KRONIEK

Solidair

In het juli/aug.nr. van de periodiek 'Evangelie en Industrie' verscheen een artikel over de vraag hoe we de bijbelse boodschap moeten uitwerken in deze industriële tijd. Een interessante kwestie ongetwijfeld. De schrijver, A.A.A. Schiebaan, student doctoraal theologie aan de V.U., verhaalt zijn ervaringen als tijdelijk ongeschoold arbeider in een Rotterdams bedrijf. Ge kunt een groot gedeelte van het betoog wel raden. Het is nuttig en nodig dat de pastor en de aanstaande herder solidair zijn met de man in de fabriek. Het oponthoud is lucratief. De student kan zich verplaatsen in situatie en milieu en de arbeider vindt dat het meer moest gebeuren, dat zielzorgers, met of nog precies zonder het puntje op de i, zich in het industrieel klimaat begeven. Bij nadere kennismaking vallen die mensen van de kerk niet helemaal tegen, al kan men zich moeilijk voorstellen dat zulke lui elke zondagmorgen voor een zaal met halve zachten staan te ... Met enige fantasie kunnen we zelf wel iets invullen op de stippellijn in de vorige zin. Het is volgens de schrijver niet de bijbelse boodschap die de kortsluiting tussen kerk en industriearbeider veroorzaakt, maar die hele andere ratteplan van kleding, pak, boordje etc. Het gaat om geestelijke leiders die sociaal solidair met de arbeider zijn. Het is een fraai verhaal en het zijn helemaal geen ongehoorde klanken. Toch vind ik iets 'rair' in dat solidair.

Het is heel gezond dat een predikant of aanstaande dominee eens de handen uit de mouwen steekt en hij mag heus wel weten wat er van maandag tot zaterdag in de maatschappij te koop is. Maar het hele verhaal is een zoekplaatje. De schrijver doet net of de geestelijke uitsluitend de kerk is en alsof de kerk in geen velden en wegen te bekennen is, wanneer de dominee in zijn ivoren woonstee huist. De domineeskerk meer dan ooit. Is er dan helemaal geen gemeente meer in de industriehallen en werkplaatsen en kantoren met het herscheppend woord in de rug: Gij zult Mijne getuigen zijn? Ademt de prediker en pastor niet iedere dag met zijn gemeente mee? Het is wat minder simpel dacht ik. Is de gemeente niet een overall van de dominee?

Onderweg

Elke bijdetijdse kerk is vandaag onderweg. Dat stond in een kerkelijk blad en het schalt voort in honderden kerkbodes. Op die wijs gaan de dingen. De kerk is op weg. Pilaar en Vastigheid zijn uit het lidmatenregister geschrapt. Zeker papieren leden geweest. De theoloog Jürgen Moltmann betoogt, dat het vroeger, althans in Amerika, wat makkelijker er naar toeging. Men kon altijd weer verderop, al verder westwaarts. Men zocht leve de vrijheid in de ruimte. In Europa en tegenwoordig ook in Amerika is het afgelopen met de ruimtevlucht. Europa kan zijn vrijheidslievende veelbelovende jeugd ook niet meer als kolonialen en kolonisten naar andere continenten dirigeren. Noodgedwongen moeten we het over een andere boeg gooien. We moeten de vrijheidsdrang en ruimtehang uitleven in de tijd. We zijn onderweg in de tijd. Vandaar het opstandige van deze tijd, zie daar een grondlijn voor de theologie van de revolutie. Het is wel een knap authentiek verhaal over de omschakeling van de ruimte op de tijd voor onze route door dit leven. Toch ben ik er na het geleerde betoog niet helemaal gerust op. Ik vraag me af of die revolutionaire vrijheidsdrang, die op weg is door de tijd, uiteindelijk toch geen plaats opeist en niet liquideren zal om levensruimte te verwerven. Zo maar een vraag.

Zendingsdag

Over de bekende eerste donderdag van augustus in Rijsenburg hoef ik niet veel meer te zeggen na het uitvoerig verslag. We konden geen beter weer wensen. Trof de opmerking van de gerepatrieerde spreker: Hoezeer is ons land zendingsterrein! Geen verschil meer tussen thuisfront en linie ginds of misschien dat van maanstandelijk eerste en laatste kwartier.

Scotch

Het is in Schotland als in Nederland. Het gereformeerde heeft zijn streken, het is niet overal even dik gezaaid. Een zondag in de Hooglanden leerde dat de Church of Scotland wel overaltegenwoordig is, maar de Free en Free Presbyterian vaak niet of een van beide bijvoorbeeld alleen maar 's middags in een gemeentehuis dat tevens als dorpshuis functioneert. De Church of Scotland is veelal volop bezig met wat de catechismus het derde stuk noemt zonder dat voldoende duidelijk wordt hoe de eerste twee stukken zijn geleerd en gepasseerd. De teneur: Wij zijn Christus' handen en voeten en we moeten ons daarmee begeven naar onderontwikkelde contreien. Het preekstationnetje van de free Church was een spelonk van Adullam, eenvoudigsten des lands kwamen bijeen om de Heere te vereren. De prediking in het teken van 'Alzo lief', klanken die zodra ze in het Nederlands waren vertaald heel vertrouwd waren: zonde en schuld, belijdenis en bekering, geloof en vernieuwing. Het heilloze van het God verlaten en gebroken bakken uithouwen.

Ook daar niet anders: de verticaal op de horizontaal. Verstandelijk zouden we concluderen dat het een het ander completer maakt en dat ieder ieders gebrek zou kunnen vervullen. Maar het is dan maar verstandelijk. Het horizontale is toch maar pover, hoezeer ook de verwerving en toeëigening van het heil wordt verondersteld. Het maakt de indruk van een bos snijbloemen, die trouwens niet ontbreekt. Het andere mag suggereren een accent op eerste stukken; leven we echter niet in een tijdvak van schromelijke onkunde inzake het beginsel van de leer van Christus en ontbreekt niet het fundament van bekering en geloof? Christus' handen en voeten, ja, indien Hij leeft in ons hart. Bekering tot God en geloof in Jezus Christus, het Evangelie der genade, dat is al de raad Gods. Zo luidde Paulus' prediking. Het risico is groot om opnieuw met een juk van dienstbaarheid bevangen te worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen