De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De aanstaande synode en de A.KV.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De aanstaande synode en de A.KV.

7 minuten leestijd

De synode van de Ned. Herv. Kerk zal zich volgende week buigen over de resultaten van de A.K.V. Op de A.K.V. is ook gesproken over de belijdenis. Er werden zelfs op dit punt moties aangenomen. Waar de synode zich dan verder mee zal moeten bezig houden. In stemming werd gebracht de volgende motie van de heer W. Hartsuiker te Meppel.

„De A.K.V. op 16, 17 en 18 mei te Driebergen bijeen, brengt onder de aandacht der synode:

a. Dat de Kerk geen sociaal instituut is, om door middel van de leer der medemenselijkheid te zorgen dat alle mensen van de wieg tot het graf evenveel of even weinig hebben.

b. De Kerk ook geen organisatie is, om zich voor bepaalde politieke doelstellingen door diverse politieke groeperingen te laten gebruiken, om hun politieke doelstellingen te helpen bereiken.

c. Dat de Kerk een door God gegeven instituut is, dat de mens wil en moet leren, door dood en graf heen te komen.

God heeft daartoe de Kerk de prediking van het evangelie van Jezus Christus toevertrouwd.

Dit evangelie moet aan de bevolking van Nederland en daarbuiten, recht gebracht en gepredikt worden, naar de Schriften die in onze Bijbel zijn samengebracht.

Dit is de leer des Heils, welke gepredikt moet worden tot heil des volks. De Nederlands Hervormde Kerk, zijnde de oud vaderlandse Kerk der Hervorming, heeft zich daaraan te houden.

De Nederlands Hervormde Kerk heeft dit zelf, voor zichzelf vastgelegd in haar Kerkorde, en wel in het bijzonder in artikel X van deze Kerkorde. Deze leer is, tot lering verder uitgewerkt in haar belijdenisgeschriften. Zij moet haar prediking brengen volgens de lijn die deze belijdenisgeschriften aangeven.

De Synode moet de dienaren des Woords nadrukkelijk daarop wijzen, zich hieraan te houden, en hiervan niet af te wijken, want de Nederlands Hervormde Kerk moet afwijzen wat haar belijdenisgeschriften weerspreekt. Met minder kan de A.K.V. niet tevreden zijn, want anders is de Nederlands Hervormde Kerk als een trouweloze moeder, die haar kinderen heeft prijsgegeven aan allerlei wind van leer.

d. Wanneer de Synode evenwel doet zoals hierin is gevraagd, dan is een basis gelegd op grond van de waarheid der Schriften, om tot een éénheid te komen met alle andere Kerken der reformatie in Nederland, en kunnen deze Kerken weder terugkeren en zich voegen tot de éne vaderlandse Kerk der reformatie, nl. de Nederlands Hervormde Kerk, hetwelk deze Kerken dan kunnen doen, zoals zij zelf ook hebben beloofd in hun verschillende actes van afscheiding en wederkeer."

De uitslag was: zeer kleine minderheid voor; grote meerderheid tegen. Dat weten we nu dus. Ieder neme er nota van.

Ook een ander voorstel kwam ter tafel en werd in stemming gebracht. De inhoud daarvan was dat de fundamentele inhoud der belijdenisgeschriften zou moeten worden gehandhaafd maar aan de vorm en formulering een eigentijdse vernieuwing zou worden gegeven. Men zou zo zeggen: Toch wel een hoogst gematigd voorstel, tegemoetkomend aan allen, die zich stoten aan oude vormen en formuleringen. De uitslag van de stemming?

Kleine minderheid voor. Dus? Grote meerderheid tegen. Ook hier neme men nota van.

Wat wilde men dan? De oude belijdenisgeschriften geheel afschaffen? Och neen. Waarvoor zou men dat willen? Zij mogen er best blijven. Als men er maar niet meer mee behoeft te rekenen. Zoals oude museumstukken. Dat werd dan ook uitgesproken, deze oude geschriften zouden onaangetast blijven bestaan maar (en nu komt het) als monument van het belijden der kerk in de geschiedenis. Dus? Niets veranderen maar ze opbergen bij de oude paperassen van vroeger. Toen hadden ze betekenis, voor die tijd maar nu niet meer. Monumenten zijn mooi om naar te kijken maar je doet er niets mee. Het zou onbehoorlijk zijn als men zo'n monument vernielt, dat doe je als kerkvergadering niet. Maar verder? Uit!

Komt er dan nog wat nieuws? Jazeker. Er komt een nieuwe catechismus (net als bij de roomsen). Maar vooral niet te eng. Hij moet ruim zijn. De roomsen moeten er ook bij meepraten. Het belijden in de kerk wordt pluriform, ook dat werd aangenomen. Dat betekent heel concreet: Het zal zus worden gezegd en zo, naar ieders smaak en ieders gevoelen. Beslist niet voluit gereformeerd. De vraag of de hervormde kerk haar reformatorisch karakter zal moeten bewaren leverde geen duidelijke uitspraak op. Geen wonder. Rome staat voor de deur. Neen, nog erger: Rome is al binnen. Pater Lescrauwaet (ook aanwezig) sprak voor de radio zijn hoop uit, dat binnen niet al te lange tijd Pastoraal Concilie en AKV samen zullen vergaderen, een zullen zijn. Wie weet, hij maakt een redelijke kans.

Natuurlijk kwam op de AKV ook ter sprake de taak van de kerk ten aanzien van de wereld. Van een kerkvergadering anno 1970 kan niet anders worden verwacht. De wereld zit de kerk hoog. Als God haar even hoog zat als de wereld, zou ik dit stuk niet behoeven te schrijven. Er zou nooit een AKV zijn gehouden. De zogenaamde Godsvraag werd geschoven naar de vervolgzitting in het najaar. De wereld kan niet wachten. God wel. En wat zal er dan van Hem gezegd worden. Misschien hetzelfde als wat mevr. Buis deed?

Een der voorstellen luidde als volgt: De kerk dient te spreken wanneer de steeds veranderende situaties in de samenleving in tegenspraak zijn met de visie die de kerk vanuit haar inspiratie van het evangelie heeft.

Als je zoiets leest hoor je een echo. Honderden eerwaarde, weleerwaarde, hoogeerwaarde, geleerde, zeergeleerde, hooggeleerde en ook heel gewone heren en dames roepen in onze tijd als in één koor: De kerk is er voor de wereld. De politieke taak van de kerk is nummer één. De kerk moet zich solidair verklaren met verongelijkte rassen, de armen, en ontrechten, moet kiezen voor de revolutie, zonodig inclusief het geweld, moet protesteren tegen Amerika, tegen Zuid Afrika, tegen Griekenland en Portugal, tegen de status quo en het establishment, moet de partij kiezen van rebellerende studenten, Dolle Mina's, kabouters en alle mogelijke maatschappijvernieuwers, moet Karl Marx (vader van het communisme) eren als een christelijke profeet en niet te vergeten de revolutionaire filosoof Herbert Marcuse. Een koor dat zo groot is en een zo hels lawaai laat horen, krijgt natuurlijk een echo. Het was deze echo, die ik beluisterde op de AKV, staande op grote afstand. Ik wil maar zeggen: Er werd niets nieuws gezegd, maar het werd nogeens gezegd en met nadruk gezegd.

Het evangelie werd er bij gehaald. Er werd gesproken over evangelische inspiraties. Ook al weer zo'n modewoord. Anderen, te weten humanisten, communisten, rebellen en kabouters doen het vanuit hun inspiratie, laten wij hetzelfde doen maar dan vanuit evangelische inspiratie.

Naar mijn overtuiging trekt men aldus het evangelie dat mij daar te hoog en te heilig voor is, naar beneden in de sfeer van humanisme en révolte.

De kerk heeft al veel te veel aan politiek gedaan. Zij is verpolitiseerd. Er gaat geen synodezitting voorbij of er worden politieke uitspraken gedaan en dan allemaal in dezelfde geest. De kerk verraadt hiermee haar eigen wezen. Zij zou zich moeten houden bij het evangelie. En dan dat woord evangelie in de bijbelse zin: blijde boodschap van genade en vergeving voor verbrokenen van hart en verslagenen van geest! Juist zo zou zij in de wereld een getuige zijn, en meer voor de wereld betekenen dan met wat zij nu allemaal doet en organiseert. Zij heeft zich met haar politieke uitspraken aan de wereld gelijk gemaakt; zij is God kwijt en verliest de wereld op de koop toe. Zou zij eerst het koninkrijk Gods zoeken, dan zouden alle andere dingen haar toegeworpen worden. Ook voor de kerk geldt: Gij bekommert u over vele dingen, maar één ding is nodig. Al met al, het zij met droefheid geconstateerd: de AKV was een heilloze zaak, een ramp. God moge zich nog over onze kerk ontfermen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juni 1970

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's

De aanstaande synode en de A.KV.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 juni 1970

De Waarheidsvriend | 10 Pagina's