Eén of meer bronnen?

Openingswoord, gehouden op de contio van de Hervormd Geref. Predikanten op woensdag 8 januari 1969 te Woudschoten.
IV.
Confrontatie.
Daarmede zitten wij midden in de vragen van deze tijd. Wij kunnen niet zeggen, dat het Woord Gods en zijn genoegzaamheid vandaag zo hoog genoteerd staan. Dat zal altijd wel min of meer het geval geweest zijn, maar vandaag staan de gezagspapieren van de Schrift bijzonder laag genoteerd. Dat is een oordeel, dat ook hier begint bij het huis(gezin) van God. Wanneer de gemeente niet in de meest existentiële zin van het woord leeft uit de Schrift, haar gezag van binnenuit ondermijnt en deze gezagsondermijning zelfs gelegimiteerd wordt, dan moeten wij ons maar niet verbazen, dat zij in de samenleving over het hoofd gezien wordt. Een kerk, die geen opspraak en tegenspraak in deze wereld veroorzaakt is geen kerk. Iets van de ergernis van het Kruis en de Gekruisigde moet de kerk op haar tocht over deze wereld meedragen.
Wij merken vandaag een grote verlegenheid om het Woord Gods concreet in de situatie van nu te spreken. Sommigen spreken dit ook eerlijk uit. Verlegenheid, crisisgevoel, onzekerheid. Dat dit eerlijker is dan een voorgewende zekerheid zal niemand betwisten. Maar de zaak is er niet minder erg om.
In de Schrift is het „de weg weten" onmiddellijk verbonden met de tegenwoordigheid Gods en het laten lichten van Zijn aangezicht. Daarom is deze onzekerheid en dit crisisgevoel zo ernstig! Het wijst op een verneveling van de beseffen, op een verzwakt niet meer kennen van die God, die in ontzagwekkende majesteit en heerlijkheid Zich openbaart.
Zeker, er kunnen bijkomende factoren worden genoemd. Ieder is het er over eens, dat de vragen met de dag ingewikkelder dreigen te worden. Maar - zo vraag ik mij af - is de ingewikkeldheid van het leven en de onoplosbaarheid van de vragen niet veeleer het gevolg van onze hoogmoed en verzelfstandiging ?
Als tweede kan worden genoemd, dat er veel heilsonzekerheid is, waardoor men zijn toevlucht gaat nemen tot „tweede" bronnen. Of deze nu de ratio, het gevoel, de wil of iets anders is, maakt niet zoveel verschil. Maar het is waar, dat de genoegzaamheid van de Schrift bedreigd wordt èn door de gecompliceerdheid van het leven èn door de heilsonzekerheid.
Vergeet bij deze factoren vooral niet het uitdenken van een wereldse messias, die horizontaal over deze aarde schrijdt om het vrederijk te doen komen. Dat is een pseudo-messias van deze tijd. De verhorizontalisering van de theologie en de medemenselijkheidsidealen komen voort uit het niet kennen van de gekruisigde Messias, die van Boven kwam en Zich haast terug te komen.
Wanneer deze aardse messiasidealen niet kloppen, heeft de bijbel zichzelf overbodig gemaakt of mag hoogstens alleen maar hand- en spandiensten verrichten aan de humanistische idealen van deze tijd.
Verder kan worden genoemd, dat wij de Schrift in bepaalde tijden kunnen overvragen. Wij mogen zeggen, dat de Schrift alles weet en toch niet alles wil weten. Alles wat tot Gods eer en tot onze zaligheid strekt, maar niet alles wat b.v. met het wereldbeeld enz. samenhangt. Ook dit overvragen kan afbreuk doen aan de genoegzaamheid van de Schrift voor ons en onze kinderen.
Dit alles en nog veel meer kan worden genoemd, maar daarmee is niets van het hoge gezag van het Woord afgedaan.
Ook vandaag mag het protest tegen een ander evangelie, tegen een andere messias, tegen een andere geest niet verstommen. Want het gaat ook vandaag om dezelfde Schrift, dezelfde Christus, dezelfde Heilige Geest. Daarom wil traditie zeggen, dat wij in de lijn van het Woord Gods blijven. De continuïteit is alleen verzekerd door de Schrift, door de ene ware God, door de ene Heilige Geest. Ten diepste is de traditie: blijven in Christus, blijven in Zijn Woord, blijven in de Geest, blijven in het geloof, de hoop en de liefde. Wij worden vermaand te houden wat wij hebben, dat is vast te houden, wat God ons gaf. Dat is maar niet een zich formeel houden aan het oude, hoewel er in de Schrift veel goeds over de oude paden gezegd wordt, maar dit is een vasthouden, waardoor wij behouden worden. In dit vasthouden heeft het Woord Gods Zijn loop en wordt verheerlijkt overal waar wij het verkondigen. (Wordt vervolgd).
K. a. Z.                                                                                                                           G. B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen