KRONIEK

„Wij wilden Jezus wel zien."

In de „Haagse Post" van 13—19 mei jl. staat een vrij uitvoerig artikel „Jezus is terug". Alsof Hij ooit weg was, Die beloofde: Ik ben met ulieden! In het patroon van de God-is-dood theorieën kan Jezus echter geruime tijd over de einder zijn om dan weer tevoorschijn te treden. De schrijvers van het artikel wijzen erop hoe de befaamde popgeneratie Jezus weer ontdekt heeft. Er is grote vraag naar grammofoonplaten met liederen, maar dan wel heel nieuwe en moderne, waarin Zijn Naam op voor ons barbaarse wijze wordt bezongen. Crucifixen en rozenkransen zijn weer zeer begeerde artikelen. De Haagse Post houdt zich uitvoerig bezig met een massale Jezus-cultus. Alle mogelijke moderne stromingen op politiek en maatschappelijk leven alsook verscheidene mystiek getinte bewegingen naasten Jezus. Ds. Koole (de vurige promotor van de onlangs geruchtmakende filmvertoning van de „Zoon des mensen") zegt dat de kerken ten aanzien van Jezus „bezitsdrang hebben ontwikkeld", in de trant van „mijn Jezus" waar anderen met hun handen af moeten blijven. Maar goed, deze soms wel erg warhoofdige groepjes doen precies hetzelfde. Zelfs de drugs komen erbij om de popgeneratie Christuservaringen te verschaffen.

Ik kan onmogelijk het hele artikel weergeven. Er staat een boel onzin in.Ook dat de homofielen Jezus al voor zich hebben opgeëist. Sommigen zeggen, dat Hij aan ongeneeslijke zwerflust leed. Was Hij een kosmonaut, vragen weer anderen.

Het artikel haalt heel veel overhoop. Uiteraard komt wel eens een klein beetje uit het Evangelie ter sprake, maar ik miste bij het lezen pijnlijk wat de Heere zelf heeft gezegd: Onderzoekt de Schriften, want die zijn het die van Mij getuigen.

Bedoeld zijn uiteraard de geschriften, die we de oud-testamentische noemen. Begrijp goed waarop ik met die constatering wil attenderen. Het getuigenis is waarachtig in de mond van de twee testamenten, die getuigen. We kunnen over Jezus heel wat overhoop halen, zoals het bedoelde artikel doet, veel nonsens verkopen en hier en daar wel eens een zinnige opmerking plaatsen, ofschoon ik er niet veel ben tegengekomen, maar ik acht, dat we slechts gezaghebbend over Jezus kunnen spreken, wanneer we dit doen vanuit het getuigenis, dat Hij zelf authentiek heeft verklaard.

Laten we echter toch ook wel in overweging nemen, hoeveel critiek we ook opspuiten en hoezeer we onze schouders van optrekken blijvend krom maken, dat hoe ongelukkig misschien en naar ik aanneem wel tot der popgeneratie tevredenheid beantwoord, de vraag toch hier en daar wel degelijk opklinkt bij zo'n typische generatie: Wij wilden Jezus zien. Zijn we dan bij machte om passend daarop in te gaan? Kunnen we ons verstaanbaar maken? Dat is ook een kruis, want de woorden en zinnen van honderd, tweehonderd, of beter driehonderd of nog zuiverder van vierhonderd jaar geleden, worden zonder meer niet begrepen, niet als bedoeld verstaan door huidige generaties. Want ik acht het volstrekt in de lijn, dat een of andere generatie evengoed als ze jacht maken op rozenkransen op een goede dag een Oude Staten-Vertaling in oude druk als orakel hanteert. Maar dat is niet waarlijk begrijpen.

De opdracht is in woord en in eenvoudig oprecht optreden de Heere Jezus te laten zien. We moeten ons evengoed als voor de Toradjas en de Bantoes toeleggen op de studie van de taal.

Gereformeerde gezindte

Volgens stroomlijn kom ik op een ander chapiter. Het in onze kring niet onbekende maandblad „Wapenveld" bezag het verschijnsel gereformeerde gezindte vanuit diverse gezichtshoek en door verschillende bril. Het was in hoofdzaak een inventarisering van groepen en elks wederwaardigheden. Ik kan me indenken, dat het een belevenis is, wanneer je als schoolklas na dertig jaar weer eens bijeen bent en allemaal eens vertelt wat er intussen ieder gepasseerd is. Hé ... zeggen we dan. Dit was bepaald geen reünie. Wat diagnose gaat, wat prognose ook wel misschien, maar, o, die therapie. Of komt die ons niet toe? Als we nu eens zeiden: Gij gereformeerde gezindte, voorzover ge u niet schaamt zo te heten, zie het als uw taak en opdracht om in deze even verscheurde en verwarde wereld Jezus te tonen, Jezus zoals Hij waarlijk is de Christus der Schriften. Want soms praat je het beste uit als je met elkaar doende bent. Het is, ben ik geneigd te zeggen; onbegonnen werk. Immers het is al zo ontstellend moeilijk om nu eens heel precies een ander te vertellen wat je diepste oogmerken en gedachten zijn. De narigheid namelijk is dat die ander je al „ziet", voordat je nog een woord hebt gezegd.

Hoofdzaken en bijzaken onderscheiden. In de grote lijnen moet eenheid heersen, maar in kwesties van ondergeschikt belang is verdraagzaamheid gewenst en ter plaatse. Hou maar op, ik weet er alles van. Maar juist in die onderlinge geschilpunten ligt de rechtvaardiging van ons bestaan als denominatie. Ge „ziet" me al voor ge me hoort. Voor de Heere God zijn we er hopelijk met heel ons hebben en houden, met al onze geliefkoosde ideeën en bepaalde principes aan gegaan, maar voor de ander, die we gelijk moeten liefhebben, valt het niet mee compleet alles te laten varen.

Kampen

We zullen naar het Mekka van de gereformeerde gezindte moeten om de familieband te ervaren. Doch ook daar zijn levensgrote problemen, die niet aanlokkelijk zijn om ons erin te storten. De student van de Theologische Hogeschool, die berucht werd vanwege zijn CPN-candidaatschap voor de Kamper vroedschap, riep in bloedeigen kring emotionele verdeeldheden op. Trap eruit, riep de predikant. Wij professoren beschouwen alle aspecten en die zijn er vanwege de heersende democratiseringsdrift niet minder op nu gemeende jongeman ook deel uitmaakt van de grondraad of iets navenant. In Kampen staat het hoofd naar andere dingen, dat is duidelijk. Of komen we daar weer terecht bij onze popgeneratie, die ons op de rails zette voor deze kroniek?

Twee

Willen we Jezus horen? „Wederom zeg Ik u: indien er twee van u samenstemmen op de aarde over enige zaak, die zij zouden mogen begeren, dat die hun zal geschieden van mijn Vader, die in de hemelen is". Op die manier zie ik het gebeuren met die gezindte. En met die anderen evengoed. Als er maar twee zijn vast.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen