Beraad over de A.K.V.

Opnieuw heeft de synode zich — een avondlang — bezig gehouden met de A.K.V. nu dan speciaal naar aanleiding van de noties die daar zijn ingediend en die door het moderamen van de synode in een aparte nota waren geordend.

De Hervormd Gereformeerde synodeleden hebben zich van de besprekingen gedistantieerd. Ds. H. Binnekamp uit Boven-Hardinxveld volstond met aan het begin van de besprekingen te zeggen dat hij bij de A.K.V. maar al te weinig het besef aantrof dat de kerk niet geregeerd wordt door de democratie maar door Christus met zijn Woord en Geest. Hij wenste dit vanuit een grote bewogenheid voor de kerk op te merken.

Het zwijgen van de Herv. Geref. afgevaardigden woog diverse synodeleden overigens zwaar.

Ds. F.J. Goethals (Geldermalsen) merkte op het als pijnlijk te ervaren dat een deel van de synodeleden, die zich anders bij alle gelegenheden uiten, zich thans in een stilzwijgen hulden. Men had behoefte aan de inbreng van deze kant, op de synode en op de A.K.V. Zo is het uitgesproken in verschillende toonaarden.

Maar er is in dit verband ook iets gezegd, wat in het geheel van de besprekingen toch even opviel. Het ging toen over de waardering van de oude belijdenisgeschriften. Op de A.K.V. was de wens naar voren gekomen voor een nieuw kort belijden, waarbij de oude belijdenisgeschriften 'onaangetast' zouden blijven. Ze dienden als 'monument van het belijden der kerk in de geschiedenis' te worden gekwalificeerd. In dit verband merkte ds. M.A. v. d. Bosch uit Goes toen op, dat de belijdenisgeschriften in de Herv. Kerk inderdaad als monumenten functioneren. Wanneer, zo merkte hij op, uit de kring van de Gereformeerde Bond over en uit de belijdenis wordt gesproken, gaan we er niet op in. We springen als een kat om de hete brei heen. Ds. v. d. Bosch zei daarover verder, dat we moeten durven zeggen dat de vaderen ongelijk hadden, zoals dit o.a. is gebeurd, zo voegde hij er aan toe, in het Hervormde Rapport over de Uitverkiezing.

Ds. v. d. Bosch heeft hier in feite duidelijk gemaakt dat de belijdenisgeschriften als zodanig ter synode alleen nog gehanteerd worden door Herv. Geref. vertegenwoordigers. Maar verder functioneert de belijdenis ter synode niet of nauwelijks. Ze is een monument, dat met respect voor de vaderen wordt beschouwd, maar waarmee je toch in onze tijd niets meer beginnen kunt.

Hoe zal de A.K.V. zich verder ontwikkelen? Uit de synodevergadering is daarover weinig te concluderen. Daar was de hele behandeling een tamme aangelegenheid, met een moeizaam in-en uitpraten. In ieder geval kreeg je niet de indruk dat het hier ging om een kerkelijk evenement, waarvan wonderen werden verwacht. De bespreking ging eigenlijk als een nachtkaars uit.

'Is dit nu de behandeling van wat op de A.K.V. naar voren kwam', zo vroeg ds. F.J. Goethals. Rest nog op te merken dat verschillende synodeleden gingen waarschuwen tot voorzichtigheid. Ds. Goethals vroeg om een onverkort vasthouden aan art. X van de kerkorde en om een vasthouden van de broeders in eigen kerk. Ds. C.D. Posthumus Meijjes uit Amsterdam drong aan de minderheden in de kerk met zorg te hanteren. En ds. Ph.A. Warners uit Utrecht merkte op dat een nieuwe belijdenis niet gemaakt maar geboren wordt.

Tenslotte is nog vermeldenswaard dat ds. Posthumus Meijjes uit Amsterdam het Samen Ziek, Samen Gezond van Hoedemaker als een zaak zag, die binnen de Hervormde Kerk alleen niet verwezenlijkt zou worden. Hij drong daarom aan op een conciliaire vorm van de A.K.V, samen met andere kerken. Gezond worden kan alleen met andere kerken samen, aldus ds. Posthumus Meijjes.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen