Beleidsnota Generale Diakonale Raad

Bij de behandeling van het jaarverslag van de Raad voor de Zending werd ter synode opgemerkt dat de Generale Diakonale Raad in Herv. Gereformeerde gemeenten een goede naam heeft. Dat neemt niet weg dat met name ds. K. Exalto een aantal fundamentele bezwaren ter tafel bracht toen de beleidsnota van de G.D.R. ter tafel kwam. Hij signaleerde dat uit deze beleidsnota duidelijk blijkt hoe de kerk zich steeds meer op het terrein van de politiek beweegt. Het diakonaat maakt zich te breed. Niets minder dan een maatschappijvernieuwing wordt gepropageerd. De roep om nieuwe structuren wordt een nieuw evangelie. Het evangelie is echter de boodschap van vernieuwing van het hart. Van daaruit moeten dan de structuren worden vernieuwd. Ds. Exalto betreurde de koers die de G.D.R. kennelijk is ingeslagen door ook de politiek met name te noemen. Bovendien vond hij de politiek die bepleit werd een linkse. Hij pleitte voor barmhartigheid in de bijbelse zin van het woord. Zoals Christus het zelf zegt in Lucas 12: 'Ik wil barmhartigheid en geen offeranden.' Ook drs. G. Plaisier uit Ridderkerk laakte de eenzijdigheid van de nota gezien de tendens die in de nota aanwezig is om de gevestigde orde te bestrijden.

Ds. G. Hamoen uit Heusden beantwoordde ds. Exalto namens de G.D.R. Hij meende dat het diakonaat niet kan volstaan met de gevolgen van de zonde te bestrijden maar ook de oorzaken op het spoor moet komen. Het diakonaat heeft z.i. dan ook ten volle te maken met de politieke structuren, zelfs zó dat in grensgevallen ingesprongen moet worden in revolutionaire situaties. De overheden moeten worden opgeroepen tot gerechtigheid. De mens moet worden gezien in zijn totaliteit. In het N.T. is er sprake van dat Christenen hun land verkopen. Christus heeft bovendien de demonen uitgedreven, aldus ds. Hamoen. Ds. L. Alons van de G.D.R. bestempelde de visie van ds. Exalto als een uiting van een deel van de kerk dat achterblijft bij de diakonale ontwikkelingen. In de kerk wil men behouden wat men van grootvader meegekregen heeft, aldus ds. Alons.

Ds. Landsman stelde dat in de Bergrede het begrip barmhartigheid nauw samenhangt met de vraag naar gerechtigheid en vrede. Hij zag de sociaal diakonale taak als een primaire evangelische functie voor de kerk.

Ds. Van Veen bracht de politieke functie van het diakonaat nogal onomwonden onder woorden door een deelname van de Raad voor Overheid en Samenleving in de Gen. Diak. Raad te bepleiten. Het gaat volgens hem om verandering van structuren, ook in Nederland zelf. Hij pleitte ook voor een exploratie diaken, een diakonale ombudsman, een kabouterdiaken, die gespitst is op de politieke ontwikkelingen als zodanig de politieke problemen voor het diakonaat opspoort. Inmiddels werd van enkele zijden gesteld dat er een zekere kilheid komt rondom het diakonaat. Ds. Ph.A. Warners uit Utrecht zei dat het diakonaat onpersoonlijk dreigt te worden en een beroepsmatige aangelegenheid wordt. Daardoor verdwijnt de belangstelling in de gemeenten. Hij pleitte voor een herwaardering van het diakonaat. Het diakonaat moet in de eredienst en in de gemeente leven. In dit verband merkte ds. A.W. Kranenburg uit Hoogeveen op dat in het diakonaat als het goed is ook het pastoraat aanwezig is. Ds. J.C. Delbeek uit Hardegarijp pleitte voor een theologie van het diakonaat. De vroomheid van het diakonaat moet meer de aandacht hebben. Dan gaat ook de gemeente weer diakonaal leven en verdwijnt de kilheid, die nu door eenzijdige nadruk op deskundigheid wordt opgeroepen.

Ds. F.H. Landsman merkte op dat de geestelijke volksgezondheid meer de aandacht zal moeten hebben. Op dat terrein moet meer diakonaal-pastoraal worden gehandeld.

Tenslotte was er nog het bezwaar tegen de beleidsnota, voornamelijk onder woorden gebracht door drs. G. Plaisier uit Ridderkerk, dat voorgesteld wordt de administratieve en beheersaangelegenheid van kerkeraad, kerkvoogdij en diakonie gezamenlijk te behartigen. Deze confiscatie van de kerkelijke gelden zou z.i. als een boemerang werken in de gemeenten. De beleidsnota werd tenslotte door de generale synode met 3 stemmen tegen aanvaard.

In een artikel van vorige week hebben we op de politieke tendenzen in deze nota gewezen, waartegen we diepgaande bezwaren hebben. Dat neemt overigens niet weg dat in deze nota ook duidelijk wordt hoe door de diakonale arbeid van de kerk in allerlei sectoren prachtige hulp wordt geboden. Dat bleef in de discussie ter synode eigenlijk wat buiten beschouwing doordat de beleidslijn t.a.v. politieke ontwikkelingen duidelijk de hoofdaandacht kreeg. Terecht overigens, omdat hier een principiële achtergrond door klinkt die een ombuiging betekent van het diakonale beleid tot nu toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen