Na de werkbezoeken

Het moderamen is, zoals bekend, op tournee langs de classes. Dat is een omvangrijk karwei. Het bezoeken van 52 classicale vergaderingen is op zich al geen sinecure. Laat staan om alles wat gezegd wordt te verwerken. Over dat laatste willen we het in dit stukje toch even hebben. Wat gebeurt er na de werkbezoeken met alles wat op de synodale tafel kwam?

De A.K.V. is omgeven met een brede publiciteit, zowel vóór de vergadering als tijdens de zitting op de pinksterdagen, als ook daarna. Kort nadat de A.K.V. in eerste zitting was afgesloten verscheen een boekje waarin dat wat gezegd is, rijp of onrijp, is vastgelegd. Ieder kan er kennis van nemen. Wat op de A.K.V. ter tafel kwam was weliswaar slechts een weergave van wat in een deel van de kerk leefde. Maar het heeft in brede kringen van de kerk publiciteit gekregen. En dat wat ter sprake kwam heeft zijn uitwerking niet gemist. Ook in de brief, die het moderamen naar aanleiding van de werkbezoeken publiceerde, is de echo merkbaar van de geluiden die op de A.K.V. hoorbaar waren.

Als we ons niet vergissen krijgt het moderamen momenteel bij haar bezoek aan de classes nogal wat andere geluiden te horen. De Hervormd Gereformeerden waren, met reden, niet op de A.K.V. Tijdens deze werkbezoeken zijn ze echter volop present. In diverse classes werd vanuit Hervormd Gereformeerde gemeenten of ook uit de kring van de verontrusten het bezoek van het moderamen grondig voorbereid. Het moderamen heeft op haar tafel dan ook al diverse stukken aangetroffen, waarin uit Hervormd Gereformeerde kring onder woorden werd gebracht welke zorgen er leven in die gemeenten, wier stem tot nu toe in de officiële kerkelijke stukken nauwelijks doorklonk. Bovendien is het zo dat, naar wij vernemen, de buitengewone classicale vergaderingen, waarop het moderamen aanwezig is, goed tot zeer goed bezocht worden. Een reden te meer om te veronderstellen dat de synode momenteel een eerlijk beeld krijgt van wat er in de kerk leeft.

De vraag is dan ook: wat gebeurt er na de werkbezoeken? Zal publiciteit gegeven worden aan het vele dat ter tafel kwam? Krijgen de diverse stukken, die zijn opgesteld en aan het moderamen werden voorgelegd, een eerlijke kans om allerwege in de kerk gehoord te worden? We verwachten eigenlijk een nota of een boekje, waarin aan de gehele kerk informatie geboden wordt van wat in alle geledingen van de kerk leeft. Vanuit de gereformeerde sector van de kerk is meermalen aandrang uitgeoefend op het beleggen van de werkvergaderingen. We menen dat dit de aangewezen weg is voor communicatie tussen de synode en de gemeenten en voor een peiling van datgene wat er in de kerk leeft. Dat aan die verlangens thans is voldaan, is in de Hervormde Gereformeerde sector dan ook met vreugde begroet. Maar dan achten we het ook gewenst dat het beraad op de classicale vergaderingen verder komt dan het moderamen van de synode. Laat de kerk in haar geheel horen wat er in de hele kerk leeft.

We schrijven deze dingen, niet wetend wat het moderamen van plan is. Voor zover wij weten is niet bekend gemaakt hoe men dat wat tijdens de werkbezoeken besproken werd verder brengen wil. Maar er is toch wei een aanleiding om met nadruk te pleiten voor een eerlijke weergave van wat naar voren kwam. Het Hervormd Weekbulletin, uitgave van het Persbureau van de Ned. Herv. Kerk, geeft in het nummer van 18 september enkele indrukken van de werkbezoeken. Daarin wordt allereerst ds. Hoekstra uit Hervormd Rotterdam geciteerd, die zegt dat het hem goed deed dat ditmaal de leden van de Gereformeerde Bond in goede getale aanwezig waren, en meededen. Een onderstreping dus van wat hier boven gezegd is. Maar in de verdere indrukken, die van de werkvergaderingen gegeven worden, komt het Hervormd Gereformeerde geluid niet voor. Gesproken wordt wel over het dringende beroep dat ds. Dijkstra uit Rotterdam deed op het moderamen om de gemeente Rotterdam bij te staan in het zoeken naar een structuur, waardoor de gemeente in staat is de problemen van deze tijd aan te pakken. Ds. P.M. Gerritsen uit de classis Arnhem mag zeggen dat ten aanzien van de vraag van geloof en belijden 'natuurlijk weer' de 'bekende traditionele klanken' gehoord werden. Verder wordt gezegd dat het ministerie van staf en studentenpredikanten in Nederland van oordeel was dat in de brief van het moderamen de kern is geraakt. Maar over wat uit Hervormde Gereformeerde kring of uit de sectie van de verontrusten gezegd is wordt in alle talen gezwegen. Waarom ook niet aandacht besteed aan het schrijven van de kerkeraad van Rijssen of van de ring Ridderkerk? Hebben we het mis dat juist inzake de vragen van geloof en belijden vanuit Hervormd Gereformeerde kring heel wat gezegd is? Laat men dit dan ook doorgeven in de kerk.

Het Weekbulletin zegt dat in de classis Leiden de vragen bijna allemaal uit dezelfde hoek kwamen. In Hilversum was dit eveneens het geval. Daar waren vrijwel uitsluitend vragen en opmerkingen uit Hervormd Gereformeerde kring. En deze classis is toch niet bepaald Hervormd Gereformeerd van signatuur!

Daarom nogmaals onze vraag: Laat het moderamen dat, wat op de classes naar voren kwam, verder brengen. We zien uit naar een uitvoerig officieel verslag. Maar vooral is te hopen dat de nadruk, die allerwege is gelegd op het wezenlijke van het kerk zijn, door mag klinken in de kerk. De machteloosheid van de kerk in onze tijd heeft alles te maken met het functieverlies van het Woord en van de belijdenis van de kerk. Dat is door diverse sprekers op de classicale vergaderingen naar voren gebracht, soms met grote bewogenheid. Uit deze machteloosheid zal de kerk niet geraken dan door in al haar uitingen eerbiedig na te zeggen wat het Woord voorzegt. We hopen vooral dat door de werkbezoeken de kerk daartoe de nodige impulsen krijgen mag. Dat is werk van de Heilige Geest. Maar die Geest werkt altijd in en door mensen, die het Woord hebben gehoord, verstaan en doorleefd. Wanneer in alle eenvoud dat Woord wordt doorgegeven heeft de kerk de belofte van de Heilige Geest mee. Maar de kerk kan ook de Geest uitblussen. Dat gebeurt ook wanneer ze zich niet laat terugroepen naar de enige weg, die haar in het Woord gewezen wordt; de weg van de gekruisigde en opgestane Zaligmaker; of ook wanneer de aandrang die is uitgeoefend om de Kerk te doen blijven bij haar reformatorisch belijden wordt genegeerd. In de kerk zijn er velen die uitsluitend iets nieuws willen horen of zeggen. Het nieuwe krijgt alle aandacht. Maar wat eenvoudig uit het Woord wordt gezegd wordt vaak als stichtelijk afgedaan. De geheimen van het evangelie zijn echter voor wijzen en verstandigen verborgen en aan de kinderen geopenbaard. Daarmee is niet bedoeld dat het verstand uitgeschakeld kan en mag worden. Maar wel dat het gevangen dient te zijn onder de gehoorzaamheid van Woord en Geest. Dan zou het wel eens, kunnen zijn dat vele eenvoudigen meer van het ware kerkzijn begrepen hebben dan theologen, die rusteloos zwoegen om nieuwe denkkaders en structuren. Het is te hopen dat de stem van vele gemeenteleden, vertolkt door diverse ambtsdragers tijdens de werkbezoeken, een klankbodem hebben mag bij het moderamen en dat ernst gemaakt wordt met alle vragen, die als diepste intentie hebben de kerk terug te roepen tot de enige legitieme weg, dat is de weg van het Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen