Christus leeft

Ik denk, hoe Gij gestorven zijt aan 't kruis,/ Hoe wij het zagen — en weer overgingen/ tot d' orde van de dag. Hoe w' in ons huis/ soms nog een kruis in onze kamers hingen.

Dan denk ik aan de vlam, die brandt op 't graf/ van de soldaat, wiens naam geen mens kan noemen,/ en die zijn leven voor de vrijheid gaf./ Die vlam brandt eeuwig voort, omringd door bloemen.

Zó hebben wij, o Heer, met U gedaan:/ Wij hebben U met pracht en praal begraven,/ wij dragen naar Uw tombe bloemen aan,/ zoals wij doen voor wie hun leven gaven.

En daarmee achten w' onze plicht vervuld:/ Wij hebben U de laatste eer bewezen./ Maar, Heer, juist dit is onze grote schuld:/ Wij zijn vergeten, dat Gij zijt verrezen!

(Nel Benschop: Een boom in de wind)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen