of bij nader inzicht ten onrechte niet is toegepast rijst met een zekere vanzelfsprekendheid de vraag: „Waarom dan alsnog niet ingrijpen? ”
Ik vind dit ronduit goddeloze taal. De voorbehoedmiddelen zijn hier niet slechts in de allerergste noodgevallen, maar algemeen aanvaard. De mens beschikt. Van een verband tussen de geslachtsdaad en een mogelijke bevruchting is in deze situaties geen sprake. Aan enige omgang met God die alleen het leven geeft, wordt geen woord gewijd.
Maar laten wij verder naar ds. Kaptein luisteren. Bredere propaganda voor voorbehoedmiddelen is wel nodig, maar niet afdoende. Vervolgens krijgen wij een beschouwing over de vraag wanneer een ongeboren vrucht een mens is. Uit Ex. 21 : 22 e.v. (enige aanhaling uit de Schrift!) wordt terecht geconcludeerd, dat er een gradueel verschil is tussen een geboren mens en een niet geboren mens. Daarmee is het probleem van de abortus - volgens ds. Kaptein - niet opgelost, maar ruimte gegeven voor ethische beslissingen.
Hier moeten wij opnieuw ds. Kaptein in de rede vallen. Wat heeft de abortus provocatus van Ex. 21 : 22 e.v., waar het over het slaan van een zwangere vrouw gaat, te maken met de beslissing van een zwangere vrouw om door medische ingreep de geboorte van een ongewenst kind te voorkomen? Die vergelijking slaat nergens op.
Verder pleit ds. Kaptein voor meer inspraak van de vrouw inzake de beslissing over de toepassing van de medische ingreep. Al vragende wordt haar geweten als de beslissende instantie gesteld.
Het oude standpunt is niet meer haalbaar. De volgende punten lijken ds. Kaptein van grote betekenis:
1. De anti-conceptie moet kundiger worden toegepast.
2. De ethische doordenking moet voortgaan. Moet een kind, dat lichamelijk en/of geestelijk gehandicapt is, geboren worden?
3. De vrouw moet meer inspraak hebben. Ds. Kaptein eindigt met een voorzichtig pleidooi voor verandering van de wetgeving.
Alvorens een scherpe afkeuring over dit artikel te schrijven, wil ik proberen te vatten wat ds. Kaptein bedoelt. Hij wil pastoraal helpen. Hij is onder de indruk van de 20.000 gevallen van abortus, die langs illegale wegen worden verricht.
Hij wil, dat een dokter niet langer strafbaar is, wanneer deze in z.i. verantwoorde gevallen ingrijpt. De patiënt gaat vrij uit, de arts is strafbaar. Op velerlei wijze wordt de wet ontdoken.
Dit alles kan ik noch bevestigen noch ontkennen. Wij mogen wel diep bewogen zijn over het ontzinken van ons volk aan het Woord Gods. Heeft niet iemand gezegd, dat, wanneer God dood verklaard wordt, er alleen maar stinkende vieze putten overblijven?
Zullen wij dan onbewogen aan deze ongerechtigheid voorbijgaan? Neen! Want van ieder van ons geldt, dat wij alleen als goddelozen gerechtvaardigd worden. Er is een solidariteit in de schuld van kerk en volk.
Maar deze solidariteit maakt de bekering en het getuigen tegen de ongerechtigheid niet overbodig Integendeel!
Er moet geholpen worden, maar hoe? Wij moeten tot de mensen in hun situatie komen. Inderdaad! Maar waarmee? Met de veranderende opvattingen b.v. over de abortus? Met een betere les in het gebruik van de voorbehoedmiddelen? Met de vrouw inspraak te geven inzake de abortus?
Is dit de taak van de kerk? Is dit barmhartigheid?
Of moet de kerk met het gezaghebbende Woord Gods tot de mensen komen en hen leren het wonder van het geschapen leven, ook van het ontkiemend leven in de moederschoot te ontzien? Moet zij niet veeleer de zonde bestraffen, de vloek van de eigenmachtigheid en de eigenwilligheid laten zien èn het wonder van de vergeving in de vernieuwing prediken, terwijl zij met beide handen het gevallene opricht en helpt?
Hier is zonde geen zonde meer en genade geen genade. En daarom zijn deze beschouwingen van ds. Kaptein duizendmaal vervloekt van de Heere der heirscharen. God gaat nooit met de zonde mee, maar legt haar onder Zijn oordeel en spreekt als een weergaloos wonder een bevende zondaar vrij.
Daarom is mijn vraag: Hoe lang zal ds. Kaptein nog in de gelegenheid zijn deze activiteiten voort te zetten? Het siert de redactie van „Hervormd Nederland" niet een dergelijk artikel op te nemen.
De vraag klemt met de dag meer aan allen die verantwoordelijkheid dragen: Kan dit zo doorgaan?
Ds. Kaptein heeft in Zuid-Holland „praatstukken" aangereikt, waarvan de synode zo goed als niets wist. Deze „praatstukken" zouden het einde betekenen van de presbyteriale structuur van onze kerkorde.
Ds. Kaptein heeft alle moderamina van de P.K.V.'s afgereisd om deze te winnen voor veranderingen in de structuur van de kerkorde zonder dat de synode ergens van wist.
Ds. Kaptein is in de ring Tiel bezig geweest om ook daar veranderingen te helpen voorbereiden.
Ds. Kaptein heeft in de synode groot verzet opgeroepen met het advies inzake de pil aan meisjes vanaf zestien jaren.
Ds. Kaptein gaat gewoon door. Nu met de onderwijzing van het artikel, dat de abortus provocatus (met de uitzonderingen) een misdrijf noemt. Dit gebeurt allemaal op kosten en ten koste van de Hervormde Kerk.
Wie dit beschouwt als een ketterjacht op ds. Kaptein, vergist zich. 'k Heb niets tegen de persoon van ds. Kaptein, maar alles tegen zijn onbijbelse humanistische gedachtengangen, waarin hij sommigen meeneemt. Dit heeft niets met de bijbel, de belijdenis, de kerkorde, de kerk te maken.
Ds. Kaptein is vele malen in liefde gewaarschuwd. Hij gaat door. Dat is smartelijk. Is er dan geen enkele instantie in onze kerk die in heilige toorn oprijst en zegt: Dit kan niet meer? De vraag rijst, waarmee ik begon: Hoe lang nog?
K. a. Z.                                                                                                  G. B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 februari 1969

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

HOE LANG NOG?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 februari 1969

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's