Van de Hervormde Kerk en hare leden

Op de jongste van de eerbiedwaardige rij of rei van synoden van de Hervormde Kerk is zeer uitvoerig en diepgaand gediscussieerd over vraagstukken van het lidmaatschap van de kerk. Uit de probleemstellingen bleek, dat de versnelde ontwikkelingen in sterke mate hun invloed laten gelden. Tijden toetsen. Onmiddellijk vanuit de belijdenis is het antwoord gegeven. De Zone Gods vergadert Zich een gemeente en — als reaktie op deze onbegrijpelijke aktiviteit — ben ik van die gemeente een levend lidmaat. Ik vind dat even vaak als ik dit catechismusantwoord onder ogen of in gedachten krijg een majestueuze uitspraak. Wat geloof je van de kerk? Kijk maar niet gekweld of bedenkelijk of misschien wel heel energiek alsof u met inzet van alle kennen en kunnen iets geweldigs moet organiseren en lopende houden.Er komt niemand aan te pas en of ge er voor voelt of niet, het gaat allemaal toch wel door, ook al is het klein. Dat de Zone Gods ... die inzet is fors. Daarover alleen valt al te preken en te spreken. Vervolgens een machtige golf: Zich een gemeente en daaruit kom ik als het ware te voorschijn: dat ik daarvan een levend lidmaat ben en blijf. De Zone Gods maakt me in die gemeente pas waarlijk tot een ik. Zie, dat is allemaal geweldig en onnaspeurlijk, doch nu de praktijk.

geboortelid

Was het uit imperialistische motieven, dat de Hervormde Kerk zijn grenzen ruim aangaf? Leden zijn belijdende, gedoopte, uit gedoopten en uit Hervormden. Was het des Heeren goedheid, die geen palen kent?

Principe en praktijk botsen wel eens ongenadig hiernumaals. Ge kunt uit ruimhartigheid of vanuit Gods goedheid allen er wel bij willen hebben, maar het simpele administreren kost duizenden en duizenden. Straks kan de kerk precies de revenuen aanwenden om kerkelijke bureaus in stand te houden. Maar ja de kerk is geen verzendhuis, dat af en toe het klantenregister eens doorschudt.

Het is een onderwerp voor theologen. Het genadeverbond komt aan de orde. Mag men daar eigenmachtig aan besnoeien? Het is het beste om maar eens elk te vragen waar het nu precies op staat, je kunt al dat afgestorven hout niet de groei laten belemmeren van de levende loten. We kunnen het ook weer niet laten afhangen van het ja of nee van de mens, dat allebei verslonden wordt in het machtige Ja Gods. Trouwens uit de praktijk weten we, dat een heleboel mensen er vandaag niets van willen weten en over enkele dagen weer heel anders oordelen. Wanneer iemand er nu wat aan doet, geld geeft, naar de kerk komt is dat niet beslissend? Alles goed en best, maar met uw welnemen, ge legt het te veel in de mens zelf en dat is remonstrants en ge loopt de kans de farizeeër erin te halen en de tollenaar buiten de deur te sluiten. Professor Van Niftrik zag de geschiedenis van eigen kerk herleven: de confessioneel van even geleden legt de nadruk op het objectieve van het verbond en de ethische op het subjectieve antwoord van de mens op dat verbond en het behoort tot de kerk te hinken op twee gedachten. De een zegt: Allen en de ander: Niet alles. Weer een kerkgeschiedenis-geluid: Als ge gaat schrappen wat geen affiniteit aan de dag legt doet ge 'gereformeerd' en wij zijn immers Hervormd. Het is een moeilijke kwestie om er uit te komen. Het is anders nog wel wat wanneer wij op ons nemen om het genadeverbond te administreren. 'Alle rank, die in Mij geen vrucht draagt, die neemt Hij weg en al wie vrucht draagt, die reinigt Hij, opdat zij meer vrucht drage.' Ik geef onmiddellijk toe: Hij doet dat. Hij neemt weg en Hij reinigt. Maar via wie en wat handelt God in deze wereld?

'verwante leden'

De commissie voelt er wel voor verwante leden te erkennen te weten mensen, die tegen belijdenis-doen (nog) bezwaren hebben, maar toch wel een relatie wensen. Een nieuw soort lidmaatschap. Het mag niet resulteren in een 'lauw' lidmaatschap.

belijdende leden

Nieuwe belijdenisvragen verwerven instemming. Ge herkent de oude belijdenisvragen, maar wat minder kerkelijk toegesneden. Men wil lid wezen van de heilige, wereldwijde en apostolische kerk om het geloof in de Drieënige God mede te belijden. Dat is de beslissing op de eerste vraag. Dat wereldwijd staat een beetje kerkvreemd tussen de geijkte en vanouds bekende bijvoeglijke naamwoorden heilig en apostolisch. Het riekt naar een vertaling van oecumenisch. Ook de vraag om trouw te zijn en naar de geschonken gaven mee te werken aan de opbouw van Christus' gemeente, die niet een uitdrukkelijke naam krijgt als voorheen, toen gesproken werd van het Godsrijk in het algemeen en de Hervormde Kerk in het bijzonder. Tenslotte de aanvaarding van de roeping in blijdschap te leven en te werken in de wereld, daarin de Heere te volgen en zo Hem te belijden. Geen binding aan het sacrament. Ik weet, dat in onze Bondsgemeenten daar ook beduchtheid voor bestond, maar uit ander motief. Was er ten onzent hoogachting, hier kon wel enige geringschatting naar voren komen. De vragen komen, dunkt me, de verwante leden tegemoet.

meervoudig lidmaatschap

De radicaalste weg van onderaf naar één en dezelfde kerk is dat elk lid van alle kerken lid wordt. In die richting gebeurt er heel wat naar men zegt. Rooms-katholieken die aan gereformeerde kerken bijdragen enzovoort. Het meervoudig lidmaatschap verkreeg niet de synodale goedkeuring.

gastleden

Wel kan een hervormde gastlid worden van een andere kerk, zelfs al bestaat ter plaatse een hervormde gemeente. Maar men is toch maar van één gemeente gewoon lid of gastlid.

Vele vragen als gevolg van de verwereldlijking. Laten we wel weten, dat onze ontrouw Gods trouw niet teniet doet, maar tevens in de belijdenis lezen, dat de kerk in bepaalde tijden echt wel klein kan zijn. Uiteindelijk trekken wij de grenzen niet, maar ze komen openbaar.

Het middel is klare schriftuurlijke Evangelieprediking, opdat als machthebbende de Zone Gods vergadert. Vergadert, beschermt en onderhoudt. Beschermt o.a. tegen vervaging van de grenzen. Daar is levende prediking, waar worden toegedaan maar waar ook bij ogenblikken zich niemand dorst te voegen bij de gemeente, want het Woord is vriendelijk en nodigend, maar ook geweldig en machtig als een orkaan. De levende verkondiging, die levende lidmaten roept.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen