In memoriam Ds. J. J. Poot

Op vrijdag 9 jan. j.l. overleed in het Zeehospitium te Katwijk aan Zee ds. J. J. Poot, emeritus predikant van de Hervormde gemeente te Woerden. Ds. Poot werd geboren in 1910 en bereikte de leeftijd van 59 jaar.

Hij diende de gemeenten van Bunschoten (1935—1939), Ameide (1939—1946), Barneveld (1946—1951), Delft (1951— 1958), De Bilt (1958-1963) en Woerden (1963—1967).

Op dringend medisch advies moest hij in Woerden met emeritaat gaan. Hij bleef er wonen.

Het is altijd een moeilijke taak een „In Memoriam" te schrijven, vooral wanneer het een vriend betreft en wel een vriend vanaf de jeugd. Dan stormt er zo veel op ons af aan indrukken en herinneringen.

Hij is geboren in Bodegraven. Reeds vroeg ontwaakte in hem de begeerte predikant te worden. God had hem begiftigd met een goed verstand, zodat de studie hem geen bijzondere inspanning kostte.

In zijn geboorteplaats nam hij actief deel aan het jeugdwerk en was jaren voorzitter van de jongelingsvereniging. Hij viel op door zijn eenvoud, zijn ongekunstelde hartelijkheid, zijn warmte in de omgang. Wat was hij trouw in zijn vriendschappen! Van hem geldt: een vriend heeft te allen tijde lief. Menigeen weet er van hoe ds. Poot in de diepten van het leven meeleefde. Hij had een apart zintuig voor mensen in nood.

In zijn loopbaan als predikant heeft hij het Woord Gods verkondigd in de gemeenten, die hij diende met de volle inzet van zijn zwakke krachten. Het lijden en de lijdensschool is hem niet bespaard. Van zijn jeugd af was hij zwak van gezondheid. Dat was hem soms een handicap naar aardse maatstaven, maar tegelijk een oefenschool om met de moeden een woord ter rechter tijd te spreken.

In de prediking van het Woord Gods was hij in zijn kracht. Wat waren zijn preken verzorgd! Hoe hartinnemend en hartveroverend kon hij preken over het Lam Gods, dat de zonden der wereld wegdraagt. Wie, die hem hoorde kan b.v. de preek vergeten over de dood van Aäron? Hoe liet hij zien, dat Aäron elk kledingstuk, elke waardigheid moest neerleggen aan de voeten van zijn opvolger en zo in de lijn van de opvolging plaats moest maken voor de grote Hogepriester Jezus Christus, wiens kleed Aäron voor eeuwig zou dekken.

Zo heeft ook deze dienaar des Woords zijn ambt, zijn roeping tot dienaar des Woords, zijn opdracht om het Evangelie te verkondigen teruggegeven aan deze eeuwige Hogepriester, die aan de rechterhand des Vaders is.

Toen ik hem enige jaren geleden in hetzelfde Zeehospitium te Katwijk aan Zee, waarin zijn hart het nu in een benauwdheid begaf en waarin hij stierf, op een zaterdagavond bezocht, stond ik voor de loodzware taak hem duidelijk te maken dat hij niet meer op de preekstoel zou komen en genoopt zou zijn emeritaat aan te vragen. Dat was voor hem een harde zaak.

Maar onvergetelijk is mij die avond geworden, omdat in mijn zwak gestamel en tasten naar woorden, de Heere Zelf het hem duidelijk maakte en het hem deed aanvaarden uit Zijn hand. God Zelf maakte hem los uit zijn ambtsbediening. Toen moest hij — de geboren dienaar des Woords — met het Woord een nieuwe weg gaan; niet op de kansel, maar er onder. Hij moest op een nieuwe wijze van het Woord Gods leren leven. God doet ondervinden, dat wie bij het altaar (de verhoogde Christus) dient — door Hem geroepen en bekwaamd — ook van dit altaar mag leven. En welke voorrechten heeft een dienaar des Woords! Hij mag arbeiden in het Woord èn in de voorbereiding èn in het houden van de preek. Wanneer èn de voorbereiding èn het houden van de prediking wegvallen, moeten wij die nieuwe weg leren gaan. En dit leerde ds. Poot, hoe moeilijk het soms ook was. Wat kon hij dankbaar reageren wanneer een prediking zijn hart geraakt had.

Na de uitlevering van de bediening van het ambt, volgde nu de uitlevering van zijn tijdelijk leven, van zijn broos bestaan. Ook predikanten moeten sterven, precies als ieder ander. Voor hen is geen aparte ingang in het Koninkrijk Gods. Er is maar één kleed dat in staat is naakte zondaren te omhullen. Dat is het kleed van de gerechtigheid van Christus.

Nu denk ik weer aan de preek over de dood van Aäron. Aäron moest zijn klederen uittrekken na volbrachte dienst. Maar achter Aäron stond niet alleen Eliazar, zijn zoon, om hem op te volgen. Achter Aäron stond Christus. Zijn kleed is in staat om naakte zondaren te omhullen en voor eeuwig te kleden.

Van dit kleed heeft ds. Poot treffend gepreekt en zijn hart ontroerde en hunkerde naar deze Christus in leven en sterven. Dat sterven was voor hem een zinken op de genade, die hij gepreekt had. Toen zijn vrouw zich over hem boog lispelden zijn lippen: genade alleen.

In die genade is hij wel geborgen. Wij mogen God danken voor dit leven.

Intussen gaat van dit sterven een roep uit tot ons allen: Bereid ook gij uw huis, want gij gaat sterven. Dat geldt inzonderheid de dienaren des Woords. Wat blijft er van ons over, wanneer alle waardigheid en kleden worden uitgedaan? Schittert dan het bruiloftskleed van Christus? Heeft Hij ons bekleed met de klederen des heils?

Deze indringende vragen stelt God, opdat de rijkdom van Christus èn in ons leven èn in onze prediking wone.

Mevr. Poot en de kinderen zullen hem zeer missen. Zijn vrouw is hem steeds een bijzondere steun geweest. God vervulle haar en de kinderen met de troost van de Heilige Geest en make hen gewillig de weg van de vereenzaming te gaan, waarin zij de gemeenschap met God ervaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen