Kroniek
Tussen God en genot
Staphorst
Steeds komen we weer dezelfde dingen tegen in de kranten. Een andere plaatsnaam, maar geen nieuws eigenlijk. Het eerdere ligt nog vers in het geheugen, misschien nog zo sterk, dat velen die over Tholen of Elspeet schreven nu er het zwijgen toe doen. 'Dat zoiets nog voorkomt?', vraagt Elsevier zich af en Staphorst dient van repliek: 'Wij zijn gespaard gebleven voor jullie drugs en sex'. Ze weten in Staphorst wel wat er gaande is in Nederlands wereld, immers sex en drugs. Heel onze bevolking houdt zich weer even met deze toestanden bezig tot het hete eraf is. Dan gaan we ons weer met wat anders bezig houden. Want we zijn precies als die oude Atheners, die hun tijd tot niets anders besteedden dan het aanhoren en produceren van wat nieuws. Op die manier hebben ze vast en zeker niet hun tijd uitgekocht. In de uitdrukking 'tot niets anders' ligt een vlijmscherpe veroordeling. Ondertussen halen de Grieken van nu hun schouders op over Staphorst en de Joden ergeren zich. Het zou heilzaam wezen, wanneer die verlichte christelijke joden, die het alles uiterst correct weten hoe het allemaal precies zit zich herinneren dat hun vaders en grootvaders zelfde opvattingen met overtuiging verdedigden als zij die zich toch graag geestelijke nazaten noemen, thans in Staphorst of waar ook neuswijs veroordelen. Is het juiste geloofsinzicht dan alleen maar een kwestie van het aantal jaren dat we zoals het heet 'achteraan' komen?
Is het de wetenschap zelf niet, die menigmaal argwaan oproept, omdat ze juichen dat ze dankzij hun vindingen en mogelijkheden God niet meer nodig hebben, omdat ze in staat zijn alle dingen uit eigen hand te laten voortkomen? Het is de verafgoding van de vooruitgang, die vele vromen schuw maakt.
Er zijn immer vraagstukken in de gemeente, waarvan geldt wat de apostel zegt: 'De een meent wel, maar de ander acht omgekeerd'. Het zou beter zijn dat de een eens niet veroordeelde en de ander eens niet verachtte. We moeten niet idealiseren, dat weet ik ook wel, maar het is weldadig wanneer iemand ondanks alles wat we willen aanmerken ernst maakt met het geloof en zich afvraagt om niet het minste tegen de geboden Gods te doen.
De uitersten ontmoeten elkaar in deze hedonistische wereld. Want velen zijn allerminst kieskeurig in het gebruik van hun middelen. Ze laten zich door hun zucht naar het genot alles voorschrijven. Dat drug-gebruik honderden, duizenden te gronde richt doet er minder toe, dat we zonder blikken en blozen een pleit voeren voor abortus als de vrouw of het meisje dit wenst is een doodgewone zaak, maar we schreeuwen wel moord en brand als sommigen naar ons inzicht te vergaande consequenties aan hun geloof verbinden. Laten we rechtvaardig oordelen. Het is goedkoop voorbij te lopen aan de worstelingen, waarmee anderen te doen hebben. Het betreft het geloof in de Voorzienigheid als deze vraagstukken aan de orde zijn. 'Gezondheid en krankheid van Zijn vaderlijke hand'. Dat is het 'Wat' van de Voorzienigheid, doch het profijt is pas het 'Waartoe' van de Voorzienigheid namelijk het geduld, de dankbaarheid en het toevoorzicht dat niets — maar dan ook niets — scheiden kan van de liefde Gods. Kijk, als dat laatste hoe dan ook werkelijk ons deel is, want dan zijn we als Asaf gedurig bij Hem, Die onze rechterhand heeft gevat. Overigens zijn we niet anders dan heel de rest.
geen ander fundament
Na de bekende Sneker synode, waarop besloten werd geen maatregelen te nemen, zond het moderamen van de generale synode van de Gereformeerde Kerken een herderlijk schrijven aan al de gemeenten. Waar ik het meest vreemd tegenaan zie is de zin: 'dat het intussen gebleken is, dat dr. Kuitert ook op de synode in zijn gevoelen niet alleen staat'. De vraag dringt zich op wat er gebeurd zou zijn, indien dr. Kuitert wel alleen zou gestaan hebben? Het is een hele stap van Kuyper naar Kuitert. Theologisch tenminste. Kuyper sprak in zijn openingsrede van de Vrije Universiteit zich nog uit tegen de vaccinatie, waarover we het zojuist hadden. Thans heeft diezelfde V.U. het gereformeerde uit haar grondslag gedaan.
Waar ligt nu precies het verschil tussen prof`. Kuitert en zijn verontrusten? Het herderlijk schrijven zet het ons uiteen. Géén verschil over de vraag òf er schuld ligt en bij wie ook niet over de algemeenheid en de diepte van de schuld. Verschil slechts over de vraag of de zondeval in Genesis 2 en 3 werkelijk de aanvang was of dat het een beschrijving is van het zondegebeuren zoals dit zich thans aan ons voordoet.
Maar dan is de gewichtvolle vraag in dezen of het besef en de kennis van die algemene en diepe schuld de gemeente niet is geleerd door het getuigenis van Gods Geest en Gods Woord met name van Genesis 2 en 3. Het kan waar zijn dat er geen verschil is over de vraag of er schuld ligt en bij wie ook niet over de algemeenheid en de diepte van de schuld, maar als we de historiciteit van Genesis 2 en 3 discutabel stellen zijn we dan toch niet doende om de tak door te zagen waarop we met elkaar zonder verschil gezeten zijn? Dat wilde ik toch vragen. Als onze natuur is verdorven geworden moet het toch ergens gebeurd zijn?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 maart 1971
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 maart 1971
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's