Zo niet!

In het laatste nummer van het maandblad 'In de Rechte Straat' komt een artikel voor onder de titel '3 bijbelbeschouwingen'. Naar de schrijver moeten we gissen. Het stuk is namelijk niet ondertekend. In dit artikel wordt onder meer de Schriftbeschouwing van prof. dr. H.M. Kuitert en drs. Tj. Baarda kritisch onder de loep genomen.

Het is niet de hóófdlijn van dat artikel, die me aanleiding geeft erop in te gaan. Maar wel één enkele passage. De schrijver zegt namelijk:

’Nogmaals, laten Kuitert en Baarda en de hunnen rustig een eigen kerk vormen. Dan kunnen ze aantonen dat met hun theorieën er bloeiende plaatselijke gemeenten ontstaan en dat daardoor christenen gevormd worden met een blij en krachtig getuigenis van Jezus Christus als enige en volkomen Zaligmaker voor verloren zondaars.

En als ze toch niet zo zeker zijn van deze resultaten, of als ze om een andere reden er niet voor voelen, laten ze dan overgaan naar de Ned. Hervormde kerk. Daar is er ruimte voor hen en daar hebben de Schriftgelovigen zich reeds door hun eigen organisaties voldoende afgeschermd tegen dergelijke theoriën op hun kansels. Waarom moeten ze weerloze gemeenten met hun theorieën bewerken? Waarom van hun vertrouwenspositie als professor resp. lektor van de V.U. of Kampen gebruik (beter: misbruik) maken om hun kerken om te buigen in een richting tegenovergesteld aan de belofte die zij bij de aanvaarding van hun ambt hebben gegeven?’

Ik zou willen zeggen: zó moet het niet. Wie zó over onze positie in de Hervormde Kerk schrijft miskent totaal onze werkelijke intenties. Natuurlijk hebben we met onze Hervormd Gereformeerde organisaties mede bedoeld de gemeenten voor een onrechtzinnige prediking te bewaren. Maar als dat onze énige bedoeling was, hadden we ook, met al die gemeenten, de Hervormde Kerk verlaten. Dat we evenwel in deze kerk zijn gebleven en blijven is en wordt bepaald door het zicht dat we willen hebben op die hele kerk, die we terug willen roepen tot haar eigen reformatorisch belijden. We zouden geen groter vreugde kennen dan wanneer die kerk in haar geheel weer tot haar oorspronkelijke bestemming kwam.

Eerlijk gezegd kriebelt het me dan ook een beetje als ik in het aangehaalde stukje lees dat diegenen, die in de Gereformeerde Kerken 'weerloze gemeenten met hun theoriën bewerken' maar naar de Hervormde Kerk moeten gaan, omdat daar ruimte voor hen is. Ik zou willen vragen of de gemeenten daar dan niet weerloos zijn. Het lijkt me eerlijk gezegd niet erg nobel om het kwaad, waarvoor je zelf bewaard wil blijven, door te schuiven naar een ander. Dat doet me denken aan de man, die een deel van zijn boeken kwijt wilde, omdat hij de inhoud ervan verderfelijk vond. Hij verkocht ze toen aan zijn buurman. Want die deed toch nergens aan.

Ik heb er begrip voor dat de scribent van de genoemde passage geschokt is door de ontwikkelingen in zijn kerk. Dat hij daartegen opkomt met alle klem van redenen is niet alleen begrijpelijk, maar ook nodig. Maar het handhaven van de oude tegenstelling tussen de Hervormde Kerk, waar alles kan, en de Gereformeerde Kerken, die in feite veel heiliger, want belijdender zijn, is een fictie. Dr. Arntzen schreef in zijn toelichting op zijn besluit om zijn ambt in de Gereformeerde Kerken neer te leggen: 'Dat de Hervormden richtingen hebben en wij niet is een fictie, een verzinsel; de Gereformeerde Kerken lopen het gevaar één richting te krijgen, die tussen vrijzinnig en midden-orthodox instaat'. Ik dacht dat dit juist was. De Gereformeerde Kerken zijn door ontwikkelingen van binnenuit in dezelfde positie terecht gekomen als de Hervormde Kerk. De ruimte, die de scribent van het artikel in 'In de Rechte Straat' bedoelt als hij het heeft over de Hervormde Kerk, is dezelfde ruimte als die welke de afgelopen Sneker Synode van de Gereformeerde Kerken heeft gelaten voor de leringen van prof. Kuitert en anderen. Laat dat eerlijk erkend worden. We zitten als Hervormden en Gereformeerden in hetzelfde schuitje. Wanneer we dan ook de kerk in haar geheel op het oog hebben, zullen we bewaard worden voor de gedachte dat wat in onze kerk niet thuis hoort maar elders een onderkomen moet zoeken. We hebben als Nederlandse protestantse kerken één gezamenlijke bakermat. Als het dan ook goed is is de nood van de hele kerk, en in onze verbrokkelde situatie moet ik zeggen van àl onze kerken, ons aller nood.

Daarom zou ik willen zeggen, dat stukje uit 'In de Rechte Straat' is ernaast, met welke nobele bedoelingen het ook geschreven mag zijn. Een onbijbelse leer heeft nergens recht zich breed te maken, in de Gereformeerde Kerken niet en in de Hervormde Kerk niet. Hier is dan ook de hoogheid van het evangelie en daarmee de eer van God in het geding. En die zijn niet 'gered' als we de onrechtzinnigheid naar een andere kerk verwijzen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen