Genade door recht

Zo profeteerde Jesaja reeds van de Messias, die door oud-Israël werd verwacht. Verlicht door de Heilige Geest mocht hij reeds zo 'n helder gezicht op Hem hebben, dat hij Hem in profetische aanschouwing predikt als de schuldovernemende Borg der Zijnen.

Jesaja mag die Messias aan het volk Israël voorstellen als het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt; ja, als het Lam, dat ter slachting geleid wordt naar het kruishout der schande, opdat God verzoend zou worden; maar ook, opdat aan Gods heilig recht zal worden voldaan en zo voor de zondaar de weg vrij zal zijn naar de troon der genade.

Hoe heerlijk mocht Jesaja Hem zien in al zijn volheid.

Hoe rijk schittert Hij in al zijn volheid in dit overbekende hoofdstuk, dat Gods Kerk juist in de lijdensweken zo graag overdenkt.

Hoe beminnenswaardig stelt Jesaja Hem voor aan het oude Bondsvolk, als degene, op wie Gods toorn rust wegens onze zonde, opdat wij in het gericht Gods zouden worden vrijgesproken.

De straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem.

De straf.

Ja, God moet de zonde straffen.

De heilige God kan Zijn geschonden recht niet ongestraft laten.

De heilige God toornt op de zondaar, die Zijn heiligheid aanrandde en vertrapte. Dit leidt ons terug naar het paradijs, waar de mens in ongerepte reinheid uit de hand van zijn Schepper voortkwam en in volkomen harmonie met zijn God leefde. Maar die mens kwam tegen God in opstand. Hij wilde als God zijn. Hij stak God naar de kroon, en randde daardoor de heilige God aan in Zijn eer. De mens stortte zich daardoor echter in de dood en beroofde zichzelf van de heerlijkheid, die zijn deel was.

Dat was de straf op de zonde.

God, de Heilige, openbaart Zich in Zijn toornende en straffende gerechtigheid. Die God, Die gezegd had: 'ten dage, als gij daarvan eet, zult gij de dood sterven'.

De weg tot God is voor de zondaar afgesloten.

De mens is God kwijt.

Ziedaar de straf!

De straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem.

Hoe duidelijk komt Jesaja hier tot Israël met de boodschap des heils. Ja, die bood­schap, die reeds dadelijk vanaf dat vreselijk moment in het paradijs had weerklonken, dat het licht van de dageraad der verlossing eenmaal zal aanbreken.

Jesaja wijst hier op.

Ja, de profeet toont ons duidelijk aan, hoe de mens weer zal kunnen worden ontrukt aan de macht van de dood.

Zelf is de mens daartoe niet in staat.

Zelf kan de mens zich niet verlossen uit de omarming van die dood. Zelf kan de mens, die de band met God verbrak, deze niet meer herstellen. Want God is recht. Daarom zo eist Zijn gerechtigheid, dat de zonde, die tegen de allerhoogste majesteit bedreven is, ook met de hoogste, dat is met de eeuwige straf, aan lichaam en ziel gestraft wordt.

Daaraan ontkomt niet éen zondaar.

De straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem.

Dat is nu het eeuwige wonder, dat God Zelf verricht heeft. God Zelf bewerkt, Hij Zelf bereidt een weg, waardoor die in de dood liggende zondaar gered kan worden.

God Zelf, die de zonde straffen moet, maar de drager der zonde redden wil, geeft uitkomst in de Held, waarin voor Isrel hulp beschoren is.

Daarvan profeteert Jesaja.

Jesaja toont Hem aan het volk in machtige trekken.

Jesaja spreekt van Hem, die aan Gods heilig recht zal voldoen; die voor Zijn volk intreedt; die de Borg en Middelaar is van een diepschuldig zondaarsvolk.

Jesaja profeteert: 'genade door recht'.

Jesaja profeteert: 'verlossing alleen door het bloed van Jezus Christus'.

Jesaja profeteert: 'de zonde gestraft, de zondaar behouden'.

De straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem.

Tot ons, die leven onder de nieuwe bedeling, spreekt dit thans nog oneindig veel duidelijker en rijker. Want wat Jesaja als toekomstprofetie aan het volk verkondigde, is voor ons volle werkelijkheid geworden.

De lijdende Borg heeft de straf van zijn volk gedragen.

Hij werd beladen met Gods heilige toorn tegen de zonde.

Aan het kruis der vervloeking mogen wij het Lam Gods zien worstelen om het behoud van een schuldig zondaar.

In de hevige momenten van zijn lijden, mogen wij aanschouwen de overwining van het hoogste recht, waarin tenslotte God verzoend wordt.

Aan Zijn heilig recht is voldaan, zodat een zondaar, die zichzelf schuldig en verloren weet, mag roemen: de straf was op Hem, die ons de vrede aanbrengt, de vrede van het met God verzoend te zijn; de vrede, waardoor wij mogen rusten aan het Vaderhart Gods; de vrede, die alle verstand te boven gaat!

En zo alleen is de weg der behoudenis geopend.

Niet anders, dan alleen in Jezus Christus, die leed en stierf om de zonde van zijn volk, is de redding van dat volk mogelijk en zeker.

De straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem.

Moogt ook u dat van harte geloven?

Is de gerechtigheid van de Heere Jezus Christus ook de uwe?

Zo niet, dan liggen wij nog in de dood en leven buiten Jezus. Dat moet eindigen in de eeuwige dood, tenzij wij nog tot die Borg en Zaligmaker de toevlucht nemen om schuilplaats te zoeken onder de vleugelen zijner verdiensten.

Wij niets en Hij alles, dat redt ons.

Zo wordt het uit genade alleen, maar door het recht.

Zo wordt ons die Christus steeds dierbaarder!

Zo zullen wij in het licht van zijn lijden steeds meer onze grote schuld zien en belijden.

Maar zo zal ook onze kennis steeds dieper worden aangaande dat wonderlijke Godsplan: 'Genade door Recht'.

Wij steken 't hoofd omhoog/ en zullen d' eerkroon dragen,/ door U, door U alleen,/ om 't eeuwig welbehagen.

Ere zij aan God, de Vader!

Ere zij het Lam!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen