In gesprek met het gezin

Onze jongeren vragen een eerlijk antwoord op hun critische vragen. Het heeft een funeste uitwerking, wanneer wij hun ernstige verlangens niet serieus nemen en zeggen: Kom, kom, daar groei je wel overheen.

Wij maken onze jonge mensen mee in de puberteit. Dit is een periode, waarin de kinderen afstand gaan nemen van hun ouders. Zij zoeken een eigen houvast.

Zij willen ook gééstelijk zelfstandig worden. Maar al te vaak ontmoeten zij op deze weg naar de zelfstandigheid het gezag van de ouders, van de kerk, van de traditie — niet náást zich — maar tégenover zich. Onze jongeren weten zich moeilijk aan te passen. En... — zo zeggen zij — hulp van ouderen hebben wij, bij het zelfstandig worden, niet nodig.

En toch... meestal weten wij niet half, hoe dankbaar onze jonge mensen zijn, wanneer wij die hulp bieden, — geruisloos, zonder ons naar voren te schuiven. Wij moeten niet te gauw schrikken van de critiek van onze meisjes en jongens. Ze zeggen en demonstreren hun critiek vaak feller, dan zij werkelijk menen. Laten wij onze God dankbaar zijn, dat wij nog vaak mogelijkheden ontvangen om met onze jongeren te praten — thuis, op de catechisatie, op vereniging of club.

Laten wij hun critiek rustig opvangen en naar verantwoorde mogelijkheden zoeken — samen met hen — om hun geloofsleven op te bouwen. Wij zullen als ouders en ouderen daarbij steeds garant zijn van onze woorden èn van onze overtuiging.

Onze jonge mensen verwachten — terecht! — echtheid van u en van mij. Ook — juist — onze critische jongeren hebben respect voor een doorleefd geloof, voor een doorleefde overtuiging.

Dit zullen wij merken, wanneer wij met onze jonge mensen over hun critische vragen doorpraten. Uit de veelheid van vragen willen wij er twee uitlichten.

De preek

Onze jonge mensen vragen van ons, predikanten, dat wij zó zullen preken, dat zij er van doordrongen raken, dat wij volledig achter onze boodschap staan. Wij zullen er mee moeten rekenen, dat onze jongeren niet zo maar luisteren, dat zij niet vanzelfsprekend instemmen met wat wij zeggen.

Onze jonge mensen willen in deze tijd van hun leven toegesproken en voorgeleefd worden.

Persoonlijk geloof ik niet, dat onze jongeren een andere prediking wensen. Meer dan ooit vindt juist de gereformeerde prediking weerklank in de harten van onze jonge mensen. Deze prediking, die voluit ernst maakt met de erfzonde, het recht en het oordeel van God spreekt onze jonge mensen aan. Maar... onze jonge mensen vragen wel, dat de ernstige ondertoon in deze gereformeerde prediking bewogen zal doorklinken.

Onze jeugd ergert zich aan een dominé of ouderling, die zó gemakkelijk over het eeuwig oordeel spreekt, alsof het hemzelf niet aangaat. Het vaak koud en onbewogen oordelen en veroordelen — dat onder ons helaas nog voorkomt — maakt, dat vele jongeren zich van de gereformeerde prediking afwenden. Onze jongeren maken bezwaar tegen een beschóuwende preek.

Een jongen zei: laten zij ons toch niet teveel zeggen, dat wij ons móeten bekeren. Laat ons uit de Heilige Schrift horen, hoe ik tot het geloof kan komen; hoe de bekering gebeurt; hoe je leeft - leven kunt - uit het geloof in Christus Jezus; hoe je de blijdschap van het geloof elke dag doorleeft! Onze jonge mensen willen op de man af toegesproken worden: jij bent die man!

Onze jongeren vragen naar de inhoud van de woorden geloof en bekering, naar een prediking, die ernst maakt met de zonde, maar ook met de genade! Vele jongeren luisteren met jaloersheid naar een prediking, waarin de rechtvaardiging van de goddeloze centraal staat, waarin de blijdschap van het leven van genade doorheen straalt.

Wanneer wij spreken en leven uit het: 'Wij dan wetende de schrik des Heren, bewegen u tot het geloof', dan zullen wij bij vele jongeren een open oor en een open hart vinden.

Dit alles geldt ook voor de ouders. Hoe verwerken wij, die moeder en vader mogen zijn de prediking? Spreken wij er thuis over? Leven wij thuis uit het geloof in Christus? Werkt de prediking wat uit in ons leven van elke dag. Daar kijken ons jongeren naar.

Er gaat een bijzonder diepe invloed uit op onze jonge mensen, van ouders en ouderen, die uit het geloof in Christus leven.

Eén van de jongeren zei mij eens: ik weet van mijn ouders, dat zij zondige mensen zijn — dat zie ik elke dag. Maar ik weet óók, dat het hun ernst is, dat zij God liefhebben — dat zie ik ook elke dag. Het bijbellezen, het bidden, het naar de kerk gaan, dat betekent wezenlijk iets voor hen.

Sexuele voorlichting

Onze jongeren hebben vaak critiek op het feit, dat wij te weinig voorlichting geven op sexueel gebied.

Men hoort en ziet — via radio, t.v. en sexbladen — niet anders dan: alles mag! Er zijn gelukkig nog jonge mensen, die van deze z.g. voorlichting walgen. Toch laten wij, als ouders en ambtsdragers, deze jongeren nog al eens aan hun lot over, door hen met een kluitje in het riet te sturen.

Wij zullen ook op deze vragen serieus ingaan. Juist nu er op allerlei wijze voorlichting gegeven wordt, die geen voorlichting is. Laten wij zoeken naar mogelijkheden, om meer met onze jongeren te kunnen praten in kleine groepen of onder vier ogen.

Achter de vragen om sexuele voorlichting liggen vaak groter problemen. Vele jongeren kunnen het sexuele niet meer zien als een gave van God, omdat het door de massa zo dierlijk gemaakt wordt. Andere jongeren worstelen onder de wroeging over verborgen zonden. Zij denken, dat voor deze zonden — die in de sexuele sfeer liggen — geen vergeving mogelijk is.

Wij hebben als ouders en ouderen op dit terrein een geweldige taak, een roeping van Godswege.

Graag verwijs ik naar het themanummer: 'Sexualiteit', dat door de redactie van Leiding is uitgegeven. Leiding is — zoals u weet — het kaderblad van de Hervormd-Gereformeerde Jeugdbond. U kunt dit nummer bestellen bij: Hervormd Bondscentrum, Prins Bernhardlaan 1, Bilthoven voor ƒ1,25. In dit boekje wordt door een aantal Hervormd-Gereformeerde predikanten — op eenvoudige, duidelijke wijze — voorlichting gegeven. Laat uw kinderen lezen en leest u het zelf eens. Misschien krijgt u op deze manier een gesprek met uw zoon of dochter. Daardoor kunt u het vertrouwen van uw kinderen behouden òf terugkrijgen. Het zou fijn zijn als u zó in gesprek komt met ùw gezin!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen