Ons blad

Zo af en toe is het nodig om even met de lezers in gesprek te zijn over de inhoud van ons blad en alles wat daarmee samenhangt.

Halverwege dit jaar hebben we een permanente vergroting van ons blad aangekondigd. We zijn toen begonnen met wekelijks een enkel inlegvel toe te voegen. En de laatste maanden zijn we zover dat we de lezers elke week een nummer van twaalf pagina's kunnen bieden, een omvang die we ook in het vooruitzicht gesteld hadden.

We mogen ons verheugen in een actieve kern van medewerkers, op wie we als redactie elke keer weer een beroep kunnen doen. Zo alleen is het ook mogelijk om wekelijks een nummer van deze omvang met een zo gevarieerd mogelijke inhoud te vullen.

Daarnaast is er een nog steeds toenemende activiteit in de gemeenten om proefnummers aan te vragen en nieuwe abonnees voor ons blad te werven. Die activiteiten zijn niet zonder resultaat gebleven. Ook dit jaar hadden we een forse stijging van het aantal abonnees. En wekelijks gaan steeds meer proefnummers de deur uit. Uit een grote gemeente ontvingen we zelfs het verzoek om gedurende zes weken ons blad aan alle lezers van het kerkblad te sturen, waarna de vele adressen bezocht zouden worden. Zo zou er meer te zeggen zijn.

In verschillende gemeenten gaan mensen er regelmatig op uit om iets voor ons blad te doen. Diverse predikanten schreven een aanbevelend stukje in hun kerkblad of werkten op andere wijze mee aan de werving van abonnees. Voor dit alles zijn we bijzonder dankbaar. Daardoor is het ook mogelijk geworden de extra financiële kosten, die de uitbreiding van ons blad met zich meebracht, op te vangen.

In de loop van dit jaar hebben wij tal van brieven of andere reacties gehad van lezers. Dat hebben wij zeer op prijs gesteld. Het verhoogt de levendigheid. Het geeft ons als redactie ook een steun in de rug voor het wekelijks terugkerende werk. Velen denken met ons mee. Ze sturen ons hun vragen en opmerkingen.

Er zijn brieven bij van jongeren, maar ook van al heel oude meelevende lezers. Onlangs ontvingen we nog een brief van een negentigjarige. Het meeleven dat daar uit sprak was verkwikkend. Velen reageren zo maar op artikelen e.d. Anderen brengen bepaalde wensen naar voren. Er leven nog allerlei wensen, die bij de redactie eveneens leven, maar die niet allemaal van vandaag op morgen te verwezenlijken zijn.

De beloofde rubriek voor het gezin heeft nu zijn vaste gang gekregen in ons blad. Sommigen vroegen ons een vervolgverhaal. We zullen proberen af en toe een geschikt kort verhaal af te drukken. Iemand vroeg om een soort wereldkroniek. Anderen hadden behoefte aan een vaste rubriek, waarin lezers hun mening geven over allerlei onderwerpen. Om een kinderhoekje is gevraagd, of om een rubriek voor de vrouw. U zult begrijpen dat niet alles kan. Want ook al hebben we een blad van twaalf pagina's, er is wekelijks zoveel dat de aandacht vraagt in de kerk, dat teveel vaste rubrieken de ruimte, die overblijft voor al het andere dat wekelijks moet worden weggewerkt, temeer verkleint. Bovendien is ons blad een kerkelijk orgaan. Dat dient dan ook de inhoud te bepalen.

De reacties van de lezers stellen we echter zeer op prijs. En zoveel als in ons vermogen is, trachten we de brieven van de lezers te beantwoorden en aan de wensen die leven tegemoet te komen, ook wat betreft de te behandelen onderwerpen.

Regelmatig worden ons ook krantenknipsels of publicaties toegestuurd met het verzoek daaraan aandacht te besteden. Niet altijd is dat mogelijk. Maar het houdt ons mede op de hoogte van alles wat er aan de orde is. En ook hier, zoveel als mogelijk is besteden we er aandacht aan.

Zo hopen we ook in de tijd die komt door te gaan met de uitbouw van ons blad. We hopen dat ons blad een functie mag hebben in het geheel van ons kerkelijk leven. Dat het de lezers op de hoogte mag brengen van het vele dat gaande is, dat het iets meegeven mag voor het geestelijk en kerkelijk leven. Dat het iets mag bieden voor jong en oud, voor mensen die op de fronten staan van het kerkelijk en maatschappelijk leven en voor degenen die op meer teruggeschoven posten staan. We mogen dankbaar zijn dat in een tijd, waarvan bepaald niet gezegd kan worden dat het gereformeerde leven de wind mee heeft, ons blad groeien mag, dat het werfkracht hebben mag. En dat terwijl diverse kerkelijke periodieken verdwijnen of met grote zorgen kampen. We hopen dan ook op de blijvende steun van velen. We hebben het de afgelopen tijd ook weer mogen zien, dat de inspanning van velen niet vergeefs is geweest. Daarom richten we nog eens een oproep op predikanten, kerkeraden, en gemeenteleden om in hun gemeenten de aandacht voor ons blad te stimuleren. Het is nodig dat in de gemeenten beseft wordt welke dingen momenteel in de kerk aan de orde zijn, dat de gevaren die de kerk bedreigen worden onderkend. We hopen bovenal dat ons werk door de Heere zelf gezegend mag worden. Daartoe bevelen we dit werk ook voortdurend in de voorbede aan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen