In gesprek met het gezin

Een verontrustende verkenning

Na de korte inleiding over het christelijk gezin in onze rubriek van de vorige maal, willen we nader op 'verkenning' uitgaan. Laten we maar eens bij verschillende van onze gezinnen binnenstappen. Het duurt niet zo heel lang, of we stuiten op vele vragen en problemen van allerlei aard. We sparen de moeite om ze u allemaal te noemen. Te zijner tijd komen ze vanzelf aan de orde.

We maken een begin door er één probleem uit te lichten.

Vader en moeder zitten in zorg over hun opgroeiende kinderen en wel deze zorg, dat ze een groeiende verwijdering constateren tussen hen en de kinderen. Voor de buitenwereld is dat misschien nog niet zo zichtbaar, maar toch is de echte harmonie in het gezin bezig weg te raken. 'Eigenlijk leven we voor een deel al langs elkaar heen. We dreigen als ouders en kinderen in een eigen leefwereld te komen, die sterk van elkaar verschilt. We hebben dat al een tijdje zien aankomen, maar ja, wat doe je er aan', zegt vader. 'Ik begrijp in de verste verte niet, wat die jeugd van tegenwoordig bezielt. Ze worden eenvoudig meegezogen door een moderne geest, die in de wereld rondwaait. En als je er wat van zegt, hen voor grote gevaren waarschuwt, lijkt het wel of er helemaal geen begrip voor is. En dan vaak ook nog meedogenloze critiek op de kerk en de christelijke levenswandel, en zelfs ook al critiek op de Bijbel. Er is haast geen basis meer om met elkaar eerlijk te praten over wat de Heere van ons vraagt als christelijk gezin. Bij een gesprek botst het al van het begin af aan.'

Een ontstellende verkenning. Een christelijk gezin in de branding, waar het dreigt te worden overspoeld. Een christelijk gezin in een ernstig generatieconflict. Hoe ouders tegen hun kinderen aankijken en de kinderen tegen hun ouders? In vele gevallen een verontrustende aankijk.

Vijanden van binnen uit en van buiten af

Nu is de strijd, die gevoerd moet worden tegen machtige vijanden, niet van vandaag of gisteren. 'We hebben in de eerste plaats met heel oude vijanden te kampen. Vijanden, die van binnen uit de kop opsteken. Reeds vanaf het verloren paradijs is er in de gezinnen, waar de Heere vanwege Zijn verbond beslag op gelegd heeft, een strijd gevoerd. Het is de strijd tussen het vlees en de Geest. Wat een strijd in Jacob's gezin. Wat een teleurstelling in Manoach's gezin, wanneer Simson zijn eigen weg gaat en zijn nazireeërschap tot een aanfluiting maakt. Denkt u eens aan het gezin door de Heere Jezus uitgebeeld in de gelijkenis van de 'Verloren Zoon'. De jongste zoon is helemaal losgeslagen en de oudste zoon heeft ook niets begrepen van datgene, waar het wezenlijk om gaat.

We hebben in het gezin met mensen (grote en kleine) van doen, die van binnen uit niet op de Heere en Zijn dienst zijn aangelegd. Wat een belijdenis in het begin van ons doopformulier, dat we in het rijk van God niet kunnen komen, tenzij we van nieuws geboren worden.

In de tweede plaats hebben we te maken met de vijandige beïnvloeding van buitenaf. En neemt juist ook die niet in de tijd van vandaag hand over hand toe? De beslotenheid van het gezin wordt hoe langer hoe meer opengebroken. Op allerlei wijze komen we met onze gezinnen op de tocht te staan. Wie ziet er kans voor om de deuren van zijn huis hermetisch gesloten te houden, zodat er niets van een vijandige geest naar binnen waait? Ons gezin midden in de branding. Hoe kom je daardoor heen? Hoe moet je je als christelijk gezin handhaven?

Oproep tot het aandoen van de gehele wapenrusting Gods

Om tegen vijanden te strijden heb je wapens nodig. Zonder wapens zijn we immers weerloos. Wat we hiermee willen zeggen?

Zijn we als ouders er ons wel van bewust, dat er veel strijd gestreden en veel gebed gebeden moet worden om ons gezin in het spoor te mogen krijgen van de Heere en van Zijn dienst?

Van ons en onze kinderen uit gezien hebben we alles tegen. Maar de Heere... en Zijn genadekracht! Daar hangt alles aan. Hij schenkt voor de te voeren strijd de zo nodige wapenrusting: de omgording van de lendenen met de waarheid, het aandoen van het borstwapen der gerechtigheid, het aannemen van het schild des geloofs, het nemen van de helm der zaligheid en het zwaard des geestes, hetwelk is Gods Woord. (Efeze 6:10—17)

Hoe staat het nu met de ontvangst van en de oefening met de wapenrusting in onze gezinnen? Zijn we daar met grote ernst mee bezig? En dat van het begin af aan? Juist in onze jonge gezin, als de kinderen nog klein zijn? We willen dat in de eerste plaats met grote klem op uw hart binden. Wat geven we als ouders onze jonge kinderen mee in hun jonge leven? Straalt er iets van ons uit, wat de dienst en de vreze des Heeren betreft en het leven uit Zijn Woord? Bemerken onze kinderen het aan onze woorden en daden, wat een rijkdom het is om van de genade van de Heere Jezus te mogen leven. Kinderen zijn daar nl. zo gevoelig voor. Wat kunnen we ze juist op dit punt in de weg staan.

Laat ik u een wat scherp getekend voorbeeld geven.

Marietje komt thuis uit school. De juffrouw heeft verteld van de goede Herder, Die het verloren schaapje heeft opgezocht. Toen Hij het vond, heeft Hij het heel voorzichtig op Zijn sterke schouders naar de schaapskooi gedragen. Zo is nu de Heere Jezus, zei de juffrouw. Wij, kinderen en grote mensen, zijn net als zo'n schaapje, eveneens ver weggedwaald van de Heere God. Als er nu eens niet een goede Herder was, die verloren kinderen en mensen opzocht. Wat zou dat erg zijn. Maar de Heere Jezus is er wel en Hij is ook een goede Herder, Die net doet als die herder met het verloren.schaapje.

Marietje is diep onder de indruk. Thuis gekomen is de eerste gang naar haar moeder. Het kind treft het slecht. Moeder is net aan de was. 'Ik heb echt nu geen tijd voor jouw verhalen, Marietje. Vanavond als je naar bed gaat.' Wanneer het avond geworden is en het kind wil op haar bed gaan vertellen van de goede Herder, misschien wel met de vraag er bij of moeder Hem ook kent, is het antwoord: Marietje, nu moet je niet meer zeuren, moeder is erg moe en ik heb bovendien geen tijd.

En Marietje denkt: De goede Herder zal toch wel niet zo belangrijk zijn, want anders zou moeder toch wel...

Het is maar een voorbeeld. Evenwel dringt de vraag zich op of wij niet vaak op soortgelijke wijze bezig zijn in ons jonge gezin. En wat een ernstige gevolgen. Er wordt geen basis gevormd voor openheid en gesprek, juist ten aanzien van datgene, wat tot het wezenlijke van het christelijk gezin behoort. Later blijkt in de praktijk een ontstellend langs elkaar heenleven te zijn tussen ouders en opgroeiende kinderen.

Ouders komen er vaak later pas achter wat er leeft en woelt in de harten van hun ouderwordende kinderen bij een heftig conflict. Maar is er dan misschien bijna geen openheid en gesprek geweest vóór die tijd?

Daarom: weest u toch van uw hoge roeping doordrongen om uw kinderen van jongsaf aan op te voeden in de vreze en de vermaning des Heeren. Tilt zwaar aan deze roeping. Dat zal u strijd kosten en veel gebed elke dag. Het is de volle wapenrusting uit Gods handen leren ontvangen en er ook mee te leren oefenen. In en met ons gezin.

Of moet menigeen misschien zeggen er maar wat mee heen te hebben gedaan. Hebben we soms het allergrootste deel van de christelijke opvoeding maar overgelaten aan anderen, met name aan de school?

Wat geven wij als ouders onze kinderen mee? U geeft hen toch niet de indruk, dat het christen zijn maar een lauwe aangelegenheid is, waar zo bitter weinig bezieling en werfkracht van uitgaat? Dan zou het wel eens kunnen zijn, dat u straks in uw kinderen terugvindt, wat u zelf bent. Ten diepste geen hartelijke interesse voor en geen verbondenheid aan de Heere en Zijn Woord.

'Daarom neemt aan de gehele wapenrusting Gods, opdat ge kunt wederstaan in de boze dag, en alles verricht hebbende, staande blijven.'

Een roep voor ons allen, maar in het bijzonder willen we dit woord betrekken op onze jonge christelijke gezinnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen