KRONIEK

Verontrust
Uit zusjes album met een naam, waarbij ze meer aan een huisdier dacht dan aan de hofdichter, herinner ik me een gewrocht, dat verhaalt van een schone slaapster wreed gewekt om voor zusje een versje te schrijven. Een gehuurde kroniekschrijver schrikt zo ook gedurig wakker liefst voor een dringend telefoontje informeert waar hij gebleven is. Het enige verschil met de schoonste slaper is echter, dat hij zich verheft niet uit de slaap van de geruste, maar uit de benauwenissen van de verontruste. Een bonte stoet berichten van her en der draait aan de zoekende geest voorbij. Door de bomen zie je het bos niet meer. Het nieuws is nauwelijks te selecteren, want wat je onder buitenlandse berichten terzijde schuift blijkt weer kerkelijke instanties en kerkeraden te verontrusten.
Een voorbeeld. „Hervormd Meppel vraagt : Synode, wijs Noord-Ierse Protestanten (ds. lan Paisley) op gevolgen". Het zou een interessant actueel artikeltje zijn lan Paisley en Jan Palach naast elkaar te zetten. Nog een voorbeeld: „Hervormd Nederland opent met een bijdrage over reakties op de bijzonder schokkende terechtstelling 'wegens sionage' van 14 Irakezen, onder wie negen joden”.
A. J. K. van Trouw op zijn beurt is verontrust over al die diverse verontrustingen en verontrusten. Alle man is tegenwoordig ergens verontrust zou ik denken.
Toch moeten we, hoe Kohlbruggiaans ook, niet per se en permanent alle verontrusten op éne hoop storten. Immers er is allerhande rust en bijgevolg ook velerlei verontrusting. De Bijbel noemt de wee van der gerusten rust en belooft de rust, die Christus schenkt aan de vermoeiden en beladenen, die tot Hem komen. Het is lang niet van groot belang ontbloot uit welke rust we worden opgejaagd.

Wat geloven we vandaag.
Geen dag passeert zonder allerwegen ettelijke keren de vraag naar wat de pot heden schaft. Het menu immers behoort tot de dag. Ik dacht zo ineens met een schok, dat het helemaal niet gek zou klinken, als je ging vragen wat je deze dag geloven moet. En wat je geloven moet morgen en overmorgen.
Ideeën van vernieuwingen betoveren als bloesem. Elk bloempje wordt weliswaar geen vrucht, maar we worden toch genoopt elke dag wat anders voor lief te nemen. Het vertrouwde van gister moet steeds weer plaats maken. Dat is niet zo gemakkelijk met name niet voor hen die niet geboren zijn om van de tak op de hak te springen. Onze vaders hebben met liefde tot ons en vol genegenheid levend in de stof zo veel in ons laten leven, dat we toch maar zo voor elk loos gerucht niet van ons af kunnen zetten.
Ik hoorde eens het relaas van een teleurgestelde vader. Hij sprak uit die prehistorische tijd, dat elk dubbeltje werd omgekeerd. Met pijn en moeite had hij voor zijn kinderen een blijvend kerkboek bijeengespaard. Het laatste boekje was nauwelijks uitgereikt of een nieuwe liederen bundel werd de kerk aangeboden. Onvermijdelijk hoor ik zeggen. Wat betekenen die enkele guldens. Ik zou hier echter van een zware investering willen spreken.
Dit is maar een voorbeeld nog vrij aan de oppervlakte. Ik vrees echter, dat op de hoogste investering van over de grenzen van deze wereld niet adaequaat wordt gereageerd.

Patertje aan de kant.
Het menu-geloof teistert ook de kerk, die al altijd alom geloofde. De Amsterdamse studenten-pastores stelden de bisschop een ultimatum. Ontkoppel priesterschap en celibaat anders gaan we op eigen (noordwijker) houtje voort. De R.K. Kerk heeft nog wel eens Luthers „rebellie" psychologisch verklaard vanuit zijn trouwlustigheid. Hier lijken wel roomse luthertjes in actie te komen. Er is toch wel reden om ons af te vragen of de ontsteking van de reformatie een punt is, dat direct betrekking heeft op het hart van het Evangelie. Trouwde Luther omdat hij gereformeerd was of reformeerde hij om te trouwen? Luthers protest ontbrandde op het punt van de aflaat.

Als een goed soldaat.
De Schrift spreekt nooit argeloos over het wrede krijgsbedrijf. De Bijbel weet tevens hoe verregaand de barmhartige vrouwen, dus niet de bij voorbaat ontaarde, hun zuigelingen kunnen vergeten. Laten we nimmer menen dat enige stam, ook niet de nederlandse, niet in staat is om uit angst of zucht gruwelen te begaan.
Bouwden de roepers van „Johnson moordenaar" de graven van de profeten, die hun vaderen gedood hebben?
Uit oogpunt van zaaksgerechtigheid — om het dogmatisch te formuleren — valt er heel wat uit te zoeken. Maar in de sfeer van Gods gerechtigheid moeten we overtuigd zijn dat we niet uitnemender zijn dan wie ook. We hebben misdaan, ja wij en onze vaderen.
Niemand kan zeggen: Wij dan gerechtvaardigd, indien we niet van ganser harte instemden met de betuiging: Wij hebben allen gezondigd en derven de heerlijkheid Gods.
Er is en blijft genoeg om verontrust te wezen. Om dodelijk vermoeid te worden. Komt tot Mij, zegt de Heere. Ik zal u rust geven. Opdat ge verontrust zijt en nochtans gerust in een onrustige wereld met een onrustig hart.
We moeten tot Hem komen en er niet van uitgaan dat we zonder meer bij Hem zijn, omdat we onszelf toch wel goed vinden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen