„Samen op Weg”

De laatste tijd zij herhaaldelijk op synodevergaderingen van de Ned. Herv. Kerk jongerengroepen aan het woord geweest. Prof. dr. K. Strijd merkte dienaangaande ter synode op, dat hieruit blijkt hoe ook de Hervormde synode naar een nieuwe overlegstructuur groeit. Hoe dit ook zij, vorige week was weer een jongerengroep aanwezig, die een nota aan de synode had voorgelegd, getiteld „Samen op Weg", waarin een tien-jarenplan werd voorgelegd om te komen tot éénwording van de Gereformeerde Kerken en de Ned. Herv. Kerk. Het gescheiden zijn van deze kerken kan aan de jongeren niet meer duidelijk worden gemaakt, aldus de nota. Tal van punten kwamen in dit verband echter mede aan de orde, o.a. openstelling van het avondmaal voor kinderen, ontkoppeling van belijdenis en Avondmaal, beraad over oorlog en vrede, het politiek en maatschappelijk engagement, inspraak van jongeren, vernieuwing van de kerkdienst, toerusting van ambtsdragers. Allerlei zaken waarover ook de Gereformeerde synode zich volgens de jongeren diende te beraden, reden waarom ze ook op de komende synode van de Geref. Kerken aanwezig zullen zijn. Het liefst hadden ze de zaak aan de orde gesteld willen zien in een gemeenschappelijke synode. Het ging dus niet alleen om de eenwording, maar ook om allerlei veranderingen van het gemeente-zijn.
De synode bleek in grote lijnen nogal ingenomen met het initiatief der jongeren. Een der sprekers noemde deze bijeenkomst zelfs een hoogtepunt, hoewel (merkwaardige samenloop van omstandigheden) op hetzelfde moment dat hij dit woord gebruikte het licht uitviel (grote hilariteit!).
Ds. W. Kalkman distancieerde zich van bepaalde zaken in deze nota en pleitte voor indragen van deze materie in de classicale vergaderingen. Anderen meenden dat de synode zich achter deze jongeren diende te stellen in hun ongeduld (o.a. ds. Ph. A. Warners, Utrecht). Ds. M. A. Krop, Groningen, sprak van heilig ongeduld. Hij betuigde adhesie met de visie van de jongeren dat de doop de opname in de gemeente betekende en niet de belijdenis. Ds. G. M. Würsten stelde in dit verband echter dat de kinderen behoren tot het Verbond en als zodanig gedoopt behoren te worden. Hij waarschuwde sterk tegen de ontkoppeling van belijdenis en avondmaal.
De jongeren noemden in hun nota de eredienst een happening. Dat was voor ds. J. H. C. Jörg (Apeldoorn) aanleiding te stellen dat de eredienst niet een happening is maar een dienst waarin de eer van God gestalte krijgt. Eén van de jongeren antwoordde daarop dat het in de eredienst gaat om de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Dat is iets waar wij mensen aan bouwen moeten. Voor dat bouwen zijn deskundigen nodig, b.v. technici en economen. Die moeten dan ook worden ingeschakeld bij de eredienst. Toen het gesprek in deze richting kwam hield de synodepraeses dr. De Ru echter een indringend betoog over het eigen karakter van de prediking. Hij stelde dat een predikant Verbi Divini Minister is. Dit is wat anders dan een soort raadsman. Hij heeft te spreken: Zo spreekt de Heere. In zijn praktijk als predikant had hij gemerkt dat vele intellectuelen e.a. er bepaald niet op zaten te wachten om in de prediking datgene te horen waar ze de hele week mee bezig waren. De mensen kwamen om te horen naar de prediking van zonde en genade. Hij was er dan zelf ook allang mee opgehouden om te preken over allerlei maatschappelijke toestanden etc. Het moet gaan om de eigen levensnood van de mensen, om de liefde Gods in Christus, om het gehele heilshandelen van God. Ds. G. H. Würsten had in verband met die deskundigheid ook opgemerkt dat al die nadruk op de deskundigheid het Social Gospel weer binnenhaalde in de kerk.
Wat de concretisering van de eenwording tussen de Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerken betreft, vond ds. F. H. Landsman een tienjarenplan te lang. Momenteel hebben we, aldus Landsman, de kairos, d.i. de gelegen tijd voor de eenwording. We leven in een crisissituatie. Daarin moeten we de dingen niet te veel uit elkaar halen door op allerlei onderdelen van het kerk-zijn aparte nadruk te vestigen. God stelt ons als kerken samen in het gericht. Daarom moeten nu eschatelogisch katholieke vragen worden gesteld. De eenheid der kerken hoort ons, aldus Landsman, wezenlijk ter harte te gaan. Prof. dr. K. Strijd vond dat de verhouding van de Hervormde Kerk en de Geref Kerken wel belangrijk was, maar dat het toch om breder dingen gaat. Hij adviseerde de jongeren om samen een stuk verantwoordelijkheid te dragen en zich te bezinnen op zaken als de revolutie, de democratisering, Indonesië, de NATO, Suriname, Angola, zeggingschap in de bedrijven.
Uiteindelijk nam de synode, met enkele stemmen tegen, het besluit, een commissie te benoemen waarin zitting zullen hebben leden van de generale synode, leden van synodale commissie van rapport betreffende het stuk „Samen op Weg", en enkele jongeren, aan welke commissie opgedragen zal worden een stuk samen te stellen met betrekking tot de éénwording van de Hervormde en de Gereformeerde Kerken. Dit stuk zal aan de classicale vergaderingen en aan de kerkeraden ter bestudering worden gezonden. Van dit besluit wordt schriftelijk mededeling gedaan aan de synode der Geref. Kerken terwijl tevens aan deze synode zal worden verzocht om een gemeenschappelijk overleg te beginnen inzake de éénwording van beide genoemde kerken. Voorts zullen stappen worden ondernomen om tot een volledige integratie van het hervormde en gereformeerde zendingswerk te komen.

Slotopmerking
Commentaar op de zaak zelf die hier aan de orde is laten wij aan anderen over. Wel willen we ten aanzien van het overleg dat met de jongeren plaats vond nog één opmerking maken. Van verschillende zijden, o.a. in de pers, is vermeld dat deze jongeren zich rustig hebben gepresenteerd, althans in hun nota. De presentatie ter vergadering vonden we echter, althans van enkele hunner, beneden peil. We konden ons niet aan de indruk onttrekken dat een bepaalde presentatie voor het front van t.v.-camera's werd gemaakt, die het naar buiten toe doen moest. Door inschakeling van de t.v. en door het op deze wijze aanhoren van de jongeren werden geesten wakker geroepen die tijdens de vergadering niet bezworen konden worden, maar die in elk geval tot gevolg hebben gehad dat aan het Nederlandse volk een presentatie van de kerk geboden werd, die de kerk onwaardig is. Is dat het beeld van de kerk dat aan het volk moet worden vertoond? De duidelijke pressie bovendien, die van de zijde van de — als het in hun kraam te pas kwam — applaudisserende jongeren werd uitgeoefend, mag wel leiden tot de vraag of het overleg over deze materie een bezonken overleg is geweest.
In ieder geval vinden we de presentatie een misser. Enerzijds van de kant van enkele van deze jongeren, o.a. door hun herhaalde interrupties zonder dat men de praeses of andere synodeleden liet uitspreken. Anderzijds van de zijde van synode en het moderamen doordat men deze presentatie voor het forum van het Nederlandse volk heeft getolereerd.
H.                                                                                                                                     J. v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen