In gesprek met het gezin

In een eerste ronde, waarin elk van de medewerkers aan deze rubriek zijn aandeel genomen heeft, hebben we het geheel van het gezin en de verhouding ouders-kinderen wat nader onder ogen gezien.

Het was bedoeld als een inleiding.

We willen nu graag ingaan op de concrete problemen en vragen, waar we in het Christelijk gezin mee te maken hebben.

Concrete vragen en problemen!

Die zijn er nogal wat.

Dominee, nu moet u maar eens duidelijk schrijven, hoe het moet met... En dan komt er een hele waslijst.

Wilt u maar even een antwoord geven? En dan graag in zwart-wit.

Ja, maar, beste vaders en moeders, zo eenvoudig liggen de dingen niet. Gesteld, dat er inderdaad een concreet antwoord op een aantal vragen te geven is, dan veronderstelt u toch niet, dat we dan tegelijk 'uit' de problemen zijn?

Onze bedoeling is om met elkaar in een open gesprek een weg te zoeken voor het zo goed mogelijk functioneren van ons Christelijk gezin in het leven van elke dag.

Vindt u het goed, dat we een week in uw gezin doorbrengen. We gaan met u de zondag in, de maandag in, etc. We komen dan vanzelf met uw zorgen en vragen in aanraking. Goed, dat spreken we dan af.

We beginnen dus bij het begin, dat is de eerste dag van de week.

Fijn, het is zondag vandaag!

Het gezin op zondag. Hoe kijken we eigenlijk tegen die dag aan? Wat denken we, als 's zondagsmorgens de wekker afloopt? Fijn, het is zondag vandaag! Een heel bijzondere dag. De dag des Heeren. De opstandingsdag van Christus. We mogen ons dan in het bijzonder verblijden in de dienst des Heeren met ons hele gezin. Stel je voor, dat deze dag er eens niet was. Wat zou dat erg zijn. 'Heere, wat bent U toch goed en wijs, dat U ons deze dag als een kostelijke gave uit Uw hand ons schenkt.'

Straks mogen we fijn naar de kerk met de kinderen.

Gezellig, vader de hele dag thuis, denken de kinderen al bij het opstaan. Hij heeft nu vandaag echt de tijd voor ons. En vader en moeder verheugen zich er ook al op. Moeder heeft wat extra's in huis gehaald, 't Is immers niet elke dag zondag.

Nee, het is bepaald geen kleinigheid, wat de Heere op die afgezonderde dag schenken wil in de prediking van Zijn Woord en in het bezig zijn met de kinderen.

En als het avond is gaan de kinderen met een blijde, voldane indruk naar bed. Het is immers zondag geweest! 'Heere, dank voor deze dag.' Vader en moeder danken eveneens ootmoedig de Heere en ze stemmen in met psalm 92, de sabbathspsalm: 'Want Gij hebt ons verblijd, Heere! met Uw daden, wij zullen juichen over de werken Uwer handen. O Heere, hoe groot zijn Uw werken! Zeer diep zijn Uw gedachten.'

Stelt u zich voor, dat het er zo naar toe zou gaan in onze gezinnen. De engelen zouden elkaar aankijken en zeggen: 'Wat groot voor Hem, Die op de troon zit en het Lam'.

Vaders en moeders, zonen en dochters, die met hart en ziel opgaan in de dingen van Gods Koninkrijk. Zowaar, de Heere doet naar dat Hij gesproken heeft bij monde van de apostel Petrus op de Pinksterdag: 'Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren en uw jongelingen zullen gezichten zien en uw ouden zullen dromen dromen. En ook op Mijn dienstknechten en dienstmaagden zal Ik in die dagen van Mijn Geest uitstorten, en ze zullen profeteren.'

Het 'maar' van de werkelijkheid

Ik zie daar een vader voor me, die wat knippert met zijn ogen; een moeder die me wat vreemd aankijkt; kinderen, die niet goed weten, hoe ze het hebben. En ik hoor de opmerking: U staat toch wel met uw beide benen op de grond? U moest eens weten, met wat voor narigheden en vervelendheden we juist op de zondag te kampen hebben. Vader moet Jan uit zijn bed sleuren om hem nog op tijd in de kerk te krijgen. En 's middags dat gezeur over die bromfiets, waar hij met zijn vrienden mee weg wil. Dominee, het is vaak een bezoeking, die zondag.

Verdrietige werkelijkheid! Hoe kom je daar ooit uit?

Hoort, de Heere spreekt

Toch eerst, ondanks alles, ons buigen over het Woord van God. Vragen naar de Heere en Zijne sterkte. Wie zich bij de verdrietige werkelijkheid neerlegt of deze krampachtig in eigen kracht en op eigen wijze wil doorbreken, werkt zich al dieper in het moeras.

Wat zegt de Heere in Zijn Woord over de rustdag? Na zes dagen rustte Hij Zelf van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had. En wat hield dat rusten van de Heere nu eigenlijk in? Het genieten van al wat Hij geschapen had. De hele schepping, met de mens als de kroon van de schepping voorop, was in een machtige eredienst gesteld voor de grote Schepper.

Wat goed, wat schoon! En al rustende, verblijdde de Heere Zich er in. Met eenzelfde doel nu heeft de Heere ons de rustdag gegeven, namelijk om ons eveneens te mogen verblijden in de grote werken van God. En dan met name het grote werk van de drieënige God in de herschepping.

De grote en almachtige Herschepper heeft naar Zijn welbehagen in Christus Jezus het nieuwe leven uit de macht van de zonde en de dood tot openbaring gebracht. Legt daar de opstandingsdag van Christus niet een geweldig getuigenis van af? Komt, vader en moeders met uw kinderen, ziet wat de Heere gedaan heeft!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen