VEEL KERKVOLK WENDT ZICH TOT GEREFORMEERDE BOND

De Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk groeit gestadig in aantal en in gebondenheid aan de kerk. Veel wat geschiedde in en rond de kerk, deed dit deel der kerk vaster teruggrijpen naar het onaantastbare. Oproep tot geloof kan alleen het behoud van de kerk zijn.

Dit zei voorzitter ds. W. L. Tukker uit Groot Ammers zaterdag 2 mei in zijn openingswoord op de jaarvergadering van de Gereformeerde Bond. 

Hij constateerde dat veel kerkvolk zich met vernieuwde trouw tot de bond wendt vanwege zijn beginsel, dat niet teleurstelt en niet verveelt en ook in het klimmen der jaren vastigheid geeft.

De bond heeft thans driehonderd predikantsplaatsen en zoveel kerkvolk, dat hij niet meer gebagatelliseerd wordt. „Ook onze offervaardigheid doet ons echt niet achteraan staan in de kerk. Dit volk bezit een bijbelgetrouwheid en een kerkgetrouwheid, die ons innerlijk geloofsleven heeft geschonken, dat anderen missen”.

Ds. Tukker constateerde met dankbaarheid, dat de rechtmatige kritiek van dr. J. G. Woelderink op een doperse verbondsleer en een onderschatting van de sacramenten is aanvaard. De heilzame vruchten zijn daarvan in tal van gemeenten niet uitgebleven.

Kranke prediking

Toch betreurde ds. Tukker het nog aan de rechterzijde van de Gereformeerde Bond een „kranke prediking" aan te treffen, „aan de rand, waar men de Nederlandse Hervormde Kerk alleen gebruikt voor de verbreiding van eigen ideeën. Dit is van de Gereformeerde Bond niet gewenst, maar duidelijk veroordeeld”.

Ds. Tukker wilde dat dit verschijnsel eens grondig en theologisch bekeken en duchtig ter sprake zou komen.

„Wij hebben ons volk aan beide zijden te bewaren bij het fundament, het totaal van de belijdenis en het totaal aan het Woord van God. Het gaat niet aan, het Woord eindeloos te vergeestelijken, alsof het niet geestelijk genoeg zou zijn. Wij laten ons niet in allerlei stelsels werken. Het werk van de Heilige Geest is nooit in enig stelsel te wringen”.

Ds. Tukker betoonde zich dankbaar voor het Werk dat zijn voorganger ds. G. Boer heeft verricht. Daardoor kwam er in de bond een verbreding van blik en een verdieping van inzicht voor de dingen die aan de orde zijn. Ds. Tukker voorzag zware tijden. Er woelt een anarchisme, dat ook de kerk bedreigt.

„Met het oog op de toekomst moeten wij weerbaar zijn en weerbaar maken. Onze weerbaarheid bestaat gewoon in ons geloof, in onze bijbel, in onze kerk. Het bij de kerk houden, dat is het bij de bijbel houden, het bij de bijbel houden is het bij het geloof houden, het bij het geloof houden is het bij God houden.”

Onze moeder

Tenslotte betuigde hij de trouw van de Gereformeerde Bond aan de Nederlandse Hervormde Kerk. „Zij is onze Moeder, zij heeft ons gebaard. Uit haar handen ontvangen wij de doop, het Woord, de belijdenis, het avondmaal, onze opleiding, de ambten, de gemeenschap der heiligen, die voorgingen, die volgen. In haar staan wij in de rij der voorgeslachten en der nageslachten”.

Trouwens, aldus ds. Tukker, waar zouden wij anders terecht kunnen?

Uit het jaarverslag van secretaris dr. H. Bout noteren wij, dat er geregeld contact is tussen de hoofdbesturen van de Gereformeerde Bond en van de Confessionele Vereniging. Er is een gezamenlijke brief van beide hoofdbesturen aan de kerkeraden in voorbereiding.

Penningmeester ds. J. Vermaas liet optimistische geluiden horen. Vorig jaar kon hij 26.000 gulden oversparen. Het vermogen van de bond bedraagt thans vier en een halve ton.

Ir. J. van der Graaf, hoofdredacteur van De Waarheidsvriend, vertelde dat het blad blijvend uitgebreid zal worden tot twaalf pagina's. Er komt onder meer een jeugdrubriek. Als de komende abonnee-actie lukt, hoeft de abonnementsprijs niet omhoog.

In de vacature-ds. G. Boer werd ds. A. van Brummelen uit Hierden in het hoofdbestuur gekozen.

Geloofsleven

's Middags refereerde ds. Van Brummelen over „Leven uit het geloof". Het leven uit het geloof is alleen dan gezond, wanneer het zich richt op het Woord van God.

Het mysticisme verlaat zich op invallen en stemmen. Men is daar meer gezet op hartstochtelijk gevoel. Het geloofsleven reguleert zich daartegen altijd naar de Schrift. Zo alleen ontvangt het zekerheid. Daaruit vloeit ook voort, dat de gelovige zich absoluut onderwerpt aan Gods gezag over alle terreinen van het leven.

Voorts waarschuwde ds. Van Brummelen, om het geestelijke en het natuurlijke niet van elkaar te scheiden. Het godsdienstige doordringt dan het natuurlijke niet. De Reformatie heeft van meet af aan dit gevaar onderkend en bestreden.

Een krachtig geloofsleven intussen gaat in de wereld niet volkomen op. Er blijft een ascese. Het geloof haakt naar de voleinding aller dingen. Daarbij werkt de Geest de overtuiging, dat het einddoel ook inderdaad wordt bereikt. De gelovige ontvangt tot vertroosting ook een gezicht in de erfenis, aldus ds. Van Brummelen. (Uit „De Rotterdammer”)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen