De aarde een speeltuin?

In de Vredeskrant, die ter gelegenheid van de Vredesweek verscheen, schreef dr. F. Boerwinkel, rector van de Horst te Driebergen dat de mens op aarde is om van de aarde een mooie speeltuin te maken, waar alle, maar dan ook alle mensen in vrede en vreugde met elkaar de vruchten eerlijk zullen delen, die tuin voor vernieling zullen bewaren en zullen zingen dat het een aard heeft.

In De Rotterdammer reageerde ds. C. Batenburg, Ned. Herv. predikant te Vriezenveen daarop als volgt:

Gaat het er alleen maar om, dat we van deze aarde een mooie speeltuin maken? Ik zou wel eens willen weten hoe het Interkerkelijk Vredesberaad zich dit concreet voor ogen stelt met het oog op de communistische wereld. Is hier niet een naïef optimisme aan het woord, dat de totale verdorvenheid van de mens ontkent?

Ik dacht dat we op aarde zijn om onze Schepper te verheerlijken. In de visie van dr. Boerwinkel is God niet nummer één, maar nummer twee. Middel tot doel: de leefbaarheid van deze aarde.

Dr. Boerwinkel schrijft heel terecht de chaos op deze aarde toe aan het wantrouwen van de mens tegenover God ('de mens is vervreemd van zijn Schepper en daardoor ook van zijn naaste'). Maar ik had gewild dat hij ook gewezen had op onze val in Adam, in het begin van de geschiedenis der mensheid.

Het woord vervreemding is momenteel erg 'in'. Maar zou het niet duidelijker zijn te spreken over de zonde als boosheid en opstand, waardoor de mens in de schuld tegenover God komt? Zo spreekt de bijbel over de zonde en vervreemding is daarvan het gevolg. 'Wij schuldig van God uitgedreven, wij bleven ver van Eden staan', zegt gezang 52. Zegt dr. Boerwinkel eigenlijk niet met zoveel woorden: Mens, doe je best en God doet de rest? Of: God werkt door ons en wij helpen God? In zijn hele betoog geen woord over wat de middeleeuwse theoloog Anselmus van Canterbury deed schrijven: 'Gij weet niet van wat voor gewicht de zonde is.'

Derhalve geen Christus Die door Zijn leven en lijden aan Gods recht voldeed. Ik zou haast schrijven: geen wonder, omdat de rechten van de mens primair zijn.

Hoe krijg ik deel aan deze Christus? Door wedergeboorte, door geloof en bekering. Ik vrees, dat de r.-k. leer over de verhouding van natuur en genade zo langzamerhand katholiek, dat is: algemeen (over de gehele wereld) wordt.

Hiermee is onlosmakelijk verbonden de loochening van de wederkomst van Christus aan het einde der dagen. De futurologen dromen onder invloed van het evolutionisme van een opwaartse lijn in de geschiedenis — de mensheid wordt aan Jezus van Nazareth gelijk, de echte mens. Derhalve een eenheid tussen mensen en volkeren.

De bijbel tekent ons een lijn bergafwaarts. Er komt geen eenheid tussen mensen en volkeren, omdat de mensheid Christus verwerpt. Die eenheid is alleen te vinden aan de voet van het kruis. Omdat de mens God verwerpt zullen er oorlogen blijven (Openbaring 14 vs. 18 tot 20).

Natuurlijk moeten wij bidden en werken voor de vrede. Laat er overleg zijn tussen de regeringsleiders. Laten wij hen God opdragen in ons gebed.

Verenig de naties — een droom, een wens, een illusie. Al komt er eens een Verenigde Natie. Daartoe behoren allen die de Zoon van God uit het ganse menselijk geslacht Gode gekocht heeft met Zijn bloed (Openbaring 5 vs. 9). Men leze daarbij vooral niet heen over het woord 'uit'. Voor hen is het kruis de boom des levens. Zij zullen straks de nieuwe aarde beërven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen