IK BEN NIET MEER „ZO” *)

Wij leven in een tijd van lucht-en waterverontreiniging. Evenzo en nog meer staat de geestelijke dampkring, waarin wij met onze gezinnen leven, aan de diepste verontreinigingen bloot.

Tot één van de verontreinigingen behoort de homosexualiteit, alias de homofilie. Via de radio, de televisie, de pers, de literatuur worden wij overstroomd met voorlichting, die tot doel heeft, dat de homosexuelen als anders-geaarden in de samenleving geïntegreerd worden.

Wellicht herinneren zich sommige lezers, dat enige jaren geleden het boek van dr. S. J. Ridderbos e.a.: „De homosexuele naaste" in ons blad uitermate critisch besproken werd. Dr. S. J. Ridderbos poogde in dat boek een verklaring te geven van Rom. 1 en 2, waardoor het tegennatuurlijke van de homosexualiteit werd verzwakt, ja grotendeels werd uitgewist. Daartegen rees protest. De theologische fundering was uiterst lichtvaardig.

Intussen heeft deze zaak voor de homosexualiteit dit voordeel gehad, dat wij met onze neus op het feit van de homosexualiteit werden en worden gedrukt. Want dit verschijnsel is er. Hoe zeer God de homosexualiteit veroordeelt, de Heere Jezus is ook voor homosexuelen de dood ingegaan, opdat ook zij zouden worden afgewassen door Zijn bloed en verlost worden van de verwording van hun leven.

Dit laatste is in het geding. Want ieder, die.het offer van Christus belijdt als overvloedig genoegzaam voor de zonde van de gehele wereld (Dordtse Leerregelen) belijdt nog niet, dat Jezus Christus èn vergeeft èn ook homosexuelen vernieuwt. Integendeel!

Velen zijn er op uit, om de homosexuelen met zichzelf in het reine te brengen, de wet Gods en de ethiek bij een door God veroordeelde leefwijze aan te passen.

Daarop wijst dit boekje, dat uit twee delen bestaat. Het eerste deel beschrijft na een inleiding de homosexualiteit als een maatschappelijke plaag, wijst op de omvang, de „mode", op het „homofielenhuwelijk" en op de werkzaamheden van ds. A. J. Brussaard, die zich in Den Haag bezig houdt met het pastoraat onder homofielen.

Dan volgt een stuk over Sodom en Gomorra. Ook worden het C.O.C, en de gespreksgroepen van „christenhomofielen" genoemd.

Wat mij bijzonder boeit in dit boekje is, dat de auteurs nergens één goed woord spreken voor deze zonde. Zonde blijft zonde! Maar zij hebben de zondaar lief. Dat is uit God: de zonde haten en veroordelen en de zondaar liefhebben.

In dit boekje (2e deel) komt iemand aan het woord, die inplaats van het lapwerk der sociale integratie een echte remedie tegen zijn afwijking vond: de kracht van Jezus Christus bevrijdde hem van zijn binding aan een verkeerd gericht sexueel verkeer.

Hij kwam tot twee conclusies: homosexualiteit is in het oog van God een gruwel, maar omdat Christus stierf om zondaars te verlossen, moet er ook bevrijding van déze zonde zijn.

Hij weigerde om deze zonde als ziekte te laten benoemen. In het O.T. stond op deze zonde de doodstraf. In het N.T. wordt deze straf weliswaar niet meer geeist, maar aangezien God niet verandert, blijft zonde zonde. Ook deze zonde voert naar de hel. De verlossing door Christus omvat èn vergeving èn vernieuwing. Die vernieuwing is mogelijk krachtens 1 Cor. 6, waarin Paulus zegt, dat ex-schandjongens, - hoereerders, - knapenschenders afgewassen zijn door het bloed van Christus.

In het eerste deel worden vervolgens allerlei achtergronden en verklaringen van de homofilie gegeven. De auteur onderscheidt de kern-, de surrogaat-en de mode-homofilie. Een ernstig verwijt wordt gemaakt aan de christelijke kerk, dat zij niet gelooft in de genezing van de homofiel. In arren moede weet zij vaak geen andere raad te geven dan: „Aanvaard nu maar dat je zo bent, er is toch niets aan te doen.”

Letterlijk staat er: „Waar het evangelie van bevrijding had moeten klinken, hoort men quasi verdraagzaam gekeuvel over integratie van de homofiel in een overwegend heterosexuele (op het andere geslacht gerichte) maatschappij. Het betekent niets meer dan dat de theologie om de kern van het probleem heendraait”.

Deze laatste zin treft de huidige theologie, de kerk en het radio-pastoraat van ds. A. Klamer in het hart. Dit soort pastoraat wordt pastorale hulp op het niveau van „vlees en bloed" genoemd, (blz. 30, 67). Hier is ook het pastoraat van ds. Klamer in het geding. Erkend wordt, dat ds. Klamer bijzonder veel voor de homosexuelen gedaan heeft. Maar hoe? U kunt het lezen op blz. 67, waar de auteur dit pastoraat noemt en de raad vermeldt, die gegeven werd.

Dit alles is een bevestiging van een jarenlang gevoeld protest tegen de wijze, waarop ds. Klamer zijn radiopastoraat vervult. Ook onze kerk presenteert zich voor en door middel van het Ikor. Over deze zaak is één-en andermaal met het moderamen van onze synode gesproken èn door de confessionele vereniging bij monde van prof. dr. G. P. v. Itterzon èn door de verontrusten èn door de gereformeerde bond.

In dit boekje zien wij de funeste invloed van zulk een pastoraat. Het is — hoe goed ook bedoeld — in strijd met Gods Woord en verderft de zielen der mensen. Daartegen kan niet duidelijk genoeg gewaarschuwd worden. Want de zielen (de mensen) zijn ons toevertrouwd en zullen van onze hand geëist worden. Wat hebben wij dan aan goede bedoelingen? Zij verdampen als humanistisch gekeuvel voor de adem van Gods Woord. Gods Woord is beslissend. Gods Woord is een heldere lamp. Wij willen ook vandaag graag dwazen zijn met het Woord Gods in de ogen van hen, die in de kerk, in de publiciteitsorganen, voor de radio en de televisie de toon aangeven. Wanneer iemand u in strijd met Gods Woord adviseert, laat hem dan varen! Het is het Woord van God, dat beslist. Ook vandaag moeten er mensen als een brandhout uit het vuur worden gered.

In dit boekje wordt de homofilie in verband gebracht met de duivel, de zonde, de overheden, de machten, de wereldbeheersers van deze duisternis, tegen de boze geesten in de hemelse gewesten gebracht.

Daarmee zitten wij in het hart van de zaak. Deze zaak wordt geïllustreerd aan een getuigenis van een homofiel, die door Christus is aangenomen en bevrijd. Dit getuigenis is zonder meer ontroerend. De diepten, waardoor deze man, wiens naam uiteraard niet genoemd wordt, is heen­ gegaan, leest ge niet zonder diepe indruk.

Ge kunt allerlei vragen stellen na lezing. Die heb ik ook. Ge kunt sommige formuleringen aanvechten. Dat zou ik ook kunnen.

Ge kunt opmerken, dat deze man in de kringen van de Pinksterbeweging is terechtgekomen. Ook dat heb ik opgemerkt. Maar over dit alles wil ik het nu niet hebben, omdat twee dingen levensgroot voor mij staan.

Ten eerste, dat kerkmensen homosexuelen nu vaak figuurlijk stenigen en niet weten of willen weten door welke afgronden van eenzaamheid, angst, ontzetting, zonde en vuil deze mensen heengaan. Wij mogen met de bijbel in de hand de zonde nooit verdoezelen, goedpraten, enz. Zonde blijft zonde. Ook deze afschuwelijke zonde blijft zonde in Gods oog. Maar ... hebben wij tegelijk de zondaar lief? Is er iets in ons, dat begeert ook deze zondaren te redden? Of hebben wij ze afgeschreven? Ik geloof dat wij allen op dit punt onszelf moeten onderzoeken.

In de tweede plaats dient levensgroot voor ons te staan het verband tussen vergeving èn vernieuwing. Anders gezegd: het verband tussen rechtvaardiging en heiliging. Of nog anders gezegd: de totale verlossing naar lichaam en ziel van de zondaar door Christus' bloed.

Bijbels-theologisch en dogmatisch kunnen wij met deze onderscheidingen aardig uit de weg. Maar zien wij, dat zij ook in de practijk van de zielszorg concreet gestalte aannemen? Gebeuren er tekenen en wonderen in onze zielszorg? Geloven wij, dat de Heere Jezus specialist is in onmogelijke gevallen?

Alvorens wij critiek hebben op en vragen aan de pinkstergroepen is het goed de hand diep in eigen boezem te steken. Want preken, catechiseren en pastoraat bedrijven is o.a. een gevecht leveren met de satan èn het aanschouwen van de de triumfen van de Heere Jezus Christus. Dat gebeurt, ook vandaag. Maar veel te weinig. Daarom is er voor dit pastoraat veel te leren, ook uit dit boekje.

Tenslotte kan iemand de vraag stellen of het aanbeveling verdient met het oog op dit vraagstuk en dit boekje een artikeltje te schrijven, 'k Meen, dat deze vraagstelling niet voldoende rekent met de massale infectie tengevolge van de verkeerde voorlichting en het van de daken gepredikt worden van de integratie van de homosexualiteit.

Onze jongeren worden er mee overstort. Vandaar deze vermelding. Naar dit boekje heb ik uitgezien, want het is nodig als brood, dat er tegen het wassend getij van de ongerechtigheid de macht en de heerlijkheid van Jezus Christus wordt uitgeroepen en in de practijk ervaren.

Wanneer iemand uit de nood van zijn of haar leven raad wenst, dan wende hij of zij zich tot de zielszorger, die God over hem of haar gesteld heeft. Kan dit — om welke reden dan ook — niet, dan is het mogelijk dat men een brief stuurt aan uitg. Gideon, te Hoornaar met als bijschrift op de enveloppe: „Niet meer zo". Deze brieven worden ongeopend naar de schrijver gezonden. Hij wil met raad en daad terzijde staan. Allen, die bij deze vragen betrokken zijn — ik denk voornamelijk aan de pastores, de leraren en de onderwijzers op de scholen, de mensen, die in het jeugdwerk zijn, enz. — beveel ik dit boekje van harte aan.

*) Getuigenis van een genezen homosexueel. Opgetekend en ingeleid door Joh. Th. Bos, ing., 93 blz., ƒ 3, 50. Uitg. Gideon, Hoornaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen