KERKNIEUWS

BEROEPEN TE:

Groningen (3e stud.-pred., toez.), mej. H.G. van der Waals, vic. te Utrecht — Houten, P.J. Dorsman te Staphorst — Nieuw-Vennep (toez.), C.J. Baart te Raamsdonk — Rotterdam-Zuid, I.F.C. van 't Hof te Zutphen — Rouveen, J. Noltes te Ridderkerk — Haarlem, M. van den Bosch te Goes — Leerdam (vac. S.W. Verploeg) en te Lunteren (vac. R. de Bruin), L. van Nieuwpoort te Sliedrecht — Nieuw-Beijerland, kand. A.W. van der Plas te Katwijk aan Zee — Wierden (toez.), J. Kruijt te Hillegersberg — Barneveld (vac. J. van Rootselaar), D. van den Berg te Huizen — Hollandscheveld, C. van Schoonhoven te Vreeswijk — Leusden (toez.), H.F. Venema te Sint Johannesga — Nunspeet, L. van Nieuwpoort te Sliedrecht — Vlissingen, E. Bouman te Urk — Delft, L. de Ru te Soest — Wieringermeer (vac. J.W. van der Heide), M.H. Boogert te Hellendoorn.

AANGENOMEN NAAR:

Ingen (toez.), H. Smits te Jaarsveld, die bedankt voor Colijnsplaat (toez.) — Leens c.a. (toez.), W.A. Hage te Nieuw-Nickérie, die bedankt voor Norg (toez.) — IJsselstein (vac. J. Korpershoek) J.W. Zimmerman te Schiedam — de benoeming tot bijstand in het pastoraat te Papendrecht (b.w.i.w.), A. de Bruijn, a.s. em. pred. te Giessen-Oudekerk.

BEDANKT VOOR:

Hilversum, A. Romein te Wezep — IJsselmuiden, H. Jongerden te Veenendaal.

EMERITAAT VERLEEND AAN:

A. Oskamp te Voorhout — P. Klap te Zeist (om gez. red.).

VERHUISD

Ds. G.J. Wisgerhof is van Daarle verhuisd naar: Laan der Vrijheid 34, Bergschenhoek, tel. 01892-2295.

Ds. J. v. Rootselaar is verhuisd van Barneveld naar: Burg. v. Engelenweg 135 te IJsselmuiden, tel. 05202-3433.

COLLOQUIUM HULPPREDIKER

De Raad voor de Herderlijke Zorg in de Ned. Herv. Kerk heeft op 22 juni jl., na gehouden colloquium met een vijftal candidaten, de bevoegdheid voor hulpprediker, als bedoeld in ordinantie 13 artikel 37 van de kerkorde, verleend aan de heren:

G. Jansen, voorganger Herv. Evangelisatie te Driedorp (gem. Nijkerk).

J. Schaap, voorganger Herv. Evangelisatie te Kerkenveld (gem. Zuidwolde).

De heer K.J. Visser, Ambachtsherenlaan 431 te Zoetermeer, slaagde dd. 22-6-'70 voor het colloquim hulpprediker. Hij is weer in de gelegenheid voor te gaan in de dienst des Woords. Zijn telefoonnr. is 01790—5268.

HERV. GEREF. EVANG. LEEK EN OMSTR.

Het bestuur van de herv.-geref. evang. te Leek, deelt in verband met de vakantiegangers mede, dat iedere zondag herv.-geref. diensten worden gehouden in het Dorpshuis de Til, Tolberterstraat 36, Leek.

Ook voor vakantiegangers, die verblijf houden in de omgeving van Roden en Langelo (Dr.) behoeft de afstand geen bezwaar te zijn.

Aanvang van de diensten in de maanden juli en augustus 's morgens 9.30 uur, 's middags half 3, met uitzondering van zondag 5 juli, dan inplaats van half 3, 's avonds 7 uur. U kunt verder kontakt opnemen met de heer G. Plas, tel. 05945—2445.

GRATIS GRAMMOFOONPLATEN

Stichting 'De Band met God' te Bloemendaal stelt ook dit jaar via mededeling in alle christelijke bladen voor plm. ƒ30.000,— beschikbaar aan gratis grammofoonplaten met geestelijke liederen (uitsluitend tijdens juli en augustus). De pakketten platen zijn speciaal bedoeld voor zieken, blinden en gehandicapten.

De gratis pakketten kunnen worden aangevraagd bij Stichting 'De Band met God', Postbus 34, Bloemendaal met bijsluiting van ƒ5 — per aanvrage voor verzend- en administratiekosten. De aanvrage moet zijn voorzien van naam, adres en handtekening van predikant of huisarts. De aanvrage kan alleen worden ingediend door chronisch zieken, gehandicapten, blinden en bejaarden en door hen, die in sanatoria e.d. zijn opgenomen en niet in staat zijn ooit met vakantie te gaan. Aanvragers van vorige jaren komen niet meer in aanmerking.

Het is de wens van Stichting 'De Band met God' door deze aktie veel blijdschap en bemoediging te brengen. Een dergelijke jaarlijkse aktie wordt mogelijk gemaakt door de velen, die hun geestelijke muziek via BmG. Gram. platen te Bloemendaal kochten, òf reeds een gift voor dit doel gaven. Uw giften voor deze aktie, groot èn klein, worden dankbaar tegemoet gezien op giro 1918183 tnv. Stichting 'De Band met God', Bloemendaal (onderop strookje vermelden: gift ziekenaktie).

HOOGESCHOOL TE BAZEL

De nieuwe 'bijbelgetrouwe' theologische hogeschool te Bazel start in oktober haar colleges. De school, die de naam Vrije Evangelische Theologische Academie draagt, verwacht een stroom van studenten uit het hele Duitse taalgebied, vooral uit de kringen van de belijdenisbeweging 'Geen ander Evangelie'.

Deze hogeschool is geboren uit de verontrusting onder vele protestanten over de nieuwe inzichten aan de bestaande theologische faculteiten.

Volgens de statuten moeten de leiding en de docenten de 'onbeperkte goddelijke waarheid en autoriteit van de ganse Heilige Schrift in leer en leven' onderschrijven. Zij dienen afkerig te zijn van elke kritische houding of theologie, die de Bijbel geheel of gedeeltelijk problematisch stelt. Zij moeten de Bijbel opvatten als 'een door de Geest gewerkte eenheid zonder werkelijke tegenstrijdigheden’.

Aan de toestemming door de kantonale regering van Bazel ging meer dan een jaar touwtrekken met de theologische faculteit van de Bazelse universiteit vooraf. De faculteit stelde, dat de statuten van de nieuwe hogeschool 'zuiver reformatorisch verstaan van de Schrift en een daaruit voortvloeiende wetenschapsbeoefening' onmogelijk maken.

De hogeschool is volledig zelfstandig tegenover staat en kerk. De middelen worden door gelovigen van verschillende kerken en groepen bijeengebracht. Zij staat open voor studenten uit alle kerken. De toelatingseisen zijn dezelfde als voor de universiteiten.

De studie duurt minstens vier jaar. Men wil gebruik maken van de modernste studiemethodieken. De bijbelse vakken zullen op de voorgrond staan. Grote aandacht zal worden geschonken aan een grondige kennis van de bijbelse talen.

Zes docenten hebben een benoeming aanvaard, meest Duitsers. De leiding heeft dr. S. Külling, die tot nu toe hoogleraar was aan de vrije evangelische theologische hogeschool in Vaux sur Seine. Deze hogeschool, die enkele jaren geleden geopend werd, beoogt hetzelfde voor het Franse taalgebied. Men stelt zich een nauwe samenwerking voor.

Er heeft in Bazel al eerder een dergelijk instituut bestaan, van 1876 tot 1914.

G.Z.B. EN AFRIKA

De Hervormde Kerk van Oost-Afrika is door de Hervormde Wereldbond toegelaten als lid. Ook de Toradjakerk op Celebes heeft het lidmaatschap aangevraagd. Beide kerken onderhouden nauwe contacten met de Gereformeerde Zendingsbond in de Nederlandse Hervormde Kerk.

De oorsprong van de Hervormde Kerk van Oost-Afrika ligt in 1944, toen de Nederduitse Gereformeerde Kerk van Zuid-Afrika daar zendingswerk begon. In 1961 nam de GZB dit werk over. In 1963 werd deze kerk zelfstandig.

Zij telt thans drieduizend leden in meer dan vijftig gemeenten. Er zijn vier predikanten en 45 evangelisten in actieve dienst. Vier studenten zijn in opleiding. De Hervormde Kerk van Oost-Afrika werkt in een deel van Kenia, waar de Presbyteriaanse Kerk van Oost-Afrika (die al sinds 1956 lid is van de HWB) geen gemeenten heeft.

De Toradjakerk, die zelfstandig werd in 1947, heeft 170.000 zielen.

Beide kerken zullen vertegenwoordigd zijn op de assemblee van de HWB, in augustus in Kenia's hoofdstad Nairobi.

Het lidmaatschap van de HWB is ook aangevraagd door de Ethiopische Evangelische Kerk Bethel. Deze kerk is ontstaan uit Amerikaanse presbyteriaanse zending in het westen van Ethiopië en telt 17.000 belijdende leden.

BIJBEL IN 1413 TALEN

De Bijbel is volgens de nieuwste statistiek van de wereldbond van bijbelgenootschappen geheel of gedeeltelijk overgezet in 1413 talen.

De complete Bijbel is beschikbaar in 244 talen, alleen het Nieuwe Testament in 324 talen, terwijl dan nog eens in 845 talen slechts enkele boeken of hoofdstukken vertaald zijn.

De 49 bijbelgenootschappen, die bij de wereldbond aangesloten zijn, hebben in 1969 meer dan 145 miljoen bijbels en bijbelgedeelten verkocht of weggegeven. Dat is vergeleken met 1968 een toename van een derde deel.

DR. W. AALDERS OVER CULTUUROPDRACHT

In ’De Rechte Straat' stelde ds. H.J. Hegger een vraag aan dr. W. Aalders over de christelijke cultuuropdracht, n.a.v. een referaat van dr. W. Aalders hierover op een toogdag van de stichting In de Rechte Straat. Hieronder volgt de vraag van ds. Hegger en het antwoord van dr. Aalders.

Deze morgen las ik in Ex. 31, hoe de Here Bezaleël had aangesteld om te maken: 'de tent der samenkomst en de ark der getuigenis en het verzoendeksel, dat daarop zal zijn, en al het gereedschap der tent', enz. (vs. 7—11). En dan zegt de Here van hem: 'Ik heb hem vervuld met de Geest Gods, met wijsheid en met verstand en met wetenschap, namelijk in alle handwerk; om te bedenken vernuftige arbeid; te werken in goud en in zilver en in koper...' (vs. 3—4).

Hier zien we, dat althans deze kunstenaar Bezaleël direkt door Gods Geest werd geïnspireerd. Die Geest heeft ervoor gezorgd dat zijn handen niet nodeloos trilden bij het drijven van het goud, zilver en koper.

En ik kan dat ook nog begrijpen van Rembrandt, als hij zijn bijbelse taferelen schildert, zijn Terugkeer van de Verloren Zoon bijvoorbeeld. Maar hetzelfde soort meesterschap trof ik ook aan bij zijn andere schilderijen.

Wat is die gave dan? Ik meen dat we het moeten vergelijken met de wonderen van de schepping buiten de mens. De Bijbel leert ons daarin God te aanbidden: 'De hemelen vertellen Gods eer en het uitspansel verkondigt Zijner handen werk' (Ps. 19:2).

Moeten wij zo ook niet de Schepper loven, wanneer wij een weerglans zien van Zijn scheppingswerk in de werken van de grote kunstenaars? Toen ik de schilderijen van Rembrandt zag, begreep ik er iets — meer dan een 'iets' was het natuurlijk niet — van, hoe machtig de daad van de schepping Gods moet zijn geweest, toen Hij heel deze geordende wereld uit de chaos, uit het woeste en het ledige, te voorschijn riep.

Maar volgt daar niet onmiddellijk uit, dat ook wij een christelijke kultuuropdracht hebben? Moeten de kunstenaars onder ons hun gaven niet beschikbaar stellen voor de verheerlijking van Gods Naam? Wanneer zij in het gebed vragen om de inspiratie van de Heilige Geest, mogen zij dan niet vertrouwen dat hun werk dan een christelijke kultuuropdracht zal zijn?

Omdat dr. Aalders op onze toogdag over dit onderwerp heeft gesproken, vroegen wij hem naar zijn mening hierover. Zijn antwoord luidt:

'U hebt mij geen eenvoudige vraag voorgelegd. Toch wil ik proberen er een antwoord op te geven. Ik begin met te zeggen dat ik, evenals u, de schilder Rembrandt bewonder. Ook ben ik het met u eens dat er op velerlei gebied 'kunstenaars' zijn geweest die de ruwe stof omvormden tot een instrument van geest. Hun oog, hun stem, hun handen, hun oor waren geïnspireerd. Hoe groots is het Messias-oratorium van Händel, hoe heerlijk de stem van Kathleen Ferrier.

Maar u hebt wel gemerkt dat ik mij heel voorzichtig uitdruk! Ik sprak van 'een instrument van geest'. Het gaat niet aan om kunstenaarschap zondermeer te verbinden met inspiratie uit de hemel en met Heilige Geest. Er is ook kunstenaarschap, dat leeft uit duistere en demonische inspiratie. Ook bij zulk kunstenaarschap worden wij getroffen door magistrale vormgeving van de stof. Maar de geest die eruit spreekt is niet van Boven, doch van beneden.

Ik erken dus met u het bestaan van een christelijk begenadigd kunstenaarschap. Doch het is zeldzamer dan vaak wordt gedacht. En dan moet ik er nog iets aan toevoegen, wat ik van prof. Gunning geleerd heb. Dat is dat het christelijk geloof het kunstenaarschap onder het kruis brengt, zodat het zich niet meer in ongeremde, spontane geestdrift uiten kan. Waarachtig christelijk kunstenaarschap kent zijn Pniël, zijn heup blijft altoos min of meer verwrongen, zijn gang toont altoos iets manks hier beneden. Daarom kan een gelovige kunstenaar zich nooit ten volle ontplooien. Hij kan niet de hoogten bereiken van een kunstenaar, die zich in zijn werken uitleeft. Waarom niet? Ik kan dat niet beter duidelijk maken dan met een voorbeeld. In de vorige eeuw leefde de uitermate begaafde christendenker Vinet, wiens preken en opstellen door hun artistieke vorm door iedereen bewonderd werden. Op het hoogtepunt van zijn roem kreeg hij een brief van de opwekkingsprediker Adolphe Monod. Deze waarschuwde hem met de volgende woorden: 'Gij hebt de gave om alles te kunnen verwoorden en alles te kunnen schilderen. Maar wat u ontbreekt, is de eenvoud. Als gij schrijft, maakt dat op mij de indruk dat gij meer met uw eigen gedachten bezig bent, dan dat gij staat voor de levende God dien men moet verheerlijken en voor de mensen die gered moeten worden. Is dat niet het gevaar van een auteur dat hij zó geboeid is door zijn gedachten, dat hij God vergeet? Het onmiddellijke getuigenis van Christus en het Evangelie raakt op de achtergrond. Ik bid u dus, broeder, dat gij bij uw schrijven u direkter stelt voor Gods aangezicht. De vorm zal er waarschijnlijk onder lijden, maar de kracht van uw getuigenis zal erdoor winnen!’

Waarachtig christelijk kunstenaarschap is een prijzen en verheerlijken van God! Het is een getuigenis van Jezus Christus! Maar het is dan het sterkste, wanneer de schone kunstvorm niet door haar meeslepende schoonheid de aandacht gaat richten op zichzelf en die vasthoudt. Dan wordt schoonheid en bekoorlijkheid een belemmering en obstakel. Daarom staat de kunstenaar onder de opdracht: 'Hij moet wassen, ik minder worden'. Hij weet van het gevaar van de kunst voor het direkte getuigenis!

En nu tot slot nog iets over uw opmerking over 'een christelijke kultuuropdracht'. Met datgene wat u zei over het kunstenaarschap kan ik een heel eind meekomen. U hebt dat uit het bovenstaande wel gemerkt. Maar met de verbinding van kunstenaarschap en kultuuropdracht heb ik het heel moeilijk. Kultuur is een groot woord, waarbij ik eerder denk aan Babel dan aan Israël en de christelijke gemeente. Laten wij toch niet vergeten dat de kultuur van Israël zeer armelijk is geweest vergeleken bij de omringende volken, behalve in de tijd van Salomo, en dat was niet Israëls beste periode! Eenvoud, soberheid waren de kenmerken van zijn bestaan. En was het zó niet ook bij de christelijke gemeente? Niet vele wijzen, edelen, kunstenaars... Waarom was dat zo? Het antwoord kan slechts zo luiden: een volk, een gemeenschap die een werkelijke roeping draagt, is maar voor één ding geschikt: het vervullen van die goddelijke roeping. En zodra het zich laat verleiden om op de wegen der volken te gaan en hun idealen na te volgen, wordt het ongeschikt om zijn roeping te ver­vullen.

Heeft de Gemeente, de christenheid, een kultuuropdracht of een goddelijke roeping? Ik denk dat u het met mij eens zult zijn dat het laatste het geval is. En kan nu zulk een roeping iets anders zijn dan een zó alles in beslag nemende zaak dat daarnaast van een wereldse kultuuropdracht geen sprake meer kan zijn!? Ik geloof van niet. Daarom ben ik zo huiverig om te spreken over kulturele verantwoordelijkheid. Het leidt ons af van het enige, waartoe wij als Gemeente in de wereld zijn gesteld: Predikt het Evangelie aan alle creaturen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen