In memoriam ds. Aart Terlouw

Op 28 februari is van ons heengegaan onze vriend en collega Aart Terlouw, 51 jaar oud. De laatste jaren was hij industriepredikant in Veenendaal. Daarvoor diende hij de gemeenten van Tietjerk (1949—1951), Bennekom (1951—1956) en Rotterdam-Feijenoord (1956—1963).

Wij hebben in hem veel verloren. En de kerk heeft in hem veel verloren. God had hem grote gaven geschonken. En deze heeft hij voluit gebruikt. Wij denken dan vooral aan zijn werk in Veenendaal. Zijn werk daar was moeilijk, vooral omdat hij een pionierspost bezette. Wij hebben menigmaal zijn wijsheid, zijn zelfverloochening en zijn stille volharding bewonderd.

Het geheim van dit alles lag in de diepte van zijn persoonlijkheid. Een nuchtere bovenlaag met een warme onderlaag. Daardoor kon hij in de fabriek de reële verhoudingen onderkennen, de echte problemen zien. Maar daardoor kon hij ook pastor zijn, van mens tot mens, van hart tot hart. Ook zijn prediking droeg dit geheim van de gelaagdheid. Een soms wat zakelijke boventoon (schijnbaar), maar een bijzondere warme en diepe ondertoon. Degenen, die dat erin beluisteren mochten, hebben veel aan zijn prediking gehad.

Zo denken wij met dankbaarheid hem terug.

Wij weten dat zijn heengaan een groot verlies is voor zijn vrouw en kinderen. Hij was een echte man voor zijn vrouw en een echte vader voor zijn kinderen. Wij zouden zeggen: onmisbaar, vooral op dit moment.

Maar God kiest Zijn momenten uit. Die liggen anders. Zijn weg is ondoorgrondelijk. Daar is Hij God voor. En wij zijn mensen. Daarom leggen wij de hand op de mond. Hoewel wij ook weten, dat deze ondoorgrondelijke God de Vader is van Jezus Christus. Ook met Zijn eigen Zoon is Hij een ondoorgrondelijke weg gegaan. Tot in de dood. Omdat Hij ons, zondaren, eveneens ondoorgrondelijk heeft liefgehad. Het is een machtige troost voor ons te weten, dat onze ambtsbroeder Aart Terlouw uit deze liefde Gods in Christus geleefd heeft. Zo kon hij ook zijn vroegtijdig einde aanvaarden. Zijn leven had toekomst.

Het tragische was, dat hij juist een benoeming tot ziekenhuispredikant in Bennekom had aangenomen toen hij ziek werd. Maar hijzelf vond dit niet tragisch. God had hem voor een andere roeping nodig: om Hem te dienen voor Zijn troon.

Zo kunnen wij hem loslaten. En wij bidden mevrouw Terlouw en haar kinderen toe, dat zij het ook zullen kunnen, in Gods kracht. Op vrijdag 5 maart werd hij onder grote belangstelling begraven te Bennekom, na een rouwdienst in de Oude Kerk te Veenendaal, die geleid werd door ds. J. v. Drenth, industriepredikant te Ede. God de Heere zij en blijve mevrouw Terlouw en haar kinderen nabij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen