Aan de leden van de Generale Synode der Ned. Herv. Kerk

woensdag 14 oktober 1970

Gezien de zorgelijke toestand, waarin het kerkelijk leven zich op dit moment bevindt, spreken wij er onze waardering over uit, dat de Generale Synode dit probleem aan de orde heeft gesteld. Door een daartoe door de Generale Synode benoemde kommissie is veel werk verzet, dat voor ons stof te over is geweest om ons op deze belangwekkende materie te bezinnen.

Analyse

Hoewel het rapport pretendeert een (sociologische) analyse te geven van de huidige kerkelijke situatie, missen we elke beschouwing over het effect van bepaalde struktuurveranderingen in heden of verleden. Men heeft het in het rapport blijkbaar niet aangedurfd de experimenten in het verleden te toetsen aan Schrift en belijdenis. Een prognose van de resultaten van de voorgestelde experimenten ontbreekt evenzeer. Reeds in het begin van het rapport worden de voorgestelde maatregelen zelfs diskutabel gesteld.

Er wordt bovendien geen recht gedaan aan die gemeenten, waar de prediking centraal staat en het gemeente-leven funktioneert.

Kultuur

Onze kultuur gaat hoe langer hoe meer een postchristelijk en anti-christelijk karakter aannemen. Hieraan gaat het rapport volkomen voorbij. De verontrusting hierover komt niet naar voren. Dat de gemeente zich zou moeten aanpassen bij een dergelijk kultuur-patroon ligt daarom bepaald niet voor de hand. Integendeel, de kerk mag de huidige mens — die zich machteloos voelt ondanks zijn westerse kultuur-macht — de overmachtige boodschap van Gods Woord voorhouden, om daarmee de 'machten van deze eeuw' te lijf te gaan.

Malaise

Bij de opsomming van de oorzaken van de huidige kerkelijke malaise (vgl. pag. 13vv.) faalt het rapport in het noemen van de wezenlijke oorzaken. We missen de gevolgtrekking, dat de eigenlijke oorzaak voor de gemeente-afbraak een geloofskrisis is. We zijn van mening, dat de huige mens zich te zeer laat leiden door de resultaten van wetenschap en techniek in mindering op de gehoorzaamheid aan het Woord van God.

We missen de konklusie, dat wij christenen vaak dermate positivistisch in het leven staan, dat wij steeds meer oog krijgen voor de heilstaat op deze aarde in plaats van de toekomende stad te zoeken.

Wij spreken er onze zorg over uit, dat bij een dergelijke instelling de gemeente wordt afgebroken in plaats van gebouwd.

Remedie

Het rapport tracht via struktuurveranderingen het uiterlijk van de kerk zo aantrekkelijk te maken, dat men geen excuus behoeft te hebben om er niet binnen te treden, maar ook, dat men geen reden meer overhoudt om dat wèl te doen.

Uit het rapport blijkt een grenzeloos vertrouwen in de autonoomdenkende mens, die door een te ongenuanceerde toepassing van organisatorische maatregelen de ontkerkelijking denkt te stuiten. Waarom gaat het rapport niet nadrukkelijk in op het feit, dat Gods Woord het funktioneren van de gemeente normeert om daarna praktische konklusies te trekken voor de gemeente-opbouw? De gemeente wordt in hoofdzaak gezien als een sociaal geëngageerde 'pressure group' in de wereld in plaats van de gemeenschap van diegenen, die zich in de eerste plaats laten gezeggen door de heilige Schrift en vandaar uit als eerste stoottroep van het komende Koninkrijk de wereld ingaan.

Ten besluite

'Maar ook nu nog luidt het woord des Heren: Bekeert u tot Mij met uw ganse hart, en met vasten en met geween en met rouwklacht. Scheurt uw hart en niet uw klederen en bekeert u tot de Here, uw God. Want genadig en barmhartig is Hij, lankmoedig en groot van goedertierenheid, berouw hebbende over het onheil. Wie weet, of Hij Zich niet wendt en berouw heeft en een zegen achter Zich laat overblijven, tot een spijsoffer en een plengoffer voor de Here, uw God. Blaast de bazuin op Sion, heiligt een vasten, roept een plechtige samenkomst bijeen. Vergadert het volk, heiligt de gemeente, roept de ouden bijeen, vergadert de kinderen en de zuigelingen; de bruidegom trede uit zijn kamer en de bruid uit haar bruidsvertrek. Laat de priesters, de dienaren des Heren, tussen de voorhal en het altaar wenen en zeggen: spaar, Here, Uw volk en geef Uw erfdeel niet prijs aan de smaad, zodat de heidenen met hen zouden spotten. Waarom zou men onder de volken zeggen: Waar is hun God? ' (Joël 2:12— 17).

Post scriptum

Dat wij ons onthouden hebben van detail-kritiek komt niet, omdat de details onbelangrijk zouden zijn. Allesbehalve! We hebben echter gemeend aan de hand van het bovenstaande te hebben doorgestoten naar de kern van het rapport.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen