De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Jezus zwijgt voor Herodus

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Jezus zwijgt voor Herodus

6 minuten leestijd

En Herodes vroeg Hem met vele woorden, doch Hij antwoordde hem niets. Lukas 23:9

Wanneer Pilatus hoort, dat Jezus uit Galilea komt, stuurt hij Hem door naar Herodes, die juist, in Jeruzalem is met het oog op het komende Paasfeest.

Nu kon Pilatus zich misschien toch nog van het lastige geval afmaken en was er ook een mogelijkheid, dat de oude vete tussen hem en Herodes uit de weg werd geruimd. Pilatus had eens een aantal Galileërs op wrede wijze laten doden en zich zo aan de onderdanen van Herodes vergrepen. Herodes had dit gezien als een aantasting van zijn gezag.

Zo komt Jezus Christus voor Herodes, de Edomiet, de afstammeling van Ezau. Zo alleen konden de beloften aan Jacob en zijn zaad gedaan worden. Jezus staat hier plaatsbekledend voor Jacob en Jacobs kinderen voor deze Edomiet Herodes om het eerstgeboorterecht voor hen te verwerven.

Herodes is verheugd, dat hij Jezus ziet. Ezau is verheugd over de ontmoeting met Jacob. Waarom was Herodes blij Jezus te zien? Dat stond in verband met de moord, die Herodes gepleegd had op Johannes de Doper. Deze daad had een grote onrust bij hem achtergelaten. Wie was die Johannes de Doper geweest? Was er bij de dood van Johannes bloed vergoten van een zonderling of van een man Gods? Toen had hij gehoord van een zekere Jezus, die door het land trok. Hij had het zich in angst afgevraagd: Zou in die Jezus Johannes de Doper uit de doden zijn opgestaan? Daarom wilde hij Jezus wel zien. Wie weet, wat hij te horen en te zien kreeg. Misschien wel een teken.

Wat zien en horen we? Rustig en vol majesteit staat Jezus voor Herodes. Jezus doet echter geen teken. Hij opent zelfs Zijn mond niet om iets tot Herodes te zeggen. Hoe Herodes zich ook inspande om Hem aan het spreken te krijgen. Er staat immers: Hij vroeg Hem met vele woorden — Jezus antwoordde hem niets.

Dat zwijgen van Jezus voor Herodes is niet een niet kunnen spreken, maar een niet willen spreken. Zo spreekt de zwijgende Jezus het duidelijkst. Jezus zwijgen is het uiteindelijke vonnis over Herodes.

Herodes was in aanraking gekomen met het Woord van de Heere door de pre­diking van Johannes de Doper. De Heere had hem zo gelokt, genodigd, gewaarschuwd, maar hij luisterde niet. Hij was wel onder de indruk gekomen, maar het leidde hem niet tot bekering. Het kwam bij hem niet tot een breuk met de zonde. Zo ging het ook in het leven van de stamvader van Herodes Ezau.

Ezau was evenals zijn broer Jacob, opgenomen in het verbond van God. Hij leefde onder dezelfde beloften. Hij wist van de eerstgeboortezegen. Hij luisterde echter niet naar de roepstemmen van God, hij begeerde de zegen van het verbond van God niet. Hij verkwanselde de eerstgeboortezegen voor een schotel linzenmoes. Zo week de Heere van Ezau en vond Ezau geen plaats van berouw meer.

En dan is het wel zo, dat de Heere gezegd heeft: Ezau heb Ik gehaat en Jacob heb Ik liefgehad. Dat is het grote heilsgeheim van de goddelijke verkiezing. Maar Ezau wordt verworpen om eigen schuld. Ezau is niet te verontschuldigen. Zo was het ook bij Herodes. Herodes ontmoette een zwijgende Christus, omdat hij weigerde te buigen voor Koning Jezus.

Herodes was wel blij, toen hij Jezus zag, maar het was niet de blijdschap van Zacheüs. Deze zocht Jezus te zien om verlost te worden van zonde en schuld. Dit zwijgen van Jezus voor Herodes betekent de voltrekking van het oordeel der verwerping.

Wanneer Jezus gaat zwijgen, wanneer er geen enkele innerlijke bewerking van de Geest meer is, die ons treft, dan betekent dit het oordeel van de verharding, die eindigt in de eeuwige verwerping. Verschrikkelijke werkelijkheid. Zo zal het gaan met allen, die een Herodes blijven. Herodes die graag Johannes de Doper hoorde, maar Herodias nog liever. Zo gaat het met allen, die blijven knikken in hun leven: Ja het zal wat wezen onbekeerd te moeten sterven. Ze weten precies wat er moet gebeuren, maar er wordt niet gevonden de plaats van berouw, er wordt niet gevonden dat gebed aan Gods genadetroon: O God, wees genadig. Heere bekeer mij, zo zal ik bekeerd zijn. Dan ontmoeten we een zwijgende Christus, evenals Herodes.

Jezus brengt Herodes nog eenmaal een bezoek. Jezus roept hem in Zijn zwijgen nog tot bekering, maar Herodes verhardt zich. Zo wordt het voor hem het laatste bezoek.

Wij ontmoeten nog geen zwijgende Christus. Hij spreekt nog tot ons door Zijn Woord. Bleven wij onder de prediking van wet en evangelie nog dezelfde mensen? Laten wij ons nauwgezet onderzoeken. De Heere wil gebrokenen van hart en verslagenen van Geest spreken van troost en vrede. Ook door deze geschiedenis.

Want Jezus zwijgt hier voor Herodes niet alleen om hem te spreken van het oordeel, dat hem wacht, maar om ook alle Jacobs kinderen te redden van het eeuwige verderf. Wanneer Jezus Christus hier gesproken had en misschien nog een teken gedaan had, dan had Hij zichzelf het leven kunnen redden, maar dat doet Hij niet terwille van Jacob en Jacobs kinderen om hen te redden uit de klauwen van de duivel.

Herodes verstaat het niet, maar Christus staat hier voor Herodes als een berooide en arme, dragend Jacobs zonden, daarvoor boetend en lijdend. Hier worstelt Christus om Jacob en Jacobs kinderen tot Israël te maken. Om bedriegers te doen zijn strijders Gods.

Hebben wij onszelf al leren kennen als een Jacob, als een bedrieger door Gods werk in onze harten. Dan eindigen we niet met woorden als: Wat een verschrikkelijke man die Herodes. Daar is het: Ik ben niet beter als Herodes. Ook ik lig verloren in zonde en schuld. O God, verlos mij van die Herodes, die in mij woont en troont. Werd het bij ons zo met Jacob: Ik laat u niet los, tenzij Gij mij zegent.

Daar leren wij zwijgen voor de hoge God, omdat Gods wet ons veroordeelt, ons geweten ons aanklaagt. Daar is het alleen: Ik deed door mijne zonden Hem al die jammeren aan. Daar gaat Christus echter spreken: Ik zal u zondaar aannemen als mijn kind. Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw. Daartoe stond Ik zwijgend voor Herodes.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 maart 1970

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Jezus zwijgt voor Herodus

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 maart 1970

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's