De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Vrij geweten

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vrij geweten

4 minuten leestijd

Opnieuw zijn we opgeschrikt door de polioexplosie. Allerwege wordt erover geschreven. Maar al te vaak ook in die zin, dat elke vorm van meeleven met de zwaargedupeerden ontbreekt. Kwesties als deze worden gretig door allerlei persorganen aangegrepen om weer eens een en ander te spuien over bepaalde kerken en groeperingen, waarbij vaak alle nuancering zoek is. Ik zou hier in dit verband bovendien nog wel willen opmerken, dat er ook wel andere epidemieën zijn, die de aandacht wel ten zeerste vragen, als we bijvoorbeeld alleen maar denken aan het toenemend druggebruik en de slachtoffers die daardoor in toenemende mate worden geëist.

Maar inmiddels staan velen voor de gewetensvraag hoe te handelen inzake vaccinatie. Ik zal daar niet teveel meer van zeggen. Toen enkele jaren geleden in Elspeet een polio-epidemie uitbrak schreef ds. Boer in deze kolommen een artikel, dat aan duidelijkheid niets te wensen overliet. Hij schreef het uit verbondenheid met die gemeenten en kerken, waarin bezwaar wordt gemaakt tegen vaccinatie. Het slot van zijn artikel laat ik hieronder nog eens volgen, temeer daar hij zijn visie illustreerde met een sprekend citaat van Calvijn.

Ds. Boer schreef: 'Mogen wij van de medische wetenschap alleen gebruik maken wanneer er ziekteverschijnselen zijn of ook wanneer wij ziekten trachten te voorkomen? Deze vraag dient opnieuw ... met ernst onder ogen te worden gezien. Zonder ook maar één ogenblik aan een hetze mee te doen, die in de pers enz. tegen deze gemeenten gaande is, moet juist uit verbondenheid met (hen) gezegd worden, dat het nodig is om deze vraag op korte termijn opnieuw aan de orde te stellen. Er staat nogal wat op het spel. Wanneer de wetenschap een gave Gods is en God door middel van deze wetenschap ons medicamenten toereikt, waardoor onder Zijn zegen ziekten worden bestreden en voorkomen, kan daartegen vanuit de Schrift moeilijk bezwaar worden gemaakt.

Wij schrijven dat niet uit bedilzucht, maar uit de liefde, die zich voor elkander verantwoordelijk weet.

Calvijn schreef eens met het oog op het gebruik der middelen:

'Want God, die ons leven binnen bepaalde grenzen heeft afgepaald, heeft tevens de zorg daarover aan ons toevertrouwd, ons voorzien van middelen en steun om het te bewaren, en ook gemaakt, dat wij gevaren zien aankomen, en opdat die ons niet onverhoeds zouden overvallen, heeft Hij ons voorzorgsmaatregelen en middelen ter beschikking gesteld. Nu is het duidelijk wat onze plicht is: namelijk, als God ons leven geschonken heeft ter bescherming, dat wij het dan ook beschermen; als Hij middelen aanbiedt, dat wij die dan ook gebruiken; als Hij ons gevaren doet voorzien, dat wij dan ook niet roekeloos daarin storten; als Hij geneesmiddelen verschaft, dat wij die dan ook niet veronachtzamen.' (Inst. I, XVII, 4).

Wij raden onze lezers aan, voorzover zij in deze gebieden wonen, zich niet te onttrekken aan de maatregelen, die de Geneeskundige Dienst daarvoor treft.

Daarmee wordt niemands geweten geweld aangedaan, maar een beroep gedaan op ieders verantwoordelijkheid, niet alleen voor eigen kinderen, maar ook voor die van anderen. De liefde doet de naaste geen kwaad.'

Het lijkt me goed, vooral ook gezien de vragen die hierover gesteld worden, om hier deze woorden van ds. Boer nog eens te onderstrepen. Gewetens van mensen mogen niet worden gebonden. Het kan zijn dat predikanten de gewetens van gemeenteleden of van het kerkvolk in bredere zin binden door hen een principe op te leggen, dat tekort doet aan hun eigen verantwoordelijkheid. Thans kunnen gewetens ook gebonden worden of blijven doordat kerken of voorgangers blijven zwijgen.

Gewetensvrijheid is een hoog goed. Dat geldt naar de ène kant als het gaat over de vraag of vaccinatie verplicht moet worden gesteld. Elke dwang is hier namelijk uit de boze. Maar het geldt ook naar een andere kant, namelijk als het erover gaat dat mensen onder een juk gebracht zijn of worden door officiële uitspraken van kerken of door gezaghebbende meningen van voorgangers of leiders, waaraan men zich niet kan of durft onttrekken. Voorgangers hebben hier wel een grote verantwoordelijkheid, die in zaken als deze wel tot voorzichtigheid dringen mag.

En tenslotte, het is wel zeer geboden de zwaargetroffenen in de voorbede, ook vanaf de kansels, te gedenken. Wordt daaraan ook nog gedacht?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 maart 1971

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Vrij geweten

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 maart 1971

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's