De begeerte die komt

De hoop op God wordt niet beschaamd: de begeerte, die komt... Christus wordt geboren, de belofte wordt heerlijk vervuld. Uit de gemeente van de oude dag treden ze naar voren; Zacharias en Maria, Simeon en Hanna. Het is, alsof de belofte zich nog eenmaal laat gelden, om dan geheel vervuld te worden. Wat een blijdschap heerst er, op de drempel van de vervulling. Zij mogen het beleven, de verwachting, de vertroosting van Israël, ze treden door de poort het nieuwe verbond binnen. Verwonderd kijken ze er naar, als naar een boom des levens, die sierlijk prijkt met blad en vrucht. Die boom is in Bethlehem geplant. U hoort hen zingen.

Dat is een mooie naam voor de geboren Christus; de begeerte, die komt. Noemt u Hem al met deze naam? Is Hij uw begeerte? Waar verlangt een mens al niet naar, waar hoopt hij al niet op. Gaat dat helemaal buiten Christus om? Bedenkt het, dat Hij door niets en niemand te vervangen is, noch te vergelijken. In Hem is al de volheid Gods; Christus is alles. Wie Kerstfeest viert, viert het feest van Christus, hij brengt liefde en lof ten offer, dankbaar omdat de begeerte kwam. Wensen wij elkaar al vast een gezegend Kerstfeest toe. De begeerte, die komt is een boom des levens.

Toewensen? Het is toch Kerstfeest geweest, Christus werd geboren. U hebt gelijk. Wij kunnen en mogen in de weken van advent alles niet terugschroeven tot vóór Zijn geboorte. Doen alsof de begeerte nog komen moet. Wij leven na de geboorte van Christus. Dat wordt wel eens vergeten, en daardoor wordt alles wat gewrongen. Wij leven na Pasen. Wij leven na Pinksteren. Dat vooral. De Heilige Geest werd uitgestort. Die gaat Hem verheerlijken. Waardoor? Onder andere door in ons hart de begeerte naar Hem te wekken, de begeerte, waar Christus de inhoud van wordt. Hij past zich niet aan bij onze begeerte, het gaat er niet om daarin een bescheiden plaats voor Hem in open te houden. Neen, Hij wil met heel ons hart begeerd worden. Daar werkt de Geest aan, door het Woord. Hij ontdekt er ons aan, dat onze hoop vast loopt in het slop van de dood. Dat ze ons ontvalt! Wat hoop, zolang Christus onze hoop niet is. Hij ontneemt ons alle hoop, om zo hart en leven open te breken naar God toe. En nu, wat verwacht ik, o Here, mijn hoop is op U. Kunt u die begeerte niet behoorlijk onder woorden brengen, het is bij de Here bekend. Voor de Here, is al mijn begeerte. De Heilige Geest voedt de begeerte, door het Woord. Dreigt zij uit te doven, dan vuurt Hij haar aan. In dit verwachten wordt gebeden: Och, dat God mijn verwachting gave. Wordt geleden: mijn hoop op de Here is vergaan. Wordt gestreden: opdat ik leve en laat mij niet beschaamd worden over mijn hoop. Daaruit blijkt dat het een levende begeerte is.

Hij komt. Hij komt gewis! Dat is gemakkelijk gezegd, denkt u. De duivel hoont telkens: er komt niets van, er komt weer niets van.

De uitgestelde hoop krenkt het hart. Hoe lang nog en waarom? De begeerte wordt gelouterd, ze wordt gezuiverd van veel bijbedoelingen, ze wordt ook sterker en strakker gericht op Christus en op Hem alleen. Het is goed, dat men hope en stil zij op het heil des Heren.

Want de begeerte komt, omdat Hij gekomen is. Zijn geboorte is er de waarborg van. Hij is trouwens in Zijn Woord, en zo is Hij ons zeer nabij. Het kan niet missen! Als u hoopt op van alles en nog wat, maar niet op Hem, dan zal er van uw verwachting niets terechtkomen. Maar als uw begeerte zich om Jezus beweegt, houdt dan goede moed. Het komt er van: want een Kind is ons geboren. In Hem ligt alle heil. De begeerte die komt, dat is Hij. Wij naderen tot de kribbe en vallen Maria bij: Grote dingen heeft aan mij gedaan...

In het krachtveld van Pinksteren kent ook de nieuwtestamentische gemeente een uitgestelde hoop en een begeerte, die komt. Dat houdt haar waakzaam bij en werkzaam met het Woord. De komst van Christus wordt van kracht voor het geloof en door de Heilige Geest. U is heden geboren. Hij komt. Hij komt tot ons over. Hij zegt: ziet, hier ben Ik. Dan mogen wij Hem van dichtbij bewonderen, de schoonheid van Christus schenkt ons veel vreugde en vrede. Het heilsfeit van Kerstfeest, het heil is een feit! Het geloof leeft van dat heil, het looft de God des heils. Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave. Daarmee is nog niet alles gezegd. Christus kwam. Hij komt; Hij zal komen. Het een hangt heel nauw met het ander samen. God vervoegt het werkwoord komen; in de verleden, in, de tegenwoordige, in de toekomende tijd. Na Pinksteren is er weer sprake van advent. Want wij zijn in hope zalig. De hoop is kenmerkend voor het zalig zijn. Het komt nog. Hij komt terug. Christus is de hoop der heerlijkheid. Al wat in Hem is vastgelegd en veilig gesteld, wordt dan heerlijk en duidelijk. Verwachtende de zalige hoop der heerlijkheid van de grote God en onze Zaligmaker Jezus Christus. De hoop reikt nu verder, zij trekt steeds wijdere kringen. De Maranatha roep weerklinkt en vindt weerklank: Ja, kom Here Jezus. Wanneer de wolken zich samenpakken en het zwerk zo benauwend donker wordt, dan ziet u de vogel hoop weer vliegen, de vogel, die hoop heet.

De uitgestelde hoop. Paulus en Petrus spreken daarvan. De spotters beweren: Er komt niets van. Alle dingen blijven hun eendere gang gaan, de eeuwen wentelen voort. Wat een dwaasheid om te belijden: Vanwaar Hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden! Laat die hoop maar varen! Dat kan niet, want met die hoop staat en valt de zaligheid, de uiteindelijke vervulling van het heil. De uitgestelde hoop krenkt het hart.

Niet, dat veel harten sneller kloppen bij de gedachte aan Zijn wederkomst. Ook in Zijn gemeente wordt deze verwachting nauwelijks gekoesterd. Dat is smadelijk voor Christus. Hij wordt niet verwacht; de wijze maagden zijn met de dwaze in slaap gevallen. Wordt wakker! De dag breekt aan, de dag van Zijn komst. Spoedt u naar de kribbe, maar daar ligt Hij niet meer. Haast u naar het kruis, maar daar hangt Hij niet meer. Let op de wolken, zij vormen zijn wagen. Zó zal Hij wederkomen. Het reeds, het niet meer, het nog niet, zij houden samen de verwachting levend.

En de Geest en de bruid zeggen: kom. En die het hoort zegge: kom! Hoopt volstandig op de genade, die u toegebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. Zijn openbaring is openbaring van de genade, het heil wordt dan uit de doeken gedaan als nooit tevoren.

De begeerte, die komt is een boom des levens. Wie dit advent van de hoop viert, viert het in het geloof. Het is geen vermoeden, het is een zeker weten. Wij leren naar Hem uitzien. Wij zien Hem komen. Met Hem komt de begeerte. Alles waar het hart, in verband met het heil, in verband met Christus naar verlangt, de rechtvaardiging en de heiliging, de volkomenheid, de eeuwige beterschap en de eeuwige blijdschap, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde komt met Hem mee. Wat een toekomst! Wie deel heeft aan Christus heeft een aandeel in Zijn toekomst. Hij heeft alles in Hem belegd en zal zich eeuwig te goed mogen doen, aan wat Hij meebrengt. De God nu der hoop, vervulle u met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop door de kracht van de heilige Geest. Een boom des levens.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen